12 Bölüm Uyanış

Koridor sessizleşti ama bu sessizlik huzurlu değil ölüm gibiydi.
Karanlığın içindeki iki kırmızı göz yavaşça açıldı.
Devasa parlayan insan olmayan gözler.
Zamin titremeye başladı metal sürtünme sesi bütün binaya yayıldı.
Sanki dev bir şey hareket ediyordu.
Afra nefesini tuttu çünkü o şey hissedebiliyordu.
İçindeki karanlık....
Ondan korkuyordu defne birkaç adım geri çekildi.
Yüzü bembeyazdı.
"Başkan çıldırmış..."
Alp kaşlarını çattı nedir bu şey.
Kimse hemen cevap vermedi çünkü cevap korkunçtu.
Sonunda Aras konuştu sesi ilk kez titriyordu.
"Proje Titan."
Yangının ışıkları koridoru kırmızıya boyuyordu.
Tavan parçaları düşünüyordu ama herkes karanlığın içindeki o gözlere bakıyordu.
Dev adımlar yaklaşmaya başladı.
GÜM.
Koridor sallandı.
GÜM.
Duvarlarda çatlaklar oluştu.
Ve sonunda o şey ortaya çıktı.
Yaklaşık üç metre boyundaydı.
Siyah metal zırh bedenine birleşmiş gibiydi.
Kolları insan kolundan çok siyahtı göğsünde kırmızı bir çekirdek parlıyordu.
Ama en korkutucusun yüzüydü Çünkü yüzünün yarısı insandı diğer yarısı tamamen makine.
Ve gözleri...
boştu.
Afra korkuyla geri çekildi çünkü onu tanıyordu.
" Kerem...."
Alp şaşkınlıkla ona baktım Afra'nın gözlerinden yaş süzüldü.
"Hayır......"
Bir anı zihnine çarptı.
Laboratuvar.
Küçük bir erkek çocuğu camın arkasından Afra'ya gülümsüyordu.
"Bir gün buradan kaçacağız."
Afra nefesini tuttu.
"Kerem öldü...."
Defne gözlerini kapattı.
"Biz de öyle sanıyorduk."
Titan ağır adımlarla yürümeye devam etti her adımlar bins sarsılıyordu.
"Titan pprotokolü aktif."
"Denek 319 yakalanacak."
Titan'ın kırmızı gözleri Afra'ya kilitlendi.
Ve o anda afra onun içindeki acıyı hissetti.
Çünkü kerem hala oradaydı.
Derinlerde bir yerde.
"Kerem...."
Tintan durdu.
Bir saniyeliğine.
Kırmızı gözleri titredi.
Aras şaşkınlıkla fısıldadı.
"İmkansız...."
Afra yavaşça ona doğru yürüdü.
Alp hemen kolunu tuttu.
"Yaklaşma!"
Ama Afra başını salladı.
"Onu hissediyorum."
Titan'ın metal parmakları titredi sanki içinde bir savaş vardı.
Ve sonra bir anda çığlık attı.
İnsan sesiyle makine sesi birbirine karıştı.
Kulakları parçalayan korkunç bir sesti.
Titan başını tuttu kırmızı ışıkları bozulmaya başladı.
Başkan'ın sesi sertleşti:
"Duygusal bağ sistemini bozuyor."
"Titan, hedefi yok et!"
Titan bir anda öfkeyle bağırdı ve dev kolunu yere vurdu.
Koridor parçalandı.
Alevler yükseldi.
Askerler savruldu.
Alp Afa'ya çekerek geri aldı tam o anda titan'ın yumruğu bulundukları yere çarptı.
Beton patladı kaos yeniden başladı.
Afra korkuyla Titan'a bakıyordu kerem de deneylerden geçmişti.
O da parçalanmıştı.
O da insanlığını kaybetmişti.
Ve bir anda Afra korkunç gerçeği fark etti.
Eğer kontrolünü kaybederse.....
Sonu Titan gibi olacaktı.
Yarı insan.
Yarı silah.
Tamamen yalnız.
Titan tekrar saldırdı dev metal kolu duvarı parçaladı.
Yangın büyüdü.
Alp ateş etmeye başladı ama mermiler Titan'ın zırhından sekip gidiyordu.
Aras bağırdı:
"Çekirdeği hedef alın!"
Defne askerlerden silah aldı hep birlikte ateş etmeye başladılar.
Ama Titan durmuyordu çünkü acı onu daha vahşi yapıyordu.
Afra yavaşça ayağa kalktı.
İçindeki karanlık yeniden hareketleniyordu.
Ama bu kez farklıydı.
Öfke değil üzüntü.
Titan 'a baktı.
"Kerem...."
Titan tekrar durdu kırmızı gözleri titredi.
Ve bozuk sesi ilk kez anlaşılır çıktı:
".....Afra....."
Herkes dondu kaldı çünkü titan hala onu hatırlıyordu.
Afra'nın gözlerinden yaş aktı.
"Ben seni bırakmadım..."
Titan'ın metal bedeni titredi.
Sanki içindeki insan geri dönmeye çalışıyordu.
Ama tam o anda.
Başkan 'ın sesi yeniden yankılandı:
"Duygusal bağlantı tehlikeli seviyede."
"Titan yok et."
Titan acıyla çığlık attı.
Sonra gözleri tamamen kırmızıya döndü.
Ve bu kez doğrudan Alp'e saldırdı.