Bölüm VI : SİSLENEN ÖZGÜRLÜK PENÇESİ

Yeni bölümden herkese merhaba!

Bakalım bu bölümde bizi neler bekliyor.

Sence Araz,Karaca'nın sırrını açığa çıkaracak mı yoksa onun yanında durmayı mı seçecek?

Hikayenin devamı için kitabı listene eklemeyi ve oylamayı unutma!

Desteklerin benim için çok kıymetli❤️🔥

İyi okumalar🥀

Şaşkınlıkla aralanan dudaklarımı kapatmaya bile çalışmadım.Çünkü yaşadığım durum oldukça şaşırtıcıydı.Abim Turan Şahiner'in intikamını almak amacıyla kurulan timin komutanı tam olarak karşımda oturuyordu.Hafife alınacak bir durum söz konusu dahilinde bile değildi.Bu abartılması gereken mühim bir şeydi.

Bitirim timinin komutanı ile oturmuş Adana kebap gömüyordum.Ben hâlâ olayın şokunda karşımdaki heybetli adama bakarken zihnimdeki toz bulutlarını dağıtan Araz'ın çayını höpürdeterek içmesi değildi.Telefonunun ısrarcı melodisiydi.Araz sandalyeyi geri itip telefonu aldığında gözleri gözlerime değdi anlık.

"Müsaadenle."

Cevap vermemi beklemeden kalkıp hızla çıktı.Masada bir başıma olanları sorgular ve parçaları birleştirmeye çalışırken Araz'ı kasanın yanında görür gibi oldum.Ardından masaya hızla yaklaştı.

"Benim çıkmam lazım.Hesabı ödedim.Dikkatli git."

Masanın üstündeki kibrit kutusunu almadan dosyayı alıp koşar adım çıktı mekandan.Tüm bu şeyler on saniye gibi çok kısa bir sürede gerçekleşti.Önümdeki kibrit kutusu ve mekanın kapısında mekik dokuyan gözlerimin odağı çok sürmeden bozuldu.

Bir çift dudaktan kopan sesli nida ve bir sandalyenin düşme sesi ile gözlerim kibrit kutusundan ayrıldı.Sesin geldiği yöne döndüğümde iri yarı kirli sakallı esmer bir adam genç bir kadının saçını ensesinden tutmuş çıkışa doğru çekiştiriyordu.Kız çığlığına eş zayıf çıkan bir sesle konuştu.

"Abi nolur yapma."

Masadan ayaklanan bir kişi daha vardı.Kızı abisinin elinden kurtarmaya çalışan uzun boylu zayıf genç bir adam.

"Bırak kızı.Zarar veriyorsun abi."

Adam koluna yapışan genç adamı hiddetle geri ittirdiğinde genç sendeleyip sandalyeye düştü.Ortam birkaç saniye içerisinde curcunaya dönüştü.Az önceki sakin huzurlu ortamın esamesi yoktu.Adam kızın saçındaki elinde olan gücünü arttırıp çekiştirdiğinde artık bir şey yapılması gerektiğinin farkına vararak ayağa kalktım.Adam hiddetle bağırdı kıza ve daha sert bir şekilde asıldı saçlarına.Ve sert bir tokat atarak saçından çekerek yüzüne yaklaştırdı kızın yüzünü.

"Yürü lan gebertirim seni."

Mekanın kapısının açılması ile gelenin Araz olup olmadığına baktım.Umut işte.Hani şu 'fakirin ekmeeğ' olan.

Gelen sarı uzun saçlı, beyaz tenli, bebek yüzlü; çok güzel bir kadındı.Gözleri bu manzaraya değdiğinde anlam vermeye çalışan ifadesiyle çatıldı kaşları.

Gözlerimi ondan ayırıp adımlarımı bu karmaşaya sebep olan adamın yanına yönelttim.Ben haricimde kimse ayaklanmamış herkes yemeğine devam ediyor tepki vermiyordu.İnsanlık gerçekten ölmüştü.Kadın suçlu olsa dahi bile bir kadına böyle davranılamazdı.Hızla ilerleyip kadının incecik buz gibi bileğinden tutup kendime çektim.Kadının afallayan gözleri beni bulduğunda yardım dilenir bir ifade hakimdi yüzünde.Bu hareketimle adamın bakışları beni buldu.

"Ne yapıyon lan karı?"

Karı mı? Dangalak herif işte.Bir kadına şiddette bulunabilen bir adamdan nezaket beklemek benim hatamdı.Çatık kaşlarla baktım yüzüne ve kızı kendime çekerek konuştum.

"Asıl sen ne yapıyorsun? Bırak kadını."

Çekiştirmeyi bırakıp yüzünü yüzüme yaklaştırdı.

"İşin olmayan şeylere burnunu sokma karısın sen."

Bir kadını böyle küçümsemek ne haddineydi bu adamın.Sabır dilercesine konuştum bu sefer.

"Bırak kadını, sorun her neyse bu şekilde çözülemez."

Genç kadını daha sert çektiğimde adam sabrının son demlerine geldiğini belirterek hızla bir adım attı bana doğru ve konuştu.

"Çek elini yoksa gebertirim seni."

Kadının bileğini bıraktığında hızla geriye çektim,dengesini koruyamayan genç kadın sendeleyerek korkuyla arkama geçti.Ellerini koluma sarmış,bana sığınmıştı.Mekandaki insanların tepkisizliğine sessiz kalamadım.Öfkeyle baktım her birinin umarsız haline.

"Hepiniz yemeğinizi yemeye devam edin olur mu? Bir herif bir kadına şiddette bulunuyor bir diğerini de tehdit ediyor.Ama siz sadece sesten rahatsız olun olur mu?"

Gözlerimi çevremden ayırıp önümdeki benden cüsse olarak oldukça büyük adama çevirdim.

"Sen de defol git buradan yoksa polis çağıracağım."

