Bölüm 1

Berkay bir akşam, arkadaşları ile restorana gitmişti. Hepsi üniversite arkadaşlarıydı. Fazla samimi olmasalarda, hepsi aynı bölümden mezundu.
Berkay arkadaşları ile gülüp eğlendi. Hava kararınca arabasına atladı ve eve doğru yola çıktı. Aniden başka bir şeye daldı ve önündeki arabayı fark etmedi.
Arabası parçalandı. Hayatı parçalandı. Son nefesini verdi ve vefat etti. Sinem, bu olayı öğrenince çok uzun bir süre atlatamamıştı. Hatta depresyona girmiş, kimseyle bir süre konuşmamıştı.

Kazadan 4 ay sonra…

Ferit, iş yerinde bir kadın ile tanışmıştı. Siyah saçlı, yeşil gözlü, güzeller güzeli bir hanımdı. Onu görünce kalbinin hızlandığını fark etti. İsmi Zeynep idi.

Egemen ve Alina sevgili olmuşlardı. Hatta nişan bile düşünüyorlardı.
Sinem ise…yorulmuştu. Son 5 yılda, bir türlü sakin bir hayat yaşayamamıştı.

Tarık, hala pis işlerle uğraşıyordu. Arada bir Egemen’e rahatsızlık veriyordu. Hatta bir kez, Alina’yı kaçırıp, hemen Egemen’den, hem Ferit’ten intikam almaya çalışmıştı.

Normal bir akşam yemeği:
Sinem: Berkay’ın…raporlarına tekrar baktılar. Immm…Berkay…olay sadece kaza değilmiş. Berkay arabayı görse de, bir şey değişmeyecekmiş. Çünkü bu bir cinayetmiş. Arkadaşları, onu bir güzel içirmişler, sonra hızla önüne çıkmışlar. Yine de hapis cezası verilmedi. Sadece gözaltına alındılar.
Ferit: Sinem, ben sana bir şey itiraf etmek istiyorum. Ben çok özür dilerim Sinem.
Sinem: Saçmalama Ferit. Her şey için kendini suçlama.
Ferit: O gün Berkay, benim de onunla gitmemi istedi. Ama ben işim var diye geçiştirdim. O gün orada olsaydım, belki de bunlar olmazdı.
Egemen: Abi, üzülme. Berkay abim, müthiş bir adamdı. Şu an cennette mutludur. Öyle değil mi?
Alina: İnşallah, mutludur. Sinem abla, lütfen üzülme. Hem Berkay abi hep senin mutlu olmanı isterdi.
Ferit: Hadi bu akşam güzel bir yemek yiyelim. Restorana ne dersiniz? Zeynep de gelsin.
Egemen: Ferit abi, yemek ayağına senin kızı randevuya mı çıkartıyorsun? Zeynep yenge diyelim ona artık!

…

Hep birlikte süslendiler ve yemeğe çıktılar.

Ama Sinem bütün yemek çok sessizdi. Sürekli uzaklara dalıyordu. Saçını düzeltmek için lavaboya gitti.
Bir anda karşısında Tarık’ı gördü.
Sinem: Ya sen bela mısın?
Tarık: Tatlı belayım ben. Noldu Berkay vefat etmiş? Sen mi yaptın?
Sinem: Ne saçmalıyorsun sen ya! Yeter! Valla delisin sen! Ya sen nasıl bir pisliksin!
Tarık: Kabul et Sinem. Sen de Ferit, Egemen, Alina ve Zeynep’e kırgınsın. Onlar aşklarını yaşarken, sen köşede ölen kocanın yasını tutuyorsun. Onlar mutlu, sen üzgünsün.
Sinem: Tarık, onların bir suçu yok. Neden bedel ödesinler ki?
Tarık: Sen de gel, benimle aşkını yaşa. Hadi tut elimi.
Sinem: Sen iğrenç birisin Tarık.
Tarık: Berkay’ın katilinin kim olduğunu biliyorum Sinemcim!
Sinem: Ne? Kim?
Tarık: Gel otur karşıma.

Sinem: Konuş lütfen Tarık.
Tarık: Bir şartım var Sinemcim.
Sinem: Söyle!
Tarık: Sevgilim ol.
Sinem: Tarık, sen dediklerinin farkında mısın? Sen beni öldürmeye çalıştın! Ben niye seninle sevgili olayım ki?
Tarık: Berkay’ın ölümünün sır perdesini aralamak için.
Sinem: Bir insan hayır diyorsa, hayır demektir Tarık. Bunu anlamayacak kadar aptal mısın?
Tarık: Asıl sen, benim teklifimi reddetecek kadar aptal mısın?
Sinem: Yeter! Defol!