Kalp kırıklığı

Teoman adım adım üzerime doğru gelip aramızdaki mesafeyi kapattı

T:Deniz

D:Hmm

T:Iııı

D:Söyle artık

T:Offfff şey bugün

D:Evet

T:Bugün okulda sınav vardı ya nasıl geçti

D:Ne

T:Bence zordu

Teoman’dan

Aslında bunu söylemeyecektim

Ama gururuma yenik düştüm

Onu görünce söyleyeceğim tüm kelimeler aklımdan silindi sanki

Zaten diğer türlü olsa da söyleyemezdim

Ben buraya sahiden neden gelmiştim

Of kafam çok karışıktı

D:Sen benimle alay mı ediyorsun

T:Ha ne

D:Beni dinliyorsun değil mi

T:Evet evet

D:Buraya bunun için mi geldin

T:Evet bunun için geldim çünkü sana çok değer veriyorum

D:Ya sen ne anlatıyorsun Teoman ya ben seni hiç ama hiç anlamıyorum

T:Ben de kendimi anlamıyorum

D:Senin bir sevgilin var. Benimle böyle resmen oyun oynuyorsun

T:Hayır deniz hayır kesinlikle öyle değil

D:Bende değer veriyorum desem ne yapacaktın okulda herkese yayıp alay mı edecektin

T:Deniz inan bana

D:Teoman git

T:Beni tanımıyorsun

D:Sen babasının gazabından annesinin arkasına saklanan çocuk değil misin

D:Beni geç,seni kimse sevmiyor hatta daha iyi anlaman için şöyle söyleyeyim bence seni kendi baban bile sevmiyor

Bu defa neredeyse yutkunamayacak kadar

Çok yakmıştı canımı

Bu sözleri kafamda tekrarlıyordu

Ama haklıydı beni gerçekten kimse sevmiyordu

D:Ne oldu gerçekleri duymak canını mı yaktı

T:Sağol

D:Ne

Arkama bile bakmadan çekip gittim

Deniz’den

Ne olmuştu bu çocuğa ya neden bu kadar önemsemişti ki bu sözleri

Gözü de doldu

Of keşke demese miydim

Neyse bir şey olmaz

O Teoman için üzülecek değilim

İnsanları üzdüklerine saysın

Hak etti

Teoman’dan

Eve gitmedim ya da gidemedim

Sahile uğradım

Oturdum yere

Saatlerce düşündüm

Eve geldiğimde annemgil yemek yiyordu

Tam odama kaçacaktım ki

Babam bağırdı

Hakan

H:Teoman! Çabuk buraya gel

T:Efendim baba

H:Otur şuraya!

T:Ne oluyor ya

H:Sen bugün Nuraylara mı gittin

Annem bu ismi duyunca delirdi

Şebnem

Ş:Ne! Teoman

T:Yo yok gitmedim

H:Yalan söyleme! Adamlarım görmüş

Ş:Teoman bir daha o eve adımını atmayacaksınız duydun mu beni ha

T:Niye ya ne ki bu neden bu kadar kızdınız buna

H:Kes sesini! Ne halt yemeye gittin oraya

T:Ya ben arkadaşımı görmeye gittim sadece

H:Senin arkadaşın kim

T:Deniz

Ş:Ne denizi ya

H:O kız sana göre değil bir daha görüşmeyeceksin

T:Niye ne farkımız var

Ş:Allahım delireceğim ne farkımız var diyor sen bizim kim olduğumuzu unutuyorsun heralde Teoman

H:Soyadımı kirletemezsin duydun mu beni

Ş:Kesinlikle

T:Buna siz karar veremezsiniz

Sandalyeyi sertçe itip kalktım

H:Sesini kes otur aşağı

Ş:Bunların hepsi senin yüzünden

Onları dinlemeden direkt odama çıktım

Odama girince içerden sesler duydum

Bizim sesimizden dolayı Leyla odasından çıkmıştı

L:Ne oluyor anne

Ş:Seni ilgilendiren bir durum yok odana git

L:Neden bu evde bana hiç bir şey anlatılmıyor

H:Kızım hadi odana çık

Bir an kapıyı birisi tıklattı

Leyla

L:Teo iyi misin

T:Çık lütfen

Leyla’dan

Odadan çıktım

Herkes benden bir şey gizliyordu

Ama neden

Çok sıkıldım dayanamayıp

Aras ın kaldığı yetimhaneye gittim

Gittiğimde aras dışarıda bankta oturuyordu

L:Aras!

A:Leyla ne işin var burada

L:Hiç sadece tanışabilmiş miyiz ona bakmaya geldim

A:Sen tanışabilmemizden pek tatmin olmadın galiba

L:Bilmem belki de

Deniz’den

Teoman gittiğinden beri içimde bir sıkıntı vardı

Keşke söylemeseydim o lafları ona

Dayanamayıp Teoman’a yazmaya karar verdim

Mesajlaşma

D:Teoman nasılsın

Teoman’dan

Yatağımda oturmuş

Kulaklığımla müzik dinleyip

Onu düşünüyordum

Bir anda telefonum titredi

Deniz kızı 🧜🏻

T:Ne nasıl be

Mesajlaşma

T:İyiyim sen

D:Ben biraz ağır konuştum galiba

T:Sorun değil alışığım haklıydın

Diyip telefonu kapattım

Ardından Sıla yı aradım