Adam hızla üzerime doğru atıldığında arkadan kollarına dolanan eller ile durmak zorunda kaldı.

"Aranan polis ayağınıza geldi demek isterdim fakat daha güzeli geldi."

Hızla bir kelepçe ile adamın bileklerini kelepçelediğinde adam afallamış bir ifade ile sesin sahibine döndü.Doğrusu ben de afallamıştım.Bu da kimdi şimdi?

"Ne yapıyon lan sen?"

Bu o kadındı.İçeriye giren sarışın kadın.Polis miydi? Bu güzellikle manken olmasını beklerken polis çıkması çok absürt kaçardı.

"Devletin savcısına 'lan' mı dedin sen az önce?"

Kadın sadece üçümüzün duyacağı tonda konuştuğunda adi adam duyduğu sözler ile apışıp kaldı.Koluma daha sıkı sarılan eller ile arkama döndüm.Göz yaşları ile ıslanan yanaklarını silip omuzlarını tuttum.

"Şş ağlama.Artık sana zarar veremez.Korkma."

Kadın ellerimi tutarak minnet duyan gözlerle baktı bana.

"Allah senden razı olsun."

Tebessümle baktım sadece.Ve bu esnada genç adam hızla kadına sarılıp buradan çıkardı.Gözlerim savcıya kaydı.Demek bu güzellik savcıydı.Kulağında telefonu hızlı bir şekilde konuştu.

"Nuri'nin yerine bir ekip gönderin.Bekliyorum."

Adamı ittirip sandalyeye oturttuğunda ellerini saçından geçirerek derince soludu.

"Peşimizde dolanan adamlardan sıyrılıp bir başımıza huzurla yemek yiyelim dedik oldu mu bu yaptığın?"

Devrilen gözleri beni buldu.Baştan sona taradı bir güzel.Sonra derin bir tebessüm peyda oldu dudaklarında.

"İyi misiniz?"

Başımı sallayarak tebessüm ettiğimde adamın yanına doğru adımladım.

"Gördün mü bak? Seni aklayan yine bir kadın oldu.Otur da erkekliğini sorgula.Erkeklik bir kadının saçına yapışıp ulu orta şiddet uygulamak değil."

Gözlerimi savcıya çevirdim.Korumaları neredeydi bu kadının? Peşimdeki adamlar derken korumalarından mı bahsediyordu? Bazen yakın bir şekilde korunmak can sıkıcı olabiliyordu çünkü özel bir alanın kalmıyordu.

"Teşekkür ederim bu arada."

Teşekkürüm karşılığında 'Ne demek vazifemiz!' başlığı altında bir gülümseme yollayıp elini bana doğru uzatarak adımladı.

"Size zarar vermedi değil mi?"

İçeri giren polis ekibiyle başımı iki yana sallamakla yetindim.Adamı oturduğu sandalyeden kaldırıp çıkarırken adam bana doğru dönerek yüksek bir sesle konuştu.

"Bu senin yanına kalmayacak."

Kesinlikle kalmazdı.Aynen.Böyle adamlar sadece lafta vardı,icraate gelince kuyruklarını bir tarafına kıstırıp kaçarlardı. Polis memuru başını eğerek hızla çekiştirdiğinde susmak zorunda kaldı.Masamın yanına yürüyüp çantamı ve kibrit kutusunu aldığımda sinirle homurdanıyordum.

"Andaval bir de utanmadan tehdit ediyor."

Kulağıma gelen gülme sesi ile çantamı alıp arkamı döndüm.Savcı kollarını göğsünde bağlamış bana bakıyordu.

"Bizimle karakola kadar eşlik etmeniz gerekecek."

'Hay hay' dercesine başımı salladığımda ben önden sarışın bomba savcı arkamdan mekandan ayrıldık.Kendi arabamla geleceğimi söyleyerek yanlarından ayrılıp arabama bindim.Telefonumdan Nare'nin numarasını tuşlayarak aradığımda yola koyulmuştum bile.Çok geçmeden açtı.Ve aramızda şöyle bir konuşma geçti:

"Efendim?"

"Nare neredesin?"

"Karakoldayım."

"Tamam geliyorum."

"Burası canın istediğinde gelebileceğin bir yer mi birtanem?"

"Canımız sıkıldı diye gelmiyoruz herhalde."

"Ne diye geliyorsunuz o zaman hanımefendi? Hem neden gelmedin de o değişiğe arattın beni?"

"Ufak bir sorun çıktı, geldiğimde anlatırım."

Cevap vermesini beklemeden kapattım.Çok sürmeden karakola varmış, arabadan inmiştim.İçeri girdiğimde güven masasının yanında dikilen sert çehreye değdi gözlerim.Nare;kolları göğsünde bağlı, gözleri bendeydi.O sırada adamı içeri aldıklarında adam hâlâ tehdit etme peşindeydi.

"Bana bulaşarak büyük yanlış yaptın."

Göz devirerek Nare'nin yanına yürüdüm.

"Yine ne oldu?"

Ellerimi yukarı kaldırarak teslim olurcasına konuştum.

"Bu sefer masumum.Adam kadına şiddet uyguluyordu.Kayıtsız kalamazdım."

Bu sırada arkadan gelen ses ile bakışlarım sesin sahibine döndü.

"Evet, şahidim.Masumdu."

Sözlerin sahibi savcıydı.Nare hızla toparlanıp şaşkınlıkla baktı karşısındaki kadına.

"Savcım."

Baş selamı verdiğinde savcı gülümseyip ilerlemeye başladı.Bizde peşinden yürüyerek merdivenleri tırmandık.

"Tanışıyor musunuz?"

Savcının sorusu Nare'yeydi.Nare göz ucuyla bana bakıp göz devirmeden edemedi.

"Teyzemin kızı olur kendisi."

