26 Bölüm Son Koruyucu

İstanbul'un üzerinde asılı duran dev gemi sessizdi.
Ama o sessizlik ölüm sessizliğiydi.
Deniz durmuştu Rüzgar kesilmişti.
Sanki bütün dünya nefesini tutmuştu.
Gökyüzündeki çatlak büyümeye devam etti.
Ve çatlığın içinden yüzlerce gümüş göz parladı.
Afra'nın etrafındaki altın semboller dönüyordu.
Her saniye daha parlak her saniye daha parlak.
Her saniye daha güçlü ama bu güç ona aitmiş gibi hissettirmiyordu.
Sanki çok eski bir şey yeniden uyanıyordu.
Kadın onun yanına geldi.
"Dinle beni."
Afra ona döndü.
"Sen kimsin?"
Kadın birkaç saniye sustu sonra ilk kez cevap verdi.
"Ben Aylin."
Sessizlik.
"Senden önceki Son koruyucu."
Afra dondu.
"Bu mümkün değil."
Aylin hafifçe gülümsedi.
"Bu dünyada artık birçok şey mümkün."
Tam o anda gökyüzündeki gemiden yeni bir ışık indi.
Boğaz'ın üzerine ardından ikinci üçüncü dördüncü.
Işıklar kaybolduğunda kıyıda yüzlerce zırhlı savaşçı duruyordu.
Hepsinin gözleri gümüştü hiçbir konuşmadı hiçbir hareket etmiyordu.
Sadece emir bekliyordu ve sonra gümüş gözlü adam elini kaldırdı.
Bütün ordu aynı anda diz çöktü Afra'nın içi ürperdi.
Bu güç Başkan'ın sahip olduğu hiçbir şeye benzemiyordu.
Başkan bile sessizdi yıllardır aradığı gücü bulmuştu.
Ama şimdi o güçten korkuyordu.
Gümüş gözlü adamın sesi bütün şehrin içinde yankılandı.
"Koruyucuyu teslim edin."
Kimse cevap vermedi adam tekrar konuştu.
"Ve dünya yaşamaya devam etsin."
Aylin başını salladı.
"Yalan söylüyor."
Afra ona baktı.
"Neden?"
Aylin 'in gözleri karardı .
"Çünkü onlar hiçbir dünyayı canlı bırakmaz."
Sessizlik.
"Sadece fethederler."
Tam o anxa gökyüzü tekrar yarıldı.
Bu kez çatladığın içinden devasa bir gölge çıktı.
O kadar büyüktü ki...
İstanbul'un yarasını kapatıyordu insanlar şehirde paniklemeye başladı.
Araba durdu.
Sirenler çaldı.
Televizyon yayınları kesildi dünya artık olanları görünüyordu.
Ve saklanacak hiçbir şey kalmamıştı.
Afra yumruklarını sıktı .
Korkuyordu ama kaçmak istemiyordubilk kez değil.
Artık değil aylin ona yaklaştı .
Boyundaki eski hilal kolyeyi çıkardı.
Ve Afra'nın avucuna bıraktı iki kolye birbirine dokunduğu anda...
BÜÜÜMM!
Altın ışık patladı kadim şehir aydınlandı gökyüzündeki çatlak bile ışıkla doldu.
Ve Afra'nın zihninde tek bir cümle yankılandı:
"Kapıları kapatacak olan sensin."
Afra gözlerini açtı artık gözlerinde altın ışık vardı.
Gümüş gözlü adam bunu görünce ilk kez kaşlarını çattı.
Çünkü o da anlamıştı koruyucu uyanıyordu.
Ve yaklaşan savaş sadece İstanbul'un değil.
Bütün dünyaların kaderini belirleyecekti.