20.Bölüm Rica

Kaşlarımı çattım
Bizim mi?
Evet
Ona birkaç saniye baktım
Darev biz diye birşey yok
Darevin yüzündeki ifade değişti
Avelin
Hayır
Sözünü kestim
Bir evlilik yüzünden aynı evde yaşıyoruz diye ortada biz diye birşey oluşmuyor
Darev birkaç saniye boyunca hiçbirşey söylemedi
Salondaki sessizlik gittikçe ağırlaşıyordu
Kiyan bile susmuştu
Narevinin gözleri önce bana sonra Dareve kaydı
Vera ise olduğu yerde durmuş tek kelime etmeden bizi izliyordu
Darev sonunda başını hafifçe salladı
Peki
Bu kadar kolay cevap vermesi sinirimi daha da bozdu
Peki mi?
Ne söylememi istiyorsun
Hiçbirşey
Öyleyse sorun yok
Zaten sorun yok
Birbirimize birkaç saniye baktık
Sonra ben bakışlarımı kaçırdım
Ben yukarı çıkıyorum
Merdivenlere yöneldim
Avelin
Bu kez durdum
Ama dönmedim
Ne var Darev
Bir gün fikrini değiştirebilirsin
Yavaşça ona döndüm
Sanmıyorum
Darev hiçbirşey söylemedi
Bende zaten yukarı çıktım
Odaya girdiğimde kapıyı biraz sert kapattım
Aynanın karşısına geçtim
Kendi yüzüme baktım
Bi diye birşey yok
Az önce bunu söylerken hiç düşünmemiştim
Ama şimdi…
Neden içimde garip bir huzursuzluk vardı
Başımı iki yana salladım
Saçmalama
Yatağın üzerine oturdum
Aşağıdan Kiyanın sesi geliyordu
Ben olsam bu kadar uğraşmazdım
Narevinin sesi duyuldu
Sen olsan ne yapardın
Bilmiyorum
E o zaman neden konuşuyorsun
Çünkğ konuşmak bedava
İstemden gözlerimi devirdim
Bu çocuk gerçekten her ortamı mahvetmeyi başarıyordu
Aşağıda Darev hala koltuğun yanında duruyordu
Kiyan ona baktı
Abi?
Darev başını kaldırdı
Efendim Kiyan
Birşey soracağım
İstemiyorum
Daha sormadım
Yine de istemiyorum
Narevin gülümseyerek Kiyana baktı
Boş ver
Kiyan birkaç saniye düşündü
Sonra:
Bence Avelin sana kızgın dedi
Darev ona baktı
Bunu anlamak için dahi olmaya gerek yok
Ben dahi değilim ama anladım
Şaşırtıcı
Kiyan koltuğa oturdu
Peki neden biz diye birşey yok dedi
Darev cevap vermedi
Narevinde sessizleşti
Kiyan bu kez daha ciddi bir sesle konuştu
Gerçekten neden
Darev ellerini cebine soktu
Çünkü öyle düşünüyor
Sen öyle düşünmüyor musun
Darev başını kaldırdı
Kiyanın yüzündeki şebek ifade kaybolmuştu
Bilmiyorum
Narevin kaşlarını kaldırdı
İlk defa dürüst bir cevap verdin
Darev ona baktı
Bunu büyütme
Kiyan hemen araya girdi
Ben büyütürüm
Kiyan dedi darev
Tamam
Birkaç saniye sustu
Şaka yaptım dedi
Narevin başını iki yana salladı
Sen gerçekten susmayı bilmiyorsun
Biliyorum
Bir süre sonra ben aşağı indim
Narevin beni görünce hemen yanıma geldi
İyi misin
İyiyim
Narevin yüzüme baktı ve gülümsedi bende gülümsemesine karşılık verdim
Kiyan koltuktan seslendi
İki kişi aynı soruyu sorunca insanın gerçekten iyi olmadığını anlıyoruz
Ona baktım
Sende sus
Tamam
Darev salonda değildi
Vera ise pencerenin önünde duruyordu
Beni görünce bakışları değişti
Yanıma doğru geldi
Seninle konuşabilir miyim
Konuş
Darevle aranda ne var
Kaşlarımı çattım
Hiçbirşey
Emin misin
Evet
Vera birkaç saniye sustu
Dün gece sizi gördüm
Ne gördün
Merdivenlerde
Yanlışlıkla oldu
Biliyorum
Öyleyse neden soruyorsun
Veranın sesi biraz sertleşti
Çünkü Darevin sana karşı tavrı değişti
Bunu bana söylemen gerekmiyor
Belki de gerekiyor
Narevin hemen yanımıza geldi
Vera
Vera ona döndü
Efendim
Bence bu konuşmayı burada bitirin
Vera başını salladı
Tamam
Sonra tekrar bana baktı
Umarım ne yaptığını biliyorsundur
Ben hiçbirşey yapmıyorum
Vera cevap vermeden yanımızdan ayrıldı
Kiyan hemen yanıma geldi
Ben olsam-
Sen olmasan daha iyi
Tamam ya
Narevin Kiyana baktı
Bir kere de sus
Ben zaten çok sessizim
Narevin ona baktı
Kiyan
Tamam değilim
İstemden başımı iki yana salladım
Tam o sırada Darev salona girdi
Bakışlarımız kesişti
Bir saniye boyunca ikimizde konuşmadık
En sonunda Darev konuşmaya başladı
Avelin
Efendim
Birazdan benimle gel
Nereye
Dışarı
Neden
Bir işim var
Tek başına git
Darev kaşlarını çattı
Şeninde gelmen gerekiyor
Niye
Çünkü bu evlilikte bazı şeyleri birlikte halletmemiz gerekiyor
Bir an sustum
Sonra ona baktım
Az önce ne dediğimi unuttun mu
Darevin yüzü sertleşti
Hayır
Öyleyse?
Sen biz yokuz dedin
Evet
Bende bunu kabul ettim
Güzel
Darev birkaç saniye bana baktı
Yine de geleceksin
Emir mi?
Hayır
Ne?
Darev kapıya yöneldi
Bu sefer RİCA
olduğum yerde kaldım
Kiyanın gözleri büyüdü
Narevin ona baktı
Kiyan fısıldadı
Hass*ktir rica etti
Narevinde aynı şaşkınlıkla konuştu
Duydum
Darev kapının yanında bekledi
Derin bir nefes aldım
Tamam dedim
Kiyan hemen araya girdi
Bende geleyim mi
İkimizde aynı anda cevap verdik
HAYIR
Kiyan koltuğa geri oturdu
Tamam ya
Darev kapıyı açtı
Ben de yanına gittim
Tam dışarı çıkacakken arkamdan kiyanın sesi geldi
Dikkat edin de yine burun buruna gelmeyin
Başımı çevirip ona baktım
Kiyan!
Kahkahası evin içini doldurdu
Darev başını iki yana salladı
Bunu gerçekten bir gün öldüreceğim
İlk kez aynı fikirdeyiz
Darev bana baktı
Biz diye birşey yoktu hani
Bir an sustum
Sonra gözlerimi devirdim
Şaka yapma
Darev kapıyı açtı
Tamam
Yanyana dışarıya çıktık
Ama ikimizde farkında değildik
Bu kısa yolculuğun aramızdaki dengeleri değiştirecek ilk gerçek konuşmaya dönüşeceğinden
İnsan bazen biz diye birşey olmadığını söyler
Sonra fark etmeden o kişinin yanında yürümeye devam eder
BÖLÜM SONUUUU💫