1. bölüm / 15
Kimse Masum Değil(Yazgım serisi)*Tanıtım*
Bölümler 15Şu an: *Tanıtım*
- 1 *Tanıtım*578 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 1. Bölüm:Gerçekçi Yalanlar2.156 kelime
- 3 2. Bölüm:Teklif mi, seçenek mi?3.529 kelime
- 4 3. Bölüm:Görünmez görünen3.636 kelime
- 5 4. Bölüm:Sahipsiz sahip2.211 kelime
- 6 5. Bölüm:Tutarsız Bakışlar2.190 kelime
- 7 6. Bölüm:Bilinen yalanlar2.133 kelime
- 8 7. Bölüm:Acısız intikam3.057 kelime
- 9 8. Bölüm:Geçmişe kör3.492 kelime
- 10 9. Bölüm:bilinçli yardım5.197 kelime
- 11 10. Bölüm:Korkusuz korkak4.822 kelime
- 12 11. Bölüm:7.156 kelime
- 13 12. Bölüm:8.698 kelime
- 14 13. Bölüm:4.308 kelime
- 15 14. Bölüm:1.187 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bu kitapta içerisinde yetişkin içerik tetikleyici unsurlar vardır. Ona göre okuyunuz lütfen.
İnstegram:@figen_Baktemur
Başlama tarihinizi buraya alayım pls👉
"Karanlık bedenlerden soyutlandığı gün
Aşk,belki o zaman güneş açar çehrende de vurulurum sana"
Belki...
(Günay Barlas) hayır sil.
sadece Barlas
***
Kadın ağzındaki kanı tekrar tükürdüğünde karşısındaki adamın yüzüne gelmiş olucakki
Sert bir tokta darbesi daha yedi yanağına.
Sinir krizi geçirmenin eşiğindeyken bile burnunu dik tutmakta ısrarcıydı.
"Seni sike sike geberticem sürtük"
Bu sözlerden sonra kadın daha sesli güldü.
Komikti artık bu sözler. Yapmadıkları şey değildi sonuçta.
Aynı tehdidi duymaya her ne kadar alışsa da derisinin altından sızan titreme, korkusunu an be an belli edercesine hızlandı.
Ancak inşa etmiş olduğu sığınak adlı duvarlar sarsılmazdı.üzerinde çokça uğraşılmış bir duvar zaten kolay kolay yıkılmazdı.
Çimentosunda bolca göz yaşı taş mermerlerde ise nefretin ilmek ilmek işlendiği sarsılmaz izler vardı.
mimikleri bu duvar sayesinde adeta düşman olmuştu ona.insan olduğunu gösteren tek şey ara sıra yüzüne kondurduğu narsist tebessüm ve alay barındıran boş kahkahalarıydı.
Öte yandan donuk bakışları ve yaşatılan her şeye rağmen dik olan sırtını görmek buradaki çoğu adamın malup ettiğini zannettikleri kadından utanç verici bir şekilde korkmalarını sağlıyordu.
"Ah, huh , nefesim kesildi gülmekten gerçekten mi.nıç nıç nıç.
Aptal olma Stew bunu o kuçu kuçudan izin almadan yapamayacağını ikimizde biliyor olmalıyız"
"Bak Son-"
"Hayır Sona falan değil ismim Günay, Günay diyeceksin "
"Ah yoksa küçük kızımız eski hayatını mı özlemiş"
"Eski hayattan kastın sikik bir yurt ve aptal çocuklar mı? ah evet kesinlikle özledim"
"Beni kadnıramazssın güzelim. Onu özlediğini ikimizde biliyoruz.O kadar aptalsın ki kendi kız kardeşin tarafından satılmış olmana rağmen aptal gibi hala yolunu gözlüyorsun. Ve ismin Günay falan da değil o isimi çok uzun zaman önce kaybettin"
Tam karşısındaki ucubeye ağzının tadını bildiricekken telefon zilinin sesi duyuldu.
Stew kimin aradığına baktığında az önce kendisine laf yetiştiren kadına bakıp satistçe sırıttı.
Ah hayır. Kim olduğu belliydi.
Bunu biliyor olmak bile vücudundan soğuk bir ter damlasının yavaşça vücudundan süzülmesine neden oldu.
Telefon kapandığında piç sırıtışıyla az önce burnunu dikerek kendisine cevap veren kıza baktı.
"Gerekli izin de geldiğine göre seni bu sefer bağırtana kadar becermeme kim engel olucak"
Bu soru falan değildi. Amacı korkutmaktı.
Ama dilediği gibi bağarmıyacağını ikisi de biliyor olmalıydı.
Bağaşıklık gibi bir şey kazanmıştı.
Bu her ne kadar utanç verici olsa da olan buydu.
Karşısındaki bu götten bacaksa hırs yaptığı için bu şekilde konuşuyordu.
Nihayetinde ağzından bir inleme bile duyamayacağı için yine sağlam bir tokat yiyeceği kesindi.
İğrenç ruhlu bu narsist piç en azından acıdan çığlık atmasını istiyordu.ancak bu da aynı şekilde zor olduğundan sinirden deliye dönmesini sağlıyordu.
bu da günün sonunda kadının burnu ve dudağının kanamasıyla son buluyordu ancak yine istediği şey om ayıp bu yaralar kıza acıdan çok haz veriyordu ona.
Burada kaldığı süre boyunca mazojist gibi bir şey olmuş olabilirdi.
Stew onu bağlı olduğu kelepçelerden kurtarıp başka bir kelepçeyle bağladığında isyan kelimeleri uzun zamandır puslu kıtalara göç etmiş gibiydi.
Sadece bağlı olduğu yatakta cibiliyetini siktiği herifin işinin çabucak bitmesi için tekrar o inşaa ettiği soğuk duvarın arkasına sığınarak işinin erkenden bitmesini bekledi.
O an da bile aklında tek bir görüntü oynuyordu.
Puslu bir görüntüydü
Ancak hatırlanması zor olmasın diye her gün aklından geçirdiği için daha kolay olmuştu bu görüntüyle buluşmak.
Gözlerinin önüne gelen bu görüntünün sahibi nir zamanlar odasına kapı bile çalmadan girip kendisine nefret kusan şimdilerde kendisinin tıpa tıp aynısı olan güzel kız kardeşiydi.
Hala özlüyor muydu?belki.
Peki kendisini kurtarıcağına dair olan inancı dirimiydi tartışılır.
Ancak Günay'ın bildiği bir şey varsa.
Her ne kadar özlese de.öz kardeşi tarafından.Uğradığı ihaneti hiçbir zaman unutmayacağıydı.
bu bölümü tanıtıma ayırdım.
Bölüm etkileşimi