Birkaç işlem ve sorgu ardından ifade verip çıkmak üzere karakolun kapısına gelmiştim ki kapıda dikilen savcıyı gördüğümde yanına adımladım.Sarı uzun saçlarını arkaya ittirip elini uzattı.

"Bu arada tanışamadık.Ben Terörle mücadele savcısı Bade Söğüt."

Bana uzattığı eli sıkarak tebessüm ettim.

"Memnun oldum.Doktor Karaca Şahiner."

Merdivenlere yöneldiğinde ben de onu takip ederek inmeye başladım.

"Korgeneral Bozok Şahiner ile bir akrabalığınız var mı? "

Basamaklar bittiğinde karşı karşıya durduk.

"Dedem olur."

Şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı.Ve memnuniyetle gülümseyerek konuştu.

"İçimden bir ses daha çok görüşeceğiz diyor."

Kesinlikle haklıydı.Buna katılıyordum.Aynı sesi bende duyuyordum içerlerden bir yerden.

"Katılıyorum."

Yönünü bana çevirip iç cebinden çıkardığı bir kartı bana uzattı.

"Bir şeye ihtiyacın olursa veya içerideki it seni rahatsız ederse mutlaka ara olur mu?"

Elimdeki karta kısa bir bakış atıp tebessümle baktım gözlerine.

"Tabi.Teşekkür ederim."

Arkamı dönüp arabama yöneldiğimde son kez ona döndüm.

"İyi geceler.Tekrar görüşmek dileğiyle."

Başıyla onaylayıp geriye doğru adımladı.

"İyi geceler."

Arabama yönelmiş yürüyordum ki arkamdan gelen tanıdık erkek sesi ile o yöne döndüm.

"Karaca hanım."

Sesin sahibi Süleyman'dı.Şu sarışın asker.Araz'ın timinden.Bitirim timinden.Abim için kurulmuş olan o timden.Artık o time saygım sonsuz artmıştı.

Gülümseyerek adımlarımı durdurup yanıma ulaşmasını bekledim.Bu sırada savcı Bade arabasının yanında durmuş bize bakıyordu.

Süleyman da ona döndü:"İyi akşamlar, Sayın Savcım."

Diyerek bağırdığında nefes nefese yanımda durup alnına düşen bir tutam saçı geriye savurdu.Bade düz bir suratla baş selamı verip arabasına bindi.Süleymana dönerek konuştum.

"Nereden böyle, nefes nefese?"

Arkasına dönüp karakolu işaret ederek konuştu.

"Bir tanıdık vardı, onu ziyarete gelmiştim."

Anlayışla başımı sallayıp sarıya oldukça yakın kumral saçlarına baktım.Bugün de etrafım sarışınlarla çevrelenmişti.Serter, Savcı Bade ve Süleyman derken sarışın zehirlenmesi yaşamama ramak kalmıştı.

"Siz neden buradasınız bu saatte?"

'Hiç sorma' dercesine başımı sallayıp arabaya yöneldim.Ve sözlerimle de destekledim kendimi:"Hiç sorma.Araban yoksa gideceğin yere bırakayım seni, hava soğuk."

Ellerini cebinden çıkarıp yanıma adımladı.

"Bir taksi çağırırdım ben.Zahmet olmasın size."

Bu havada taksi bulunması oldukça zordu.Ayrıca zahmet falan da olmazdı.Abimin intikamı için canlarını ortaya koyan bu adamlar için canımı vermeye razıyken böyle ufak bir şeyin 'zahmet' adı altında nitelendirilmesi zahmetti.

"Zahmet olmaz, atla."

Daha fazla konuşmadan arabama bindiğimde o da diretmeyip bindi.Emniyet kemerimi takarken Süleyman'ın telefon melodisi doldurdu aracı.

"Komutanım."

Bir süre karşı tarafı dinledi.Sırıtık ifadesi anında ciddileşti.

"Emredersiniz."

Aramayı sonlandırıp bana çevirdi gözlerini.

"Allah sizi bana melek olarak gönderdi, galiba."

Gülümseyerek baktım minnet dolu ifadesine.

"Acil bir operasyon emri geldi.Hemen kışlaya gitmem gerekiyor.Bu havada taksi de bulamam.Allah da sizi gönderdi işte."

Çapkın ifadesine ve heyecanına alayla gülüp arabayı çalıştırmamla eş konuştum.

"Benim için büyük bir onur.Melek olduğum ise tartışılması gereken bir konu.Daha geniş bir zamanda konuşalım bunu."

Çapkın bir gülüşle bakışlarını dışarıya çevirdi.

"Olur, nasıl isterseniz."

Büyük bir gururla sürdüm tüm yol boyunca.Bitirim timinin adamını göreve taşımak büyük bir gurur kaynağıydı.

"Siz neden karakoldaydınız?"

Meraklı biriydi anlaşılan.Kırmızı ışıkta durduğumda gözlerimi ona çevirdim.Kahverengi bir ceket,beyaz tişört ve mavi kot giyinmişti.Göze oldukça hitap ediyordu.Çok can yaktığına artık daha çok emindim.Çapkın biri gibi görünüyordu.

"Adamın biri kadına şiddet uyguluyordu,gerekeni yaptık savcıyla."

Dudaklarına yerleşen tebessüm gurur kokuyordu.Yeşil ışığın yanması ile yola devam edip ikinci sapaktan saptıktan sonra askeriye yoluna girdim.

"Dikkat edin peşinize takılmasın."

Yiyorsa takılırdı.Takılacağı varsa göreceği, çekeceği de vardı elimden.Askeriyenin girişinde durduğumda Süleyman hızla emniyet kemerini çözerek kapıyı açtı.

"Çok teşekkür ederim.Bir şeye ihtiyacınız olursa gönül rahatlığıyla ulaşabilirsiniz.Dikkatli gidin."

Hızla kapıyı kapattığında arkasından bakıp gülümsemekle yetindim.Sanırım numarası da ilahi bir güçle gelecekti.

