1. Bölüm

15 Eylül 2022
Son dersin yoklaması alınıyordu. Tarih dersinde kimsenin çıtı çıkmazdı. Tarih hocamız oldukça disiplinli, ciddi ve soğuk biriydi; öğrenciler ondan çekinirdi. Çok yorgundum, gözlerimden uyku akıyordu. Gözlerim yavaş yavaş ağırlaştı. Tam uykuya daldığım an gür bir sesle irkildim:
"— EKİN ALICI?!"
Hızlıca başımı kaldırıp cevap verdim:
"— Burada."
Birkaç saat daha dayanmak zorundaydım ama gözlerim her saniye ağırlaşıyordu. Yine gözlerimin kapanacağı sırada sıra arkadaşım Betül dürttü. Fısıltılı bir sesle:
"— Uyan kızım, hocadan şimdi azar yiyeceksin," dedi.
Başımı sersem şekilde onaylarcasına salladım. Dersi dinlemeye çalışıyordum ama uykusuzluktan hiçbir şey anlamıyordum.
...
15:40
Nihayet zil çaldığında rahatlamıştım. Eve gidip uyumak istiyordum. Kitabımı, defterlerimi ve kalemlerimi çantama düzenli bir şekilde koydum. Çantamın ağzını kapattıktan sonra sırtıma geçirdim.
"— Bugün antrenmanın var mı?" diye sordu Betül.
Başımı onaylarcasına salladım.
"— Var, niye sordun?"
"— Yine mi?"
Alt dudağımı bükerek:
"— Okçuluk kolay bir spor değil maalesef," dedim.
"— Evet, öyle. Ben de diyecektim ki Aren ve Alin'i çağırıp birlikte her zaman gittiğimiz kafeye mi gitsek? Bayağıdır okul dışında bir şey yapmıyoruz."
Başımı anlamışçasına salladım.
"— Evet, antrenmanım olmasa gelirdim ama bu hafta ful gideceğim maalesef."
O sırada Alin ve Aren yanımıza geldiler. Betül gülümseyerek kızlara doğru döndü:
"— İyi insan lafın üstüne gelirmiş."
Aren kıkırdayarak:
"— Ne konuşuyordunuz ki?" diye sordu.
"— Bayağıdır okul dışında bir şey yapmıyoruz, her zaman gittiğimiz kafeye mi gidelim diyordum ama Ekin'in yine antrenmanı varmış."
Aren grubun havalı kızıydı, yani benim gözümde öyleydi. Siyah saçları çenesine geliyordu; katlı kesimden hiç vazgeçmezdi. Siyah saçları kadar çekik gözleri de aynı renkti. Alin ise sessiz, sakin biriydi; kısa ve öz konuşurdu. Çok nadiren uzun uzun sohbet ettiğini görürdük. Kumral dalgalı saçları, buğday teni ve mavi gözleriyle etkileyici bir kızdı. Betül ise grubun sosyal kelebeğiydi; evde durmayı pek sevmezdi, beş dakika olsa da dışarı çıkardı. Sap sarı saçları ve mavi gözleri vardı. Sincap yanakları onu çok tatlı gösteriyordu ama yüz hatları oldukça belirgindi.
Bana gelecek olursak... Ben grubun sürekli işi olanıydım. Spor, okul ve bitmeyen derslerim... Turuncu saçlı, kestane gözlüydüm. Beyaz tenimle çoğu kişinin dikkatini çekerdim. Genel lakabım havuç kafa ya da kurnaz tilkiydi. Çocukken hoşuma gitmezdi ama artık pek aldırış etmiyordum. Hatta tilki en sevdiğim hayvan olmuştu.
"— Siz gidin, benimle başka bir gün buluşuruz," dedim.
Kızlar ilk başlarda kararsız kalsalar da bir süre sonra hava almak istediklerini anladılar. O yüzden onlar kafeye, ben ise evde biraz dinlenip antrenmana gidecektim.
...
Sitenin girişine geldiğimde çantamdan giriş yapabilmek için kartımı çıkardım. Okutup hemen bahçeye giriş yaptım. Sitede yaşıyorduk ama binalı değildi; herkesin müstakil evleri vardı. Anahtarı çıkarmaya üşendiğim için zile bastım. Bir saniye sonra annem kapıyı açtı. Beni görünce her zamanki gibi sıcak bir gülümseme ile karşılık verdi:
"— Hoş geldin kızım."
"— Hoş buldum."
Ayakkabılarımı çıkartıp içeri geçtim. Çok yorgundum, biraz uyumak istiyordum. Zaten saat beş gibi hazırlanıp gidecektim.
"— Yemek yiyip öyle odana çıksaydın kızım."
Başımı iki yana salladım.
"— Bir saat sonra zaten kalkacağım, o zaman yerim."
Annem fazla üstüme düşmedi, sadece başını onaylarcasına salladı.
Odama geçip okul formamı çıkardım. Okul formamız beyaz gömlek, dizinin biraz üstüne gelen düz siyah etek ve bordo kravattı. Yatağımın üstünde severek giydiğim pijama duruyordu. Turuncu renkte, ortasında tilki resmi olan tişörtümü giydim; altıma takımı olan turuncu renkteki eşofmanı giydim. Formalarımı dolabıma asıp yatağıma yüzüstü yayıldım. Birkaç dakika sonra gözlerim hemen ağırlaşıp kapandı.
...
16:40
Alarmın sesi ile gözlerimi aniden açtım. Hâlâ uykum vardı, içimden gitmek gelmiyordu ama kalkmak zorundaydım. Ağır ağır vücudumu kaldırdım. Kendime gelmek için lavaboya gidip elimi, yüzümü yıkadım. Sonra aşağı indim. Mutfağa geçip kendime tabak çıkardım. Annem imambayıldı ve pilav yapmıştı. Biraz onlardan tabağıma doldurup masaya geçtim.
O sırada zilin çaldığını duydum. Ayağa kalkacağım sırada annem beni durdurdu:
"— Ben açarım."
"— Hoş geldin kızım," dediğinde annem, anladım ki kız kardeşim Mavi gelmişti.
"— Off anne, çok açım," dediğinde sırıttım. Mavi benden 6 yaş küçüktü.
"— Üstünü değiş gel, tabak hazırlarım sana kızım."
Mavi'nin hızlı adımlarla yukarı doğru çıktığını duydum. Yemeğimi yedikten sonra tabağı sudan geçirip makineye koydum. Tekrar odama çıkıp hazırlanmaya başladım.