14.Bölüm-Sessizliğin Çatlağı

Ceren, hastane koridorunda ağır adımlarla yürürken içindeki huzursuzluk büyüyordu. Günlerdir aynı umut, aynı korku… Selim’in uyanıp uyanmayacağı düşüncesi her saniye zihnini kemiriyordu.

Hemşire kapıdan çıkınca Ceren hemen yaklaştı.

— “Nasıl? Bir şey var mı?”
— “Henüz değil, ama tepkiler artıyor.” dedi hemşire.

Ceren derin bir nefes aldı. Eli kapının soğuk metalinde gezindi. Selim’e bir adım uzaktı ama aralarında koskoca bir bilinmezlik vardı.

Arkasından yumuşak bir ses duydu:

— “Ceren…”

Dönünce İrem’i gördü. Yüzü yorgun ama umut doluydu.

— “Az önce yine elini oynattı. Sanki duyuyor gibiydi.”

Ceren’in gözleri doldu.

— “Keşke… bir kere gözlerini açsa. Bir kere konuşsa… ne kadar beklediğimi ona söyleyebilsem.”

İrem ona sarıldı.

— “Söyleyeceksin. Hem de çok yakında.”

Tam o anda koridorun diğer ucunda Selim belirdi. Yüzünde huzursuz bir ifade vardı. Gözleri Ceren’e kayınca içindeki bir şey daha da ağırlaştı.

— “Konuşmamız lazım.” dedi.

Ceren yorgundu, duygusal olarak tükenmişti.

— “Yiğit… şimdi değil.”

— “Ama bu önemli.”

İrem araya girdi.

— “Yiğit, zamanı değil. Ceren’in şu an tek odak noktası Yiğit.”

Selim dişlerini sıktı. Belli ki içindeki bir şey onu rahatsız ediyordu ama söyleyemiyordu.

Tam o sırada odadan hafif bir ses geldi. Üçü de bir anda kapıya döndü.

İçeri koştular.

Selim’in parmakları titriyordu. Göz kapakları hafifçe kıpırdadı. Nefesi hızlanmıştı.

Ceren’in kalbi yerinden fırlayacak gibiydi.

— “Selim … beni duyuyor musun?”

Selim ’in dudakları çok hafif hareket etti.

Sanki bir şey söylemeye çalışıyordu.

İrem hemşireye seslendi, Yiğit nefesini tutmuş bakıyordu.

Ceren, Selim ’in elini tuttu. Ellerinin sıcaklığı Ceren’in içini ısıttı.

Ve o an…

Selim ’in göz kapakları bir anlığına aralandı.

Minicik, kısacık… ama gerçek bir hareketti.

Ceren kıpırdayan gözlerin içine baktı. Fısıldar gibi söyledi:

“Selim … lütfen geri dön.”

Odada herkes nefesini tutmuştu.

Bir sonraki saniyede monitördeki çizgiler hızlandı.

Ceren’in içinden geçen tek şey vardı:

Bu sessizlik… bugün çatladı.