1.Bölüm: Satürn'ün Kalabalıklaşan Yerlisi

Yazarken yaşadığım duyguları sizin de okurken yaşamanız dileğiyle.

Tarih: 03/04/2025

Bölüm Şarkısı: Coldplay- Fix You ve herkesin okurken zihninde çalan şarkısı.

-----

Bir zamanlar bir balıkçı yaşarmış. Hayatını denizlerde geçiren bu balıkçının tek arkadaşı gökyüzündeki en parlak iki yıldızmış. Bu yüzden balıkçı yalnız olduğunu hissetmemek için hep bu yıldızlara bakarmış. Ta ki bir gün iki yıldızdan birisi kayana dek. Balıkçı onu bir daha göremeyeceği için çok üzülmüş ama diğer yıldız hala orada olduğu için yine de mutluymuş. Fakat 1-2 ay sonra da o yıldız da kaymış. Artık umudunu yitirmiş bir halde gökyüzüne bakmış ve bu durumdan sonra balıkçı bir zaman kendine gelememiş. Sonra bir gece yine gökyüzüne bakınca bu sefer daha büyük ve daha parlak bir yıldız görmüş. Ve balıkçı şöyle demiş: "Eğer umudumuzu yitirmek bu kadar kolay olsaydı umut etmenin en güzel hediyelerini kazanamazdık."

---

1.Bölüm: Satürn'ün Kalabalıklaşan Yerlisi

"Sosyaller yolunda bir asosyal göründü" 3 maddelik listemin başlığı buydu. Önümde bakıştığım bir bilgisayar ekranı elimde ise listeyi yazdığım not kağıdı. Kağıttaki maddeleri tek tek okumaya başladım. Sosyal medyada bir şey paylaş, gelen etkileşimlere bak, insanlarla konuş... İşte bu 3 maddeyi gerçekleştirirsem "Sosyaller yolunda bir asosyal göründü" başlığını uygulamış olacaktım. Neden mi buna önem veriyorum? Çünkü düşünün ki bazı anılar biriktiriyorsunuz. Ve bunlar hem mutlu hem de üzgün anılardan ibaret oluyor. Ve bir kere çok kötü bir an yaşadığınız zaman tüm mutlu anılar silinmiş gibi hissediyorsunuz. İşte bu benim hikayem. Benim mutlu anılar biriktirmek için cam fanusumdan çıktığım hikayem.

Saat 23.57 iken kendimce sosyallik listesinin ilk maddesini gerçekleştirebilmek için sosyal medya hesaplarımı geziyordum. İşte bu gezi benim için bir dünya turu gibi. Ben ve beni tanıyan şey-yani bilgisayarım- benim yapabileceğim en iyi turlara sahipti. Sosyal medya hesaplarımı gezdikçe hep fark edilen şeyler kullanıcı adımın ve durum yazısının hepsinde aynı olmasıydı. Tebrikler Birce bu hareket ancak senden beklenirdi. Evet ki bu benim adım. Annem hep tek çocuk istemiş ben doğunca da bu ismi koymuş. Yani çok da masalsı bir yanı yok. kullanıcı adım ve durum yazıma gelince cidden hepsinde aynılar. Hatta tek farkları bazı sosyal medya uygulamalarında durum yazısı kısmı olmaması.

Kullanıcı Adım: Satürnüntekyerlisi

Durum Yazım: Dilek tutabilmek için yıldızları bekliyor

Kullanıcı adımın bu olmasının bir nedeni var. Ben küçükken babam bana hep uzay hikayeleri okurdu. Daha gezegenleri öğrenmediğim bir vakitte ilkokulda fen dersinde gezegenleri öğrenmeye başlamıştık. Sıra Satürn'e gelince UFO'ya benzettiğim için UFO diye bağırmıştım. Sınıftaki çocuklar UFO'nun gerçekten geldiğini düşünüp korkup kaçmışlardı. Ve o yaşta Satürn'ün adını söyleyemediğim için ona UFO Gezegen diyordum. Benim için ilkokul hayatım boyunca Satürn bu isimde kaldı. Sınıftaki çocuklar ise o olaydan sonra benden korkmaya başlamışlardı. Bu yüzden benim asosyallik o zamandan başlamıştı. Çünkü kimse benimle konuşmuyordu. Ama bu durum benim Satürn'den nefret etmeme sebep olmamıştı. Çünkü bu hikayeleri babam okuduğu için daha değerli gelmiş ve daha çok sevmiştim.

Durum yazıma gelirsek onun çok daha duygusal bir anlamı var. Annem ben küçükken her yıldız kaydığında dilek dilerdi. Ve birkaç gün sonra da heyecanla gelip dileğinin gerçekleştiğini söylerdi. Annem en son 09/03/2015 tarihinden iki gün önce dilek dilemişti. Ama bu seferki dileği gerçekleşememişti. O tarihte annemi ve babamı bir trafik kazasında kaybetmiştim. İşte o tarih benim tüm mutlu anılarımı alan sanki tüm ömrüm ondan ibaretmiş gibi olan bir tarihti. Ve şimdiyse ben o tarihi değiştirebilmek için dilek dilemek istiyordum. Aynı annem gibi.

Kafamdaki kara bulutları dağıttıktan sonra bir şeyler paylaşabileceğim en iyi uygulamanın kitaplarla ilgili olduğuna karar verdim. Çünkü diğer uygulamalar benlik değildi. Soyadı Korkmaz olan ama soyadına hiç uymayan bir Birce gündemi etkileyecek türden yazılar paylaşabilecek birisi hiç değildi. Soyadına uymadığı konusu kanıtlanmış bir gerçek. Geçenlerde bir taşı şeklinden dolayı böcek sanıp çığlık atmıştım. Herkes de bana tuhaf bir şekilde bakınca benim rezil olma seviyesi "Ben kaçar" diyerekten kendini cam fanusa kapatmıştı. Anlayacağınız ben korkak Birce Korkmaz.