Artık bu adamlara sıradan bir gözle bakamıyordum.Hepsi benim kahramanımdı.Hepsi ayrı ayrı mükemmel insanlardı.Onların yoluna çıkan her taşı kaldırmaya hazırdım.Ve kaldıracaktım.

***

Araz, Yarbay Boran Boyam'ın çağrısı ile operasyon öncesi kritik için erkenden gitmişti. Ve Karaca'yı gecenin bu saatinde yalnız bırakıp gitmek zorunda kaldığı için aklı sürekli ondaydı.

Karaca'nın bir terör mensubunu öldürdüğünü anladığında beyninden vurulmuşa dönmüştü.Onun gözünde Doktor Karaca böyle bir insan değildi. Ne olursa olsun vicdanı el vermezdi.Ama o vicdan el değil kan vermişti.Can değil can almıştı.Kan kaybından sömürülmüş, sönmüştü.Karşısındaki kadın gördüğünden çok daha fazlasıydı.O ise gördüğü kadar olmasını dilerdi.

Bitirim timi azılı bir terörist olan Karayılan ve yandaşçısı kadın ticareti ile tanınan Naza Tarun'un, Diyarbakır'da Pilegor dağı yamacında bir kampta konuçlandıklarının istihbaratı ile verilen konuma her zamanki korkusuzluk ve heyecanlarıyla ilerliyorlardı.

Helikopterin uğultulu sesi arasından sohbet eden timinin sesi ile beynindeki seslerden sıyrılmak adına onları dinledi, Araz.

"Oğlum, bir kere de geç kalma."

Tuncay, Süleyman'ın boynuna attığı eliyle omuzlarını sıkarak homurdandı.Serhat ise diğer yandan ensesine şamarı çakarak konuştu. Her iki taraftan gelen darbe ile neye uğradığını şaşırdı bir an Süleyman.

"Karı kız peşinde koşmaktan yetişemez tabi.Ama bu sefer şaşırtıcı derecede erken geldin."

Süleyman aval aval sırıtarak göz ucuyla Araz'a baktı.Araz pek ilgileniyor gibi değildi onlarla.Aklındaki sesler timinin sesini yine de bastıramıyordu.Kulağı onlardaydı ama aklı bambaşka yerlerde.Dağda.Karda.

Kar'da.

"Kurtarıcı meleğim sayesinde erkenden gelebildim."

Durdu bu noktada Süleyman, hafif öne eğdi bedenini.Komutanının ne tepki vereceğini merak ediyordu.

"Karaca hanımcığım, sağolsun."

Araz hızla bakışlarını çevirdi adamına.Süleyman zaten bunu beklediği için gözlerini komutanından hızla ayırıp sırtını geriye yasladı.Ali İmam'ın silahını silen elleri durdu.

"Hangi Karaca hanım? Doktor olan mı?Hani Kalender komutanımın kızı olan."

Korhan alayla gülüp Süleyman'a döndü.Süleyman'ın Karaca'nın kıyısından köşesinden geçemeyeceğini hepsi çok iyi biliyordu. Net bir emir verilmişti onlara, Karaca'nın bulunması ardından.

"..Tek birinizi o kızın etrafında görmeyeceğim.Onu bu intikamdan, her birinizden uzak tutacaksınız.Bu bir EMİRDİR..Sadece birinizi dahi Karaca'nın etrafında görürsem emre itaatsizlikten yakarım hepinizi."

Bu yüzden ki Karaca'nın olduğu semtten bile geçseler Kalender komutanları şırıngayla kan alırdı her birinin bir tarafından.O yüzdendi bu şaşkınlıkları.İnanmamazlıkları.Ama hiçbiri,emre olan sadıklığın en kutsal şey olduğunu timine aşılamış Araz komutanlarının bu akşam Karaca ile karşılıklı adana/ciğer gömdüğünü bilmiyordu.Araz, Karaca her şeyi öğrensin istemişti.Kadın hayatını mahvetmek üzereydi bu intikam için.Uzak tutuldukça daha da mahvolacaktı.O yüzden ona timi söylemişti.

Korhan gülüşünü durdurup konuştu:"Karaca hanım ve sen ne alaka oğlum?"

Araz kasılan çenesi ile bakıyordu Süleyman'a.Gevelemeden anlatmasını bekliyordu.Açık açık soramazdı.Açık açık ilgilendiğini gösteremezdi.Bir kez takıldı mı dillerine bir daha imkansızdı kurtulamazdı.Ülkenin en geveze timi ona verilmişti.Bunlarla yaşamak onu oldukça zorluyordu.Ses sevmez.İnsan istemezdi.Geveze bir tim ise yaradan tarafından özellikle verilmişti.İstenmedik ot burnunun dibinde biterdi.

"Karakolda karşılaştık.Sağolsun o beni getirdi."

Agah'ın gözleri Araz'a kaydığında vereceği tepkiyi dört gözle bekliyordu.Araz yüzünde sıfır mimikle bakıyordu askerine.Kısa bir sessizliğin ardından herkesin aklını kurcalayan sorunun tercümanı Serhat oldu.

"Karakolda ne işi vardı?"

Süleyman eğilip ayaklarının dibindeki kompozitini alıp kafasına geçirdi.Kemeri bağlarken dudakları büzüşüp garip bir yüz ifadesine büründü.Ben de anlamadım der gibiydi bu ifadesi.

"Bir adam kadını dövüyormuş o da gerekeni yapmış."

Herkes alık alık baktı,Süleyman'a.Hiç açıklayıcı değildi.Normalde en saçma şeyi bile en ince ayrıntıya kadar anlatan Süleyman ne hikmetse bir cümle ile özetlemişti olayı.Hayra alamet değildi bu durum.

