11. Bölüm Gerçekler

ELİSA
Depoya benzeyen o eski binadaydık.
Burası ev değildi.
Burası Gölge Ekibi’nin “bekleme yerlerinden” biriydi.
Soğuk beton, metal masa, tek bir floresan ışık.
Ayağım yüzünden sandalyede oturuyordum.
Lara yanımdaydı.
Erkekler birkaç metre ötedeydi.
Miraç elinde kahveyle volta atıyordu.
Baran duvara yaslanmıştı.
Kerem ve emir bilgisayarın başındaydı.
Eren…
Eren tam karşımdaydı.
“Bayağı sessizsin,” dedi Miraç.
“Bu hiç hayra alamet değil.”
Lara bana dönüp konuştu
“Güzelim,” dedi
“ben bir aralar birini seviyordum.”
“Ne oldu ona?”
“Aldattı,” dedi
“Öyle seviyordu ki…
yapacağını hiç düşünmedim.”
Miraç durdu.
Baran kaşlarını çattı.
“Yine dram başladı,” dedi Baran.
“Devam et, merak ettim.”
Lara sesini yumuşattı.
“Peki sen…
hiç âşık oldun mu Elisa?”
Bir an sustum.
Sonra başımı salladım.
“Hayır,” dedim.
“Ama benden hoşlanan olmuştu.”
Kerem klavyeden başını kaldırdı.
“Kim?”
“Lisedeydi,” dedim.
“Platonikti.
Ben sevmedim."
“Ne oldu o çocuğa?” dedi Eren.
Sesi sakin ama dikkatliydi.
“Bilmiyorum,” dedim.
“Taşındık."
Bir daha görmedim.”
Eren bir an sustu.
“Adını ver öldürüyüm"
Ortam buz kesti.
Miraç nefesini tuttu.
O an Emirin bilgisayarından bir uyarı sesi geldi.
“Eren,” dedi Emir
“Bir isim yakaladım.
Kayıt eski ama temizlenmemiş"
“Kim?” dedi Eren.
Kerem ekrana döndü.
Yutkundu.
“Kaan Yılmaz ve Selçuk Yılmaz"
Kalbim duracak sandım.
“Ne?” dedim.
Eren bana baktı.
“Bu ismimleri tanıyor musun Elisa?”
Dilim zor döndü.
“Evet,” dedim.
“ Selcuk yılmaz Dayım'dı"
Sessizlik.
Miraç fısıldadı:
“Şaka yapıyorsun.”
Baran konuştu:
“Yapmıyor.”
Kerem ekledi:
“Selçuk Yılmaz,
Sarp Yılmaz’la bağlantılı.
Finans, silah, bilgi sızıntısı.”
Başım dönmeye başladı.
“Hayır,” dedim.
“Bizi sevmediği söyleyip aileyi terk etti sarp...
Sarp oğlu büyük ihtimalle"
Eren ayağa kalktı.
Sesi netti.
“Bizi izleyen oydu,” dedi.
“Elisa’yı isteyen oydu.”
Gözlerim doldu.
“Benim ailemden geriye kalan tek kişi,” dedim.
“Ve beni almak isteyen…”
Eren yanıma geldi.
Diz çöktü.
“Dinle,” dedi.
“Artık bu iş kişisel.”
Baran silahını kontrol etti.
Miraç yumruklarını sıktı.
Kerem ekranı kilitledi.
Eren son kez bana baktı.
“Kaan Yılmaz,” dedi.
“Senin dayın olabilir.
Ama artık—”
Bir an durdu.
“—Gölge Ekibi’nin hedefi.”
Kalbim acıyordu.
Ama ilk kez
korunuyordum.
Ve bunu biliyordum.