Ama kıskanç

Deniz’den

Dersin bitmesine daha çok vardı

Kafamı sıraya koyup biraz uyumaya çalıştım

Tam gözlerimi kapatmıştım ki kafamın üzerine bir elin hafifçe bastırdığını hissettim

Aniden kafamı kaldırdım

Karşımda Teoman vardı

D:Teoman

T:Naber deniz kızı?

D:Üf rahat bırak beni

T:Niye? Az önce teşekkür ediyordun

D:Ne abarttın ya alt tarafı teşekkür ettim

T:Bana göre bu bile fazla

D:Evet bence de sana bu bile fazla. Bu yüzden sus

Teoman sırıttı

T:Peki
Tekrar kafamı sıraya koyup gözlerimi kapattım

Ama bu kez de Teoman elini kafamdan çekmedi

Bir süre öylece durdu

Sonunda dayanamadım

D:Elini çek

Tam o sırada arkamızdan bir ses geldi

Barış

B:Teoman rahat bıraksana kızı

Teoman’ın yüzündeki gülümseme bir anda kayboldu

Yavaşça doğrulup Barış’a döndü

T:Ne diyorsun lan sen?

Teoman Barış’a öyle sert bakıyordu ki Barış’ın yüzündeki ifade bir anda değişti

Sanırım o da Teoman’ın bakışlarından biraz çekinmişti

B:Rahatsız oluyor

T:Sanane lan!

Teoman’ın sesindeki sertlik sınıftaki birkaç kişinin bile dikkatini çekmişti

Ellerimi Teoman’ın göğsüne koyup onu hafifçe geri ittim

D:Teoman yeter!

Teoman bir an durdu

Sonra bana baktı

Ama aradan birkaç saniye bile geçmeden yeniden Barış’a döndü

T:Uza buradan hadi

Barış’a çaresizce baktım

D:Hadi

Barış başını salladı

B:Peki şey Deniz bir gelebilir misin?

T:Gelemez

Kaşlarımı çatıp Teoman’a döndüm

D:Sanane ya! Tamam geliyorum

Barış önden yürümeye başladı

Ben de arkasından sınıftan çıktım

Koridora çıktığımızda biraz uzaklaşıp durdu

B:Şey hafta sonu bir yerlere gidelim mi?

D:Olabilir

Barış’ın yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu

B:Hah tamam o zaman. Hafta sonu ben seni bisikletimle alırım olur mu?

D:Gerek yok ben kendim gelirim

Barış bir şey söylemek için ağzını açtı

Ama tam o sırada arkamdan birinin geldiğini fark ettim

Sesini duymama bile gerek yoktu

O kim olabilirdi ki?

Arkamı döndüm

Bir anda kocaman bir gövdeye çakıldım