Araz kıllanmış bir ifadeyle gözlerini dağlara taşlara dikti.Zira Agâh'ın gözleri onun üzerindeydi.Komutanından gelebilecek en ufak hareket ile aklındaki taşlar yerine oturacaktı.Ama Araz da bunun bilincinde olduğundan taviz vermeyecekti.

"Ne? Hiç bakmayın öyle.Kendisi böyle söyledi."

Sonra aklına gelenle saçlarını kompozitin altına sıkıştırıp alnına düşmesini engellerken şaşkınlıkla aralandı dudakları.Aklındaki ondan bağımsız dile döküldü.

"Lan o zaman terörle mücadele savcısı ile yan yana olması ne iş?"

Araz derin bir soluk çekti içine.Gözünün seyirdiğini hissetti.Yalnız bırakmamalıydı.Kızdı kendine içten içe.Bu kadın yalnız bırakılmaya gelmeyecek canlı bir bombaydı.Bela mıknatısıydı.Sadece durması bile belanın gelip onu bulmasına yeter de artardı.İndikleri gibi Başkomiser Latif'i arayıp durumu öğrenecekti.Yoksa görev bitimine kadar aklını yer dururdu.

"Düzgün anlatsana oğlum şunu."

Süleyman dudaklarını büzüp bilmem dercesine bir bakış attı, sözlerin sahibi Tuncay'a.

"Ne bileyim oğlum? Ben de anlamadım."

Aslıhan anlam vermeye çalışarak kısılan gözlerini karşısındaki adama dikti.

"Sormadın mı?"

Aslıhan genelde sohbete pek dahil olmazdı.Konuşmaktansa dinlemeyi daha çok severdi.Ama terörle mücadele savcısı ile ne alakasının olduğunu merak etmişti.Süleyman silahını bacaklarının arasında dikip sağa sola salladı gerginlikten.Çünkü Araz'ın her an üzerine atlayabilme ihtimali vardı.

"Valla başkan,sorduğumda 'Adamın biri kadına şiddet uyguluyordu, gerekeni yaptık.'dedi.Ayrıntı vermedi."

Her birinin üzerine gerginlik hırkası yerleşti. Karaca'nın başına gelecek en ufacık şey onların canına gelmiş demekti.Çünkü uğrunda savaştıkları adamın canıydı o.En canı.En sevdiği.O yüzden ki Kalender komutanları kesin emir vermesine rağmen hepsinin gölgesi yine de Karaca'nın üzerinde olacaktı.O emanetti.Turan Şahiner'in vatanına olan emaneti.Güldüğü tek insandı.Dostu şehit olduğunda dizlerine yatıp ağladığı güzel kız kardeşiydi.Dizlerine yatıp acısını onunla paylaşmıştı bir tek, öyle çok severdi kardeşini Turan.

"İnişe geçiyoruz."

Pilotun kulaklıktan gelen sesi ile tim yerini sağlamlaştırıp inişi bekledi.Helikopter kampın yirmi beş km kadar gerisinde indirmişti onları.Görev güvenliği açısından olması gereken buydu.Geri kalan yolu yürüyerek gideceklerdi.Teker teker en önde Araz olmak üzere inip hızla etrafı kolaçan ettiler.Güvenli bir bölgeye inmişlerdi ama ne olur ne olmazdı.Temkin onlardan takdir Allah'tandı.

Bölgenin temiz olduğundan emin olduktan sonra temkinli adımlarla operasyon bölgesine intikale geçtiler.Araz cebinden telefonunu çıkardığında sinyal yok yazısını görmesi ile sinirle ağzının içinde küfürlerini sıraladı.Lazım olmadığı her durumda full olan sinyal lazım olunca 'yok' oluyordu.Yaklaşık beş km kadar yürüdükten sonra sisten dolayı gece görüşü gözlükleri pek bir işlev görmediğinden bir mağara oyuğunda geçirdiler o geceyi.Gece sisli ve karanlıktı.İçindeki tüm kötülükleri kapatmak istiyordu.Ama bu adamlar o kötülük ne kadar gizlenirse gizlensin onu gizlendiği yerden söküp alacaktı.

Günün ilk ışıkları etrafı aydınlattığında tim geldikleri gibi hiç iz bırakmadan ayrıldı o oyuktan.Temkinli adımlarla ilerlerken Tuncay ve Ali İmam arasında geçen konuşmaya kulak misafiri olan Egemen kayıtsız kalamamıştı.

"Oğlum, komutanım ile Karaca hanım arasında kesin bir şey var."

Tuncay önde keskin gözlerle etrafı kolaçan eden komutanına bakarak tekrar yanındaki silah arkadaşına döndü.

"Değil mi la? Karaca hanım dediğimiz an kaskatı kesiliyor."

Egemen sırıtık bir ifade ile komutanlarının arasına girdi.

"Bencede komutanım.Karaca hanıma bakışı bile farklıydı.Kesin aşık."

Sözlerini bitirmesi ile yandan yediği şamar öne doğru sendelemesine sebep oldu.Egemen dönüp vurana baktığında bunun Ali İmam olduğunu gördü.

"Lan dedikoducu karı mı oldun sen başımıza lan?"

Egemen gerginlikle duruşunu düzeltip ellerini tekrar silahına yasladı.Ne diyeceğini bilemedi birkaç saniye.Öylece baktı komutanlarına.Zaten dedikoduyu çıkaran onlar değil miydi? Neden şamarı o yemişti?

"Yok komutanım,siz şey edince ben de fikrimi şey ettim."

Tuncay ensesini sıkıp öne doğru eğerken Egemen ne diyeceğini bilemiyordu.

"Ney ettin Sütlü?"

Tuncay tek kaşını kaldırmış bakarken oldukça korkutucu görünüyordu.

"Bir şey etmedim,komutanım."

Egemen komutanlarından birkaç adım uzaklaşıp susmaya karar verdi ki bu kez de omuzuna dolanan kolla iyice gerildi.Dönüp kim olduğuna baktığında bunun Serhat komutanı olduğunu gördü.Egemen'in çaylaklığına karşın aralarından en yumuşağı Serhat'tı.

