9. Bölüm: Büyü

Gece saat 4 gibi uyandığımda, Lizge üzerime bir şeyler atmıştı ve hâlâ uyuyordu. Hazırlanıp çantamı alarak evden çıkmaya çalıştım ama kapı kitliydi. Lizge uyandı, yanıma geldi ve “Bunu mu arıyordun?” diyerek anahtarı salladı.
“Lizge, neden yapıyorsun bunu?” dedim. Lizge cevap vermeden arkasını döndü ve yatağına gitti.
“Eğer vermezsen, kötü olacak,” dedim, kaşlarımı çatarak. Ama Lizge gülerek bana bakınca dikkatim dağılmıştı.
Sonra onu kaldırıp yere düşürdüm, daha doğrusu ona açtım, bir halı gibi. Anahtarı alıp kaçmaya başladım. Lizge peşimden gelerek beni durdurdu ve gözlerimin içine bakarak bana yaklaştı.
“Senin için!” dedi, geri çekildi ve sırıttı.
Ben ise ona yaklaşarak, “Senin için değil, benim için,” dedim ve onu öptüm. Lizge şok olmuştu, ben ise sadece dudaklarıma dokunmuş, o garip hisse kapılmıştım.
Lizge, bana tokat atarak odaya geri geçti, yatağının yanına çökerek ağlamaya başladı. O anda kendimi bir kadının manipülasyonu altında hissediyordum.
Yanına gidip oturdum, “Özür dilerim, kendimi tutamadım. Sanmıştım ki, benden hoşlanıyorsun!” dedim, elimi yüzünde gezdirip gözyaşını sildim.
Lizge durdu ve bana dönerek sarıldı. “Senin için derken, doğruyu söylüyordum. Telefonuna bir mesaj geldi ve mesajda...” Yutkundu, geri çekildi ve telefonumu gösterdi. Mesajı bulmuştuk:
“Merhaba Arda! Ben isimsiz ve sana bir şartım var. Eğer o kızı bana teslim edip evden çıkarsan, sana bir hediyem olacak. Unutma, zaman akıp gidiyor…”
Lizge’ye sarıldım ve telefonu kapattım. “Korkma! Ben buradayım ve ikimiz için en doğrusunu yapacağım,” dedim.
Lizge kafasını kaldırdı ve gülümsedi. “Senin için değil, ikimiz için,” diyerek beni bir kez daha büyüledi. O noktada, aşka inandırıldım ve büyünün içime işlediğini hissettim.

Bir yeni mesaj geldi…