Küller ve sırlar kitap kapağı

8. bölüm / 8

Herşey taht için

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 8Şu an: Herşey taht için

Dimitri çatalını masanın üzerine bıraktı.

Çıkan sert ses, masadaki sessizliği bir anda böldü.

Babası bakışlarını ona çevirdi.

“Ne yapmaya çalıştığını sanıyorsun, Dimitri?”

Dimitri sandalyesinde geriye yaslandı.

“Ne yaptığımı gayet iyi biliyorum.”

“Bildiğini sanıyorsun.”

Dimitri'nin bakışları sertleşti.

“Ben artık çocuk değilim.”

“Bunun farkındayım. Sorun da bu zaten.”

Babası konuşmaya devam edecekken Dimitri sözünü kesti.

“Bir gün bu ülkenin başına geçeceksin. Attığın her adımın bir bedeli olacak. İnsanları yönetmek sandığın kadar kolay değil.”

Dimitri'nin yüzünde en ufak bir ifade değişmedi.

“Ben yönetmenin kolay olduğunu söylemedim.”

Tam o sırada Zoya araya girdi.

“Lütfen, ikiniz de sakin olun.”

Dimitri başını ona çevirdi.

“Zoya, karışma.”

“Dimitri, sadece—”

“Yeter.”

Sesi öylesine sertti ki Zoya sustu.

Yine de birkaç saniye sonra konuşmaya çalıştı.

“Babanla böyle konuşman hiçbir şeyi çözmeyecek.”

Dimitri ona soğuk bir bakış attı.

“Sen benim neyi çözmeye çalıştığımı bilmiyorsun.”

“Belki bilmiyorum ama—”

“Öyleyse bilmediğin şeyler hakkında konuşma.”

Zoya sustu.

Yüzündeki kırgınlık Dimitri'nin gözünden kaçmadı.

Ama umurunda olmadı.

Onun için kırgınlık, öfke ya da hayal kırıklığı önemli değildi.

Tahtın önünde hiçbir duygu yeterince değerli değildi.

Dimitri sandalyesinden kalktı.

“Bu konuşma bitmiştir.”

Arkasına bile bakmadan odadan çıktı.

---

Odasına girdiğinde kapıyı kapattı.

Sessizlik yeniden etrafını sardı.

Pencerenin önüne ilerledi ve dışarıdaki saraya baktı.

Her şey olması gerektiği yerdeydi.

Duvarlar.

Koridorlar.

Askerler.

Taht.

Ve bir gün…

Hepsi onun olacaktı.

Babası yıllardır ona aynı şeyi söylüyordu.

Bir kralın duygularına yenilmemesi gerektiğini.

Bir kralın gerektiğinde insanları feda edebilmesi gerektiğini.

Bir kralın zayıflık göstermemesi gerektiğini.

Dimitri bunların hiçbirini sorgulamıyordu.

Çünkü o, taht için doğmuştu.

Zoya'nın biraz önceki yüz ifadesi aklına geldi.

Kırılmıştı.

Dimitri'nin umurunda değildi.

Onu kırmış olması bir hata değildi.

Gerekeni söylemişti.

Çünkü bir gün herkes Dimitri'nin karşısında duracak ve ondan bir seçim yapmasını isteyecekti.

Dimitri ise seçimini çoktan yapmıştı.

Uzun süre pencerenin önünde durdu.

Düşünceleri yavaş yavaş tek bir noktada birleşti.

Taht.

Güç.

Krallık.

Ve sonunda dudaklarından soğuk bir cümle döküldü:

“Her şey taht için.”

*SAAT GECE YARISI*

Dimitri uzun süre pencerenin önünde öylece durdu.

Saray gecenin sessizliğine gömülmüştü.

Tam düşüncelerini toparlayıp yatağına geçecekken kapısı çalındı.

Dimitri kaşlarını çattı.

“Gir.”

Kapı açıldı.

İçeri, babasının en güvendiği muhafızlarından biri girdi. Yüzündeki ifade her zamankinden farklıydı.