"Neden pancar gibi kesildin la sen?"

Egemen susmaya karar verdi. Ne zaman konuşsa suçlu olacağı bir şeyleri çekip alıyordu komutanları.Ama yine de cevapsız soru bırakılamazdı.Bunu da güzel(!) dille öğretmişlerdi ona.

"Sıcak komutanım."

Serhat çatık kaşlarla karşı dağdaki kara baktı.Hava -6°C idi.

"Ne sıcağı lan götümüz buz kesti bizim burada sen sıcak diyorsun?"

Egemen sıçtığını sıvamayı seven bir insan olduğundan susmak istedi.Ama komutanını cevapsız bırakması en son yapması gereken şeylerden biriydi.Bunu öğreten Süleyman komutanıydı.

"Sıvasan bile susma oğlum götünü keser bunlar.."diyerek Egemen'e kesin bilgi vermişti.

"Yok komutanım havayla alakası yok.Beni bir hararet kapladı."

Serhat daha fazla üzerine gitmemek için sustu.Adımlarını hızlandırıp sağı solu kolaçan etmeye devam etti.Bu sırada Korhan, Aslıhan'a bulaşmakla meşguldü.

"Dağ keçim neden böyle öfkelisin?Şu saat oldu tek kelam etmedin bana."

Aslıhan'ın yüzü buruştu sinirle.'Ne keçim,ne keçim?' diye sızlandı içten içe.Ama yine de konuşmamaya kararlıydı şuanlık.

"Asenam, güzelliğim bir cevap mı versen artık diyorum?!"

Aslıhan artık dayanamayarak hızla, arkasından gelen Korhan'a döndü.

"Neden iki kelam edeceğim sana Korhan? Annemi arayıp doğum gününü kutlama ayağına ki sanane lan benim annemin doğum gününden.İstemeye geleceğini hangi gün müsait olduğunu sormuşsun.Hangi akılla yaptın bunu?"

Korhan alık alık sırıtarak kompozitinin altından elini geçirip saçlarını düzelterek baktı sevdiği kadına.

"Annen hiç de bundan rahatsız olmadı, aksine 'Gel oğlum nolur çabuk gel ölmeden şu kızın mürüvetini göreyim artık.Yakında turşusun-"

Aslıhan sinirle elini kaldırdı susması için.Bu adam onu sınamak için mi gelmişti dünyaya? Sanırdı ki öyleydi.

"Kes sesini, duymak istemiyorum."

Hızla önüne dönüp daha hızlı adımlarla yürümeye başladığında Korhan koşar adım yanına ulaştı.

"Ama a-"

Aslıhan elini yüzüne doğru kaldırıp devam etmemesini nazik bir dille rica etti.

"Kapa çeneni ve siktir git, Korhan."

Korhan avel avel baktı arkasından.O zaten bu asabiliğine,baş boyunduruluğuna aşık olmuştu.Çok seviyordu Aslıhan'ı baya baya sevdalıydı ona.Aslıhan da boş değildi elbette ama elinin tersiyle itiyordu her defasında adamı.

En önde yürüyen Araz ve hemen yanındaki Agah, komutanının canını sıkmaya yeminli olarak dünyaya geldiğinden yanına daha çok yaklaştı.

"Pek emin değilim ama sanki canınız sıkkın komutanım?"

Araz yandan bir bakış attı Agah'a.Bu 'Sus, sesini duymak istemiyorum.'demekti.Ama Agah susarmıydı. Asla.

"Yani evet haklısınız.Ben olsam benim de canım sıkılırdı."

Araz silahının dürbünüyle karşı tepeye kısa bir bakış attı.Bakışları Agah'a değmeden ona hitaben konuştu.

"Neden sıkılacakmış benim canım?"

Agah iki elini silahının üstünde birleştirip salına salına yürümeye devam etti.Dudağının sol köşesi alayla kıvrıktı.Komutanının bu hali onu çok eğlendiriyordu.Bir kadın için endişelendiğini görmek göğsünde bazı duyguların karıncalanmasına sebep oluyordu.

"Yıllardır izini sürdüğüm kadın.Aşık olduğum kadın.Bir gün pat diye karşıma çıktı,rehine alındı,benim mermimle vuruldu,ardından kaçırıldı,kampı patlatıp onu oradan kurtardım sonra babası yasak koydu.Şimdi de karakollardan toplanıyor."

Araz hızla dönüp atabileceği en ters bakışı attı.Agah bu bakışlara idmanlıydı.Tesir etmiyordu artık.

"Lan ne aşığı?" diye tısladı dişleri arasından.Sınanıyordu.Agah bu sınama işini iyi yapıyordu.

"Yalan mı komutanım? Kadına bakarken içiniz gidiyor."

Araz hiddetle yükselip Agah'a doğru adımladı.Ama Agah anında geriye kaçtı.Araz işaret parmağını kaldırıp onu göstererek konuştu.

"O dilini dürer, götüne sokarım."

Araz ruhunu sızlatan duygunun dile getirilmesinden hoşlanmamıştı.Ağzından yanlış sözler çıkmasın diye dişleri ile dilini ezdi.Yetmedi aynı işlemi dudaklarına da uyguladı.Zaten kendi içinde cebelleştiği duygular varken bazı şeylerin yüzüne vurulması hiç hoş değildi.Ama Agah için çok hoştu, oldukça eğleniyordu.

Hemen arkalarından ilerleyen Süleyman, Agah'ın eğlenen ifadesine karşın istemsizce gerindi.Komutanının gözüne batmamak için hareketlerine olan dikkati artık kıçından ter akıtacak raddeye gelmişti.Kıçından değil ama bir yerlerinden bir şeyler akacaktı.Az kalmıştı salmasına.Geriye doğru adımladı.Korhan'ın yanına yaklaştı.

