9.bölüm:Gece koridoru

Saat gece yarısına yaklaşırken akademi alışılmadık bir sessizliğe bürünmüştü. Gündüzleri askerlerin adımlarıyla yankılanan koridorlar şimdi karanlık ve boştu. Duvarlardaki loş ışıklar ara sıra titriyor, uzun gölgeler oluşturuyordu.
Lavin yatağında oturmuş saate bakıyordu.
23.57
Kalbi normalden hızlı atıyordu. Gitmemesi gerektiğini biliyordu. Eğer yakalanırsa disiplin cezası alabilirdi. Belki daha kötüsü olurdu.
Ama aklındaki tek şey “Dosya 27”ydi.
Ve babası.
Derin bir nefes aldıktan sonra yatağından sessizce kalktı. Kapıyı dikkatlice açıp koridora çıktı. Etraf tamamen sessizdi.
Batı koridoruna ulaştığında Alp çoktan oradaydı.
Duvara yaslanmıştı. Siyah kapüşonunu takmış, kollarını bağlamıştı.
“Geç kaldın,” dedi sakin bir sesle.
Lavin gözlerini devirdi.
“Sadece üç dakika.”
“Üç dakika bazen insanı öldürür.”
Bu cümle Lavin’in tüylerini ürpertti.
“Her şeyi bu kadar dramatik yapmak zorunda mısın?”
Alp cevap vermedi. Sadece yürümeye başladı.
Lavin istemeden peşinden gitti.
Eski arşiv bölümü akademinin kullanılmayan kısmındaydı. Öğrencilerin normalde gitmesi yasaktı. Koridorlar tozluydu ve ışıkların yarısı çalışmıyordu.
Lavin fısıldadı:
“Burayı nereden biliyorsun?”
Alp kısa bir an duraksadı.
“Babam ölmeden önce akademinin planlarını göstermişti.”
Ölmeden önce.
Lavin bu kelimeyi fark etti.
Alp daha önce hiç “öldü” dememişti. Hep “kayboldu” diyordu.
Ama şimdi yanlışlıkla gerçeği söylemiş gibiydi.
Lavin bir şey diyecekken Alp eski bir metal kapının önünde durdu.
Kapının üstünde solmuş harflerle şunlar yazıyordu:
“ARŞİV – YETKİSİZ GİRİŞ YASAKTIR.”
Alp cebinden küçük bir tel çıkardı.
Lavin şaşkınlıkla baktı.
“Sen ciddi misin?”
“Şu an geri dönebilirsin.”
Lavin kollarını bağladı.
“Hayır.”
Alp hafifçe sırıttı.
Bir dakika sonra kilit açıldı.
Kapı yavaşça aralandığında içeriden soğuk ve ağır bir hava geldi. Oda karanlıktı. Raflar tavana kadar eski dosyalarla doluydu.
Lavin içeri adım attığında kalbi hızlandı.
Sanki burada bir şey onları bekliyordu.
Tam o sırada arka taraftan metal bir ses duyuldu.
İkisi aynı anda irkildi.
Ve karanlığın içinden biri konuştu:
“Burada olmamanız gerekiyor.”