SINIR AŞAN

" Haddini aşıyorsun ! Bundan sa-na-ne...sanane... "

Sinirle ayaklarımı yere vurdum.Sinirlerim tavan olmuştu bile.Beyefendinin ise
keyfi gayet yerindeydi.Alayla sırttı.Yeşilleri hınzırlık peşindeydi.

" Yoo haddimi niye aşayım ki haddim beni aşmasın.Hem alınıyorum Asi Kız.
Nasıl bundan banane cık cık..."

Hırsla ona baktım.

"Seni alakadar eden bir durum yok.O burnunu her işe sokma."

Kaşları kötü bir şey söylemişim gibi şaşkınlıkla kalktı.

"Tüh şuan gerçekten ayıp ettin."

Yavaşça üzerime doğru eğildi.Bir sır söyleyecekmiş gibi alçak sesle konuştu.

"Sesi duydun mu ? "

"Ne sesi Sarı Oğlan ? "

"Duymadın mı kalbimin sesini ? Bak... " deyip elimi bir anda kalbinin üzerine
koydu.Elim kalbindeyken fısıldadı.

"Çıt...çıt...Kalbim sana çıt oldu Asi Kız..."

Hızla kendimi toparlayıp onu göğsünden ittirdim.Seni pislik herif...

"Uzaklaş benden Sınır Aşan."

Dişlerini gösterecek şekilde güldü zalimin oğlu.

" İşte o mümkün değil Asi Hanım."

Sinirle ofladım.Ellerimi belimde birleştirdim.

"Defol o zaman Sınır Aşan."

"İnşallah seninle Asi Kız..."
.
.
.

Bir lise kurgusu...