"Lan oğlum 2 dakika beklesene beni şurada."

Korhan anlamsızca baktı.Adımlarını yavaşlatmadan devam ederek konuştu:"Niye ne oldu?"

"Çişim geldi gerginlikten. Az sonra salacağım paçalara."

Korhan omuz silkip adımlarını hızlandırdı.

"Banane oğlum senin sidiğinden."

Süleyman gerçekten zor durumdaydı.Mağaradayken Araz devirsiz nöbeti ona vermişti ve yerinden ayrılamadığı için sabaha kadar tutmuştu çişini.Ortam gergin olduğundan da mesanesine baskı yapan şeyler vardı.Artık salmalıydı.Korhan'ın reddetmesiyle Tuncay'a döndü bakışları.

"Lan Tunci.Gözünün yağına ekmek banayım iki dakika bekle şurada."

Tuncay elini göğsüne yaslayarak teessüf eder gibi baktı karşısındaki adama.

"Oradan sidik nöbeti tutacak birine mi benziyorum ben abicim?"

Süleyman ters bir bakışla Ali İmam'a doğru ilerlediğinde Ali İmam neden geldiğini anladığından başını iki yana salladı hızla.

"Neden benden bu kadar nefret ediyorsunuz oğlum ya? Bu timde hayat kalitem eksilerde."

Serhat'a ilerledi son kez.

"Abi çişim geldi iki dakika bekle beni Allah'ın aşkına.Bu itler dışlıyorlar beni."

Serhat silahını omuzuna asıp avucunu açtı.Açtığı avucunu Süleyman'ın önüne uzatıp eğildi.

"Gel işe, oğlum."

Süleyman göz devirdi bu yaptığına ama ona yaklaşıp elini kemerine atmaktan da geri koyulmadı.Serhat tekrar ciddiyet hırkasını sırtlandı ve ters bir bakış atarak silahını tekrar elleri arasına aldı.

"Millet deliye biz akıllıya hasret.Tövbe yarabbi la havle ya."

Süleyman zor durumdaydı.Artık yapması lazımdı.Ama dağda arkadaşsız çişe bile gidemezdi.Maazallah bir çakala götü başı açık yakalanırsa hiç hoş şeyler olmazdı.Son bir serzenişle konuştu, Serhat'a.

"Ya abi valla çok fena geliyor."

Serhat dik dik bakarak konuştu:"Bana ne söylüyorsun amına koyayım komutana söyle."

Dilini ısırdı şiddetle.Allah'ım dedi içten içe.'Vallahi bu pezevenk benim ağzımı bozuyor.Tüm bu günahları buna yaz.Tabi defterinde boş yer kalmışsa bunun.'diye söylendi ağzının içinde.

"He o da beni düz yatırıp ters siksin öyle mi? iki dakika bekle abi ya.Tamam hadi bir dakika olsun."

Serhat ters bir bakış attı,bu sözlere.

"Siktir git komutana söyle,Sülü."

"Götüm yese zaten söylerdim abi."

Dudak büzerek ayrıldı Serhat'ın yanından.Son umudu olarak Egemen'e yürüdü.Egemen onu asla reddetmezdi.Öyle de oldu.Reddetmedi.'Harbi neden en başında ona gitmemişim.'diye düşündü.Bundan sonra gideceği ilk kapı her zaman Egemen olacaktı.

Bitirim timi Pilegor dağı yamacına yaklaştığında artık daha dikkatliydi.İleride tek katlı bir gecekondu ve etrafta da çadırlar vardı.Alanın ortasına yakılmış ateş sönmeye yüz tutmuştu.Ateşin başındaki adamların elindeki sigaraların sigara olmadığını sağa sola sallanarak dengelerini koruyamadıklarında tim anladı ve her biri burun kıvırdı bu duruma.Ellerindeki ottu.Uyuşturucu içip kafayı bulan adamlardan onları korumasını nasıl isterdi bir başkan.Tim ormanın içine ağaçların arkasına konuçlandı.Korhan aralarından ayrılıp yan taraftaki küçük tepeye çıkıp yerini aldı.

"Bitirim.Geceyi bekleyecek ve bu süre boyunca kuş uçurtmayacağız.Benden habersiz kurşun atanın kurşununu yediririm.Anlaşıldı mı?"

Bitirim timi hep bir ağızdan 'anlaşıldı'dedi telsizlere.Öyle de oldu karanlık çökene dek kampı izlediler.Gelip giden bir iki araba dışında kimse gelmemiş pek hareketlilik yoktu.Araz'ın eli telsizinde atış emri vereceği zaman arka çadırdan üstü başı yırtılmış,saçı başı dağılmış bir genç kızı yaka paça çıkaran adam ile duraksadı.

"Yürü lan, oruspu."

Araz'ın çenesi kas katı kesildi.Silahını tutan elleri daha güçlüydü artık.Adama yalvarıp onu bırakmasını söyleyen genç kıza herkes sağırdı.Bitirim hariç kimse onun çaresiz çığlıklarını duymuyor, umursamıyordu.Adam genç kızı gecekonduya soktuğunda Araz'ın eli telsizdeydi.

"Bitirim! Atış serbest."

Devamı oldukça gürültülü geçti.Kurşun yağmuruna tutulan kampta tek bir sağ kalmayana dek silahlar susmadı.

"Çadırlara dikkat edin sivil olabilir!"

Korhan konuçlandığı yerden,kaçmaya çalışan her itin sonunu getirdi.Ruhlarını söküp aldı aciz bedenlerinden.Evin arka camından çıkıp arabalara koşmaya çalışan Naza Tarun'u gördüğünde eli telsizine ulaştı.

"Komutanım, Naza arkadan kaçıyor."

Araz çarprazındaki ağaca konuçlanmış Süleyman'a kısa bir bakış attı.Süleyman'ın ilgi alanı kadındı.Kadın demek Süleyman Tanyel demekti.

