34. bölüm · Sana rağmen yine sana~Teoden
Elveda sevgilim
Yorum ve beğeni yaparsanız sevinirim
İyi okumalar
Omzuma bir elin dokunulması ile irkildim
Gözlerimi açtım
D:Teoman Teoman
Ş:Sakin ol daha uyanmadı
D:Ohh
Gördüğüm rüyaydı
Teoman yaşıyordu
Hemen kalkıp camın önüne gittim
Teoman uyuyordu
Fısıldadım
D:Çok korktum! Çok korktum sevgilim sana bir şey oldu sandım
Cama elimi sürttüm
Teoman’ı izlemeye başladım
Bugün uyanmadığın 8. gündü
Beni bırakmayacağını biliyorum ama lütfen uyan artık
Dememle birlikte gözlerini hafif aralamaya başladı
D:Teoman! Teoman uyanıyor!
Uzun zaman sonra ilk defa nefes aldığımı hissediyordum
Hemşirelerden bir tanesi içeri girdi
Ben de cama vurup Teoman’la konuşmaya çalışıyordum
Hemşire kontrölleri yaptı
Ardından odadan çıktı
D:Onu görebilir miyim? Lütfen
Hemşire:Biraz sonra normal odaya alıcağız o zaman görürsünüz
D:Teşekkür ederim teşekkürler
Beni bırakmayacağını biliyordum
Biliyordum!
Şebnem hanım da koşarak geldi
Ş:Teoman’a ne oldu? Ne oldu
Büyük bir sevinçle
D:Uyandı uyandı
Dedim
Ş:Uyandı mı? Oğlum
Bir an boşluğuma geldi
Şebnem hanımla birlikte sarıldık
D:Kurtuldu! Kurtuldu
Ş:Evet! Evet
Hemen geri çekildim
Ş:Çekinme gel sarıl
Sarılıyım mı
Ben ne
Ama o an mutluluğumla tekrar sarıldım
Ş:Aferin sana! Başkası olsa bu hastanede bir dakika beklemezdi
Hafifçe gülümsedim
Hemşireler Teoman’ı normal odaya aldılar
Şebnem hanıma döndüm
D:Şey ilk kim göre-
Ş:Sen gör
Hemen gülümsedim
Odaya girdim
D:Teoman! Teoman iyi misin
Diyip Teoman’ın elini tutmaya çalıştım
Teoman hem cevap vermedi hemde yavaşça elini geri çekti
D:Çok korktum sana bir şey olacak diye
Zorlanarak konuştu
T:Sen iyi misin
Ama bana bakmıyordu
Arkama bakıyordu
Yavaşça arkamı döndüm
Sıla
Sıla ile konuşuyordu
Olsun…
S:Ben iyiyim Teoman asıl sen nasılsın
Sıla biraz daha Teoman’ın yanına yaklaştı
T:İyiyim ben bir şeyim yok sen iyi ol da
İzledim
Yine ve yine izledim
Kalbim hızla çarpıyordu
