34. bölüm · Sana rağmen yine sana~Teoden

Elveda sevgilim

Rümeysa .

Yorum ve beğeni yaparsanız sevinirim
İyi okumalar

Omzuma bir elin dokunulması ile irkildim

Gözlerimi açtım

D:Teoman Teoman

Ş:Sakin ol daha uyanmadı

D:Ohh

Gördüğüm rüyaydı

Teoman yaşıyordu

Hemen kalkıp camın önüne gittim

Teoman uyuyordu

Fısıldadım

D:Çok korktum! Çok korktum sevgilim sana bir şey oldu sandım

Cama elimi sürttüm

Teoman’ı izlemeye başladım

Bugün uyanmadığın 8. gündü

Beni bırakmayacağını biliyorum ama lütfen uyan artık

Dememle birlikte gözlerini hafif aralamaya başladı

D:Teoman! Teoman uyanıyor!

Uzun zaman sonra ilk defa nefes aldığımı hissediyordum

Hemşirelerden bir tanesi içeri girdi

Ben de cama vurup Teoman’la konuşmaya çalışıyordum

Hemşire kontrölleri yaptı

Ardından odadan çıktı

D:Onu görebilir miyim? Lütfen

Hemşire:Biraz sonra normal odaya alıcağız o zaman görürsünüz

D:Teşekkür ederim teşekkürler

Beni bırakmayacağını biliyordum

Biliyordum!

Şebnem hanım da koşarak geldi

Ş:Teoman’a ne oldu? Ne oldu

Büyük bir sevinçle

D:Uyandı uyandı

Dedim

Ş:Uyandı mı? Oğlum

Bir an boşluğuma geldi

Şebnem hanımla birlikte sarıldık

D:Kurtuldu! Kurtuldu

Ş:Evet! Evet

Hemen geri çekildim

Ş:Çekinme gel sarıl

Sarılıyım mı

Ben ne

Ama o an mutluluğumla tekrar sarıldım

Ş:Aferin sana! Başkası olsa bu hastanede bir dakika beklemezdi

Hafifçe gülümsedim

Hemşireler Teoman’ı normal odaya aldılar

Şebnem hanıma döndüm

D:Şey ilk kim göre-

Ş:Sen gör

Hemen gülümsedim

Odaya girdim

D:Teoman! Teoman iyi misin

Diyip Teoman’ın elini tutmaya çalıştım

Teoman hem cevap vermedi hemde yavaşça elini geri çekti

D:Çok korktum sana bir şey olacak diye

Zorlanarak konuştu

T:Sen iyi misin

Ama bana bakmıyordu

Arkama bakıyordu

Yavaşça arkamı döndüm

Sıla

Sıla ile konuşuyordu

Olsun…

S:Ben iyiyim Teoman asıl sen nasılsın

Sıla biraz daha Teoman’ın yanına yaklaştı

T:İyiyim ben bir şeyim yok sen iyi ol da

İzledim

Yine ve yine izledim

Kalbim hızla çarpıyordu