Bilgisayar ekranına boş boş bakıyordum. Çünkü ne paylaşacağıma dair hiçbir fikrim yoktu. Düşün Birce ,düşün kızım. Bul- tam bağıracakken saatin 00.00 olduğunu hatırlayıp elimle ağzımı kapadım. Ama bulmuştum. Aklıma en sevdiğim şiirleri paylaşmak geldi. Hızlıca uygulamada kitap taslağı açarak bir şiiri yazmaya başladım. Şu yaşına kadar hiç sevgilisi olmayan ben şiiri yazdıkça duygulanmaya başlamıştım. Normaldi tabii gidip Özdemir Asaf'ın şiirini yazıyordum.

Sende Gördüğümü Görecekler Diye

Sende gördüğümü görecekler diye,
ödüm kopuyor...
hep aklıma geliyorsun,
bak gördün mü?
senin de gidecek,
başka bir yerin yok...
kaçmak istedikçe
sana yakalanıyorum
söndürmek istedikçe
sana yanıyorum...
yenildim işte
ama yine de
seni seviyorum
sana bir sarılsam şimdi
kırılsa yalnızlığımın kemikleri
beni yokluğunla savaştırma
kaybederim.

Özdemir Asaf

Şiirdeki en beğendiğim cümle tam asosyal ben için uygundu. Sana bir sarılsam şimdi, kırılsa yalnızlığımın kemikleri... Düşünsenize hayatınızda öyle birisi var ki o sarıldığı an her derdinizi unutuyormuş gibi oluyorsunuz. Sanki neredeyse bir bedende var olmaya başlayacak olan yalnızlığınız külmüş gibi savrulup gidiyor. Ailem dışında kimsede böyle bir şey hissetmemiştim. İşte sırf bu yüzden bir şeyler paylaşıyordum. Bir gün birileri beni yalnızlıktan kurtaracak diye. Bunları düşünürken sanki beni takip eden 3-5 kişi değil de on binlermiş gibi etkileşim yapmalarını bekliyordum. Ciddi ciddi bilgisayar ekranına bakıyordum. Ben böyle düşünürken bir anda uygulamanın bildirimler kısmında 2 rakamı çıktı. Çok da ümitsiz olmamak lazımmış. Oku bildirim kutusuna getirerek tıkladım. Yazdığım şiir için 2 yorum vardı ve ikisi de iki ayrı takipçimdendi.

Kullanıcılardan birinin ismine gülmeye başlamıştım. Voldemort'un_Buruncusu. Bu kullanıcı adına sahip olan kız ile Harry Potter'ın her detayına kadar sohbet ettiğimizi hatırlıyorum. Diğer kullanıcı ise Korkağın_Korkusuzu ismiyle korku hikayeleri yazıyordu. Yorumlarına bakıp okumaya başladım.

Kullanıcı Adı: Voldemort'un_Buruncusu

Yorumu: Biz de bu kız nereye kayboldu diyorduk Özdemir Asaf'ı bulmak için gitmiş.

Kullanıcı Adı: Korkağın_Korkusuzu

Yorumu: Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Demek ki hayaletler dışında korkutucu şeylerde varmış.

Evet farkındayım ki yorumları biraz garipti ama onların tarzı buydu. Ben de onların yorumlarına cevap yazıp emojiler bıraktım. Sonra bir durgunluk çökünce ekrana boş boş bakma faslına geri döndüm. Sonra not kağıdımı hatırlayıp baktığımda 3 maddeyi de yaptığımı fark ettim. Şimdi değişen en iyi şey artık ekrana boş boş bakmıyordum bu sefer gülümseyerek bakıyordum. Tebrikler Birce o adımı atmayı başardın. Yalnızlıktan hafiften kurtulmaya başlayınca iç sesim "Sosyalliğe hoş geldin" diyordu. Ve ben bunları düşünürken saat 01.00 olmuştu. Derken bildirimler kısmında 1 rakamını gördüm. Bana yorum yapan 3-5 takipçim zaten genellikle birbirlerine yakın zamanlarda yorum yapıyorlardı. Ve onların yorum yapmasının üzerinden yarım saat geçmişti. Yani bu bildirim biraz tuhaf gelmişti.

Gergin bir şekilde oku bildirimler kutusunun üzerine getirdim ama tıklamadım. Büyük bir başarı Birce hatırlat da kutlama yapalım. Tıklayabilmek için gerginliğimi atmak adına derin bir nefes alıp verdim. Ve sonra gözlerimi kapatıp tıkladım. Gözlerimi yavaş yavaş açıp ucu ucuna mesaja bakmaya başladım. Mesajı görmemle şok olmam bir oldu.

Kimden: Satürndeki_Savaşçı

Kime: Satürnüntekyerlisi

"Yıldızları beklemekten asla vazgeçme"

Bu 4 kelimelik mesaj karşısında öylece kalakalmıştım. Ama beynim sürekli bu 4 kelimeyi tekrar ediyordu. Yıldızları beklemekten asla vazgeçme, yıldızları beklemekten asla vazgeçme, yıldızları beklemekten asla vazgeçme...

-----

Herkese merhaba! Eğer size yazarken yaşadığım duyguları hissettirebildiysem beğenmeyi ve yorumlarınızı paylaşmayı unutmayınız. Ki her biri benim için bir hediye gibidir. Sonraki bölümde görüşmek üzere.

Kitaplarımla ilgili şeyler paylaştığım Instagram hesabım: yelizvekalemi