"Kadın sende, Sülü."

Süleyman itiraz etmeden son kez ateş edip sırıtarak kadının peşinden koştu.Evin köşesini döndüğünde arabanın kapısına ulaşmış kadını gördü.Kadının kapı kulpunda olan eline tek bir kurşun sıktığında kadın acıyla çığlık attı.Kurşunun nereden geldiğini anlamak adına hızla arkasına döndü.

O an da Süleyman'ın mavilerine denk düştü gözleri.Elini önemsemeden kapıyı açtı.Süleyman acele etmedi.Yavaş ve sakin adımlarla ilerledi arabaya doğru.Naza titreyen kanlı eliyle yüzüne gelen kızıl saçlarını geriye savurdu.Yolun sonuna geldiğini biliyordu.Eli torpidodaki silaha gittiğinde Süleyman camın önünde dikilmiş elleri belinin iki yanında ona bakıyordu.Dilini damağına vurup kınayan bir sesle konuştu.

"Nıç nıç nıç.Koy bakayım güzelim onu yerine."

Süleyman kapıyı açıp kolundan tuttuğu gibi çıkardı.Naza kanlı elini ona uzatmaya çalıştığında silahını da doğrultmuştu.

"Beni bu silahla mı vuracaksın?Benim bildiğim çok daha güzel silahlar var."

Süleyman güldüğünde kadın korkudan tek kelime edemiyordu.Alayla silahına minik darbe indirdi ve silah yeri boyladı.'Harbi bu kadar korkuyorsan Türk askerinden, neden terör ile iş yapıyorsun?'diye düşündü Süleyman.Kirli yüzüne bakınca midesinin bulandığını hissetti.Böyle haysiyetsiz bir insanın var olması kanına dokundu.Kolundan tutup çekiştire çekiştire timinin yanına gitti.

"Nerede o diğer it?"

Naza kanayan eline diğer elini bastırmış acıyla yürüyorken bu soruyu alınca bedeni anlık titredi.

"Kimse yok burda.Ben geldim tek."

"He he."

Diye homurdandı Süleyman.Timin yanına geldiğinde Tuncay, Ali İmam ve Egemen evin içini kolaçan ediyordu.'Temiz' diye bir ses yükseldi telsizden.

Bu esnada Aslıhan genç kızın çıkarıldığı çadıra doğru ilerliyordu.Çadırın yanına geldiğinde derin bir nefes aldı.Göreceklerinden korkarak kaldırdı örtüyü.İçerideki kanlı, cansız, buz gibi masum bedenler göğsünü daralttı.Örtüyü kapatıp sinirle yerdeki henüz can vermemiş teröristin göğsündeki yaraya postalının ucuyla bastı.Yetmedi yüzüne tükürdü.

"Allah belanızı versin."

Yüzüne geçirdiği tekme ile çenesi çıkan şerefsiz oracıkta ruhunu teslim etti.Timin yanına ulaştığında başını iki yana sallayarak konuştu:"Kadınların hepsini öldürmüşler."

Araz'ın kasılan çenesine eş evin kapısından çıkan adamlarının yanındaki yüzü kanlı az önceki genç kız yürüyemeyecek durumdaydı.Göğsünün altına kadar yırtılmış elbisesi yüzünden göğsü görünüyordu kız her ne kadar kapatmaya çalışsa da tutacak güç yoktu ellerinde.Araz, Aslıhan'a yönelerek konuştu.

"Aslı."

Aslıhan hızla üzerindeki ceketi çıkarıp genç kızın yanına ilerledi.Arkasını timine dönerek giydirdi ceketi.Sırtından destek vererek ilerlemesine yardım etti.Genç kız şiddetle ağlıyordu.Henüz 22 yaşında güzel mi güzel bir kızdı.Ama kaderi güzelliğinin aksine oldukça kirliydi.

Araz yerde oturan Naza'nın yanına ilerledi.Yüzüne doğru eğildi.

"Sonunda tanışabildik, Naza Tarun."

Naza pişkince sırıttığında Araz'ı baştan aşağı rahatsız edici gözlerle süzdü.Bu kadın terör örgütü mensubu değildi.Doğru düzgün silah kullanmayı bile bilmeyen teröre kadın ticareti yapan acizin tekiydi.

"Bilsem önce çıkardı ben karşına,komutan."

Araz'ın yüzü alayla kırıştı.Güldüğünde Naza da ondan destek alarak güldü.

"Ne oldu hoşuna mı gitti?" diye konuştu alayla Araz.

"Hoşuna gidebilecek daha iyi biri var bak."

Parmağıyla sorgu yapmada ün salmış Agah'ı gösterdi.Agah özel yöntemleriyle sorgu odasında terör estiriyordu.Bu yüzden ki lakabı 'Azazil' di.

Araz kadının pis ağzının orta yerine tekme çakmamak için çok zor tutuyordu kendini.Yüzü ciddiyete büründüğünde Naza da gülüşüne ara verdi.

Agah'ın sert bakışları Naza'nın üstündeyken baş parmağını boynuna, boynunu keser gibi sürtüp derin sessiz bir tehditte bulundu.Naza korkup yaslandığı ağaca iyice sindiğinde Araz sırıtmadan edemedi.

"İyi işti, Bitirim.Harekat merkezini arayıp bilgi geçin.Dönüyoruz."

Bölüm sonundan selam!

Bölümü nasıl buldun?Yorumlarda buluşalım!

Süleyman hakkında ne düşünüyorsun ve hatta diğer tim elemanları hakkında düşüncelerini merak ediyorum?

Bitirim timini ve aralarındaki samimiyete bayılıyorum ve senin de tanıdıkça kendinden parçalar bulacağına eminim.Çünkü tim hepimizden ayrı bir parça taşıyor❤️🔥

Bölümü oylamayı kitabı listene eklemeyi unutma gül tanesi!