Dimitri bunu hemen fark etti.

“Ne oldu?”

Muhafız birkaç adım ilerledi.

“Majestelerinin emriyle geldim, Prens Dimitri.”

“Konuş.”

Muhafız başını eğdi.

“Kuzey sınırından haber geldi.”

Dimitri'nin bakışları sertleşti.

“Ne haberi?”

“Kuzeydeki bazı bölgelerde halk hareketlenmeye başlamış. Birkaç yerleşim yerinde kraliyete karşı konuşmalar yapılıyor. Askerlerimizden bazıları da emirleri sorgulamaya başlamış.”

Dimitri birkaç saniye sessiz kaldı.

“İsyan mı?”

“Henüz değil. Ama böyle devam ederse isyana dönüşebilir.”

Dimitri pencereye doğru döndü.

Yüzünde en ufak bir korku yoktu.

Aksine…

Gözlerinde yeni bir merak belirmişti.

“Babam biliyor mu?”

“Evet.”

“Ne yapmayı planlıyor?”

“Sabah bir toplantı düzenlenecek. Bölgeye asker gönderilmesi düşünülüyor.”

Dimitri başını hafifçe çevirdi.

“Sabah mı?”

“Evet, majesteleri.”

Dimitri birkaç saniye düşündü.

Sonra kararını verdi.

“Toplantıyı beklemeyeceğim.”

Muhafız şaşkınlıkla ona baktı.

“Prensim?”

“Sabah kuzeye gidiyorum.”

“Fakat majestelerinin izni olmadan—”

“Babamın iznini istemiyorum.”

Dimitri'nin sesi kesin ve soğuktu.

“Eğer bir gün bu ülkenin başına geçeceksem, başkalarının benim adıma karar vermesini bekleyemem.”

Muhafız sessiz kaldı.

Dimitri masasına doğru ilerledi.

Haritayı açtı ve kuzey bölgesine baktı.

Parmağını sınırdaki şehirlere doğru gezdirdi.

“Kaç asker var?”

“Bölgede yaklaşık üç yüz asker bulunuyor.”

“Yeterli.”

“Prensim, bunun tehlikeli olabileceğini düşünmüyor musunuz?”

Dimitri başını kaldırdı.

“Tehlike mi?”

Dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.

“Tahtın başına geçmek isteyen biri için tehlike diye bir şey yoktur.”

Muhafız başını eğdi.

“Emredersiniz.”

Dimitri haritaya bakmaya devam etti.

Bu, babasının ona verdiği bir görev değildi.

Bu kez kararı kendisi vermişti.

Ve belki de ilk defa, babasına kendisinin nasıl bir kral olacağını gösterme fırsatı bulmuştu.

---

Sabah olmadan hazırlıklar başladı.

Sarayın arka avlusunda atlar hazırlanıyor, askerler sessizce emirleri yerine getiriyordu.

Dimitri pelerinini omuzlarına geçirip avluya çıktığında hava hâlâ karanlıktı.

Atına doğru ilerledi.

Tam binecekken yerde duran küçük bir zarf dikkatini çekti.

Zarfın üzerinde adı yazıyordu.

Dimitri.

Kaşlarını çattı.

Zarfı aldı ve açtı.

İçinden tek bir kâğıt çıktı.

Üzerinde yalnızca birkaç kelime vardı.

Dimitri yazıyı okudu.

Yüzündeki ifade değişmedi.

Ama gözleri bir anda keskinleşti.

Kâğıtta şunlar yazıyordu:

“Kuzeye gitme, Prens Dimitri. Orada seni bekleyen şey bir isyan değil.”

Dimitri birkaç saniye boyunca kâğıda baktı.

Sonra kâğıdı yavaşça katladı.

Yüzünde korku yoktu.

Sadece merak vardı.

Ve kararından vazgeçmeye hiç niyeti yoktu.

Atına bindi.

“Öyleyse,” diye mırıldandı.

“Beni neyin beklediğini kendim göreceğim.”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

13okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…