PARALEL ENKAZ

Bazı insanlar hayatına tesadüfen girer.
Bazılarıysa seni değiştirmek için.

Ben dostluğu, aynı yaraya birlikte katlanmak sanmıştım.

Oysa bazı insanlar en karanlık uçuruma seni kendi elleriyle iterken bile yüzüne gülümseyebiliyormuş.

İhanet…

Bir düşmandan geldiğinde yalnızca öfke bırakır.

Ama sevdiğin insanlardan geldiğinde, içinde yavaşça büyüyen bir enkaza dönüşür.
Çünkü insan en çok, güvendiği yerde kırılır.

Bir zamanlar aynı gökyüzüne baktığım insanlar artık bambaşka dünyaların parçasıydı.

Ve ben, geçmişin küllerinin arasında ayakta kalmaya çalışırken, onların hangi tarafta olduğunu anlamaya çalışıyordum.

Bu; dostlukların parçalandığı, sırların kan kadar ağır olduğu ve herkesin birbirini yaraladığı bir hikâye.

Çünkü bazen insanı yok eden şey nefret değil…
En yakınındakilerin sessizce sırtından vurmasıdır.

Aynı gökyüzü altında, farklı dünyalarda…
Biri yıkıldığında, diğeri gerçekten ayakta kalabilir mi?