BÖLÜM 5

Yaklaşık 2 gün içinde, hepsi taburcu olmuştu. Eve vardıklarında hava çoktan kararmıştı. Tarık ve Zeynep bahçeye çıktılar. Bir masaya oturdular.

Yıldızlara baktılar.
Tarık: Ee Zeynep, senin hikayen ne? Gözlerine bakılırsa, senin de var bir geçmişin. Anlat hadi.
Zeynep: Benim fazla bir hikayem yok. Ben bir edebiyat öğretmeniyim. Liselere giriyorum. Fakat hala atanamadım.
Tarık: Başka? Zorlu bir geçmişi olmayan kimse, Ferit gibi birine duygular beslemez.
Zeynep: Ben…benim hikayem karışık. Ben sanırım 13 yaşında falandım. Okulumuzda bir edebiyat öğretmeni vardı. Genç bir öğretmendi ama biraz sertti. İlk zamanlar ondan nefret etmiştim. Hatta ona kötü davranmıştım. Meğer…yıllar önce, çok gençken bir hata etmiş. Sonra ben doğmuşum. Beni terk etmek zorunda kalmış. Fakat şu an çok uzakta yaşıyor. Benden uzak. Beni bir günahın bedeli olarak görüyor.
Tarık: Sen ciddi misin? Ben de…benim derdim var sanıyordum. Sen neler yaşamışsın böyle? Bak Zeynep, Ferit ile aranı bozmak istemem. Ama sana bir tavsiyem var.
Zeynep: Söyle?
Tarık: Bak Zeynep, Ferit çok zor biri. Ben de zor biriyim. Sinem de aynı senin gibiydi. Zor şeyler yaşamıştı. Ne benimle uyumlu oldu, ne Ferit ile. Çünkü biz geçmişi karanlık, tehlikeli adamlarız. Biz sana zarar veririz.
Zeynep: Bu ara ben de farkındayım. O karanlığın içine çekildiğimi hissediyorum. Ama belki bir ışık olur, Ferit ile mutlu olurum.
Tarık: Ben yatmaya gidiyorum. İyi geceler Zeynep Hanım.

…

Arka bahçedeki masada ise Alina ve Sinem oturuyordu.

Alina: Abla, sence ben Egemen ile yakışıyor muyum?
Sinem: Egemen ve sen, gün batımındaki renklerin uyumu kadar uyumlu, bir şarkının melodisi gibi kusursuz ve bir su kadar durusunuz.
Alina: Abla ya, valla sende fazla kitap okumanın yan etkileri var. Bu cümle ne? Valla helal olsun.
Sinem: O kadar kitap okumuyorum ki. Zeynep daha çok okuyor.
Alina: E bir zahmet abla. Sonuçta o bir edebiyatçı.