🩸 KAN MÜHRÜ

Bölüm 6 — Kralın Kardeşi
Taht salonunda kimse konuşmuyordu.
Kadim Kral'ın sözleri hâlâ herkesin zihnindeydi.
“Su Hoo'nun kardeşi ölmedi.”
Min Seo, Su Hoo'ya baktı.
— Bunu biliyor muydun?
Su Hoo başını kaldırdı.
— Hayır.
— Emin misin?
— Evet.
Min Seo'nun gözleri doldu.
— O zaman neden herkes senden bir şeyler saklıyor?
Su Hoo cevap vermedi.
Bu kez RM öne çıktı.
— Çünkü krallığın geçmişinde anlatılmayan çok fazla şey var.
Min Seo ona döndü.
— Sen biliyor musun?
RM kısa bir süre sustu.
— Bazılarını.
— O zaman anlat.
RM, Su Hoo'ya baktı.
Su Hoo başını hafifçe salladı.
— Anlat.
RM derin bir nefes aldı.
— Su Hoo'nun kardeşinin adı Seon.
Min Seo:
— Nerede?
— Yüzlerce yıl önce Karanlık Klan tarafından kaçırıldı.
Jungwon:
— Fakat savaşın sonunda onu bulamadılar.
Min Seo:
— Öldüğünü sandılar.
SUGA:
— Evet.
Min Seo:
— Peki şimdi nerede?
Bu kez cevap Jin'den geldi.
— Kadim Kral'ın yanında.
Salon sessizleşti.
Su Hoo'nun eli yumruk oldu.
— Bu mümkün değil.
Jin:
— Neden?
— Çünkü Seon'u mühürleyen kişi bendim.
Min Seo şaşkınlıkla:
— Sen mi?
Su Hoo başını eğdi.
— Savaşın son gecesinde Seon değişmeye başlamıştı.
— Nasıl?
— Kadim Kral'ın kanı ona bulaşmıştı.
Min Seo'nun yüzü gerildi.
— Onu kurtaramadın mı?
Su Hoo gözlerini kapattı.
— Hayır.
Bir süre sessizlik oldu.
— Onu öldürdüğümü sandım.
🌑 Aynı Gece
Min Seo uyuyamıyordu.
Şatonun kendisine verilen odasında pencerenin önünde oturuyordu.
Elindeki iki mühür parçasına baktı.
Birisi kendisindeydi.
Diğeri Min Jae'de.
Ama taşların arasında görünmez bir bağ vardı.
Min Seo elini cama koydu.
— Neden beni seçtin?
Cevap gelmedi.
Sonra aynadaki yansıması değişti.
Min Seo irkilerek ayağa kalktı.
Aynada kendisini görmüyordu.
Annesini görüyordu.
Seo Yeon.
Gençti.
Kucağında iki bebek vardı.
Min Seo'nun nefesi kesildi.
— Anne...
Annesi ağlıyordu.
Karşısında ise Su Hoo vardı.
Genç Su Hoo'nun yüzünde korku vardı.
Seo Yeon:
— İkisini birden koruyamazsın.
Su Hoo:
— Deneyeceğim.
— Hayır. Birini insan dünyasına götürmelisin.
— Peki diğerini?
Seo Yeon gözlerini kapattı.
— Diğerini ben götüreceğim.
Min Seo'nun gözleri doldu.
Ama görüntü devam etti.
Kapı açıldı.
İçeri biri girdi.
Min Seo o kişiyi görünce dondu.
Seon.
Su Hoo'nun kardeşi.
Ama o zaman çok gençti.
Seon'un gözlerinde karanlık bir ışık vardı.
Seo Yeon ona baktı.
— Çok geç kaldın.
Seon:
— Onları bana ver.
Su Hoo kılıcını çekti.
— Asla.
Görüntü bir anda kayboldu.
Min Seo nefes nefese kaldı.
Kapı açıldı.
Su Hoo içeri girdi.
— Min Seo?
Min Seo ona döndü.
— Seon annemi tanıyordu.
Su Hoo dondu.
— Ne?
— Az önce gördüm.
Su Hoo yaklaştı.
— Ne gördün?
Min Seo her şeyi anlattı.
Su Hoo'nun yüzündeki ifade giderek değişti.
— Bu mümkün değil.
— Neden?
— Çünkü Seon o gece orada değildi.
Min Seo:
— Ama gördüm!
Su Hoo sessizleşti.
Sonra Min Seo'nun elindeki mühür parçasına baktı.
— Bu bir anı değildi.
Min Seo:
— Neydi?
Su Hoo:
— Bir hatırlatma.
Min Seo:
— Kimden?
Su Hoo cevap veremeden odanın içindeki mumlar söndü.
Karanlığın içinden bir fısıltı yükseldi.
— “Benden.”
Min Seo'nun kalbi hızlandı.
Su Hoo hemen önüne geçti.
Karanlığın içinden bir siluet belirdi.
Min Seo'nun yüzü bembeyaz oldu.
Çünkü karşılarında duran kişi...
Su Hoo'nun kardeşiydi.
Seon.
Su Hoo kılıcını çekti.
— Seon.
Seon ona baktı.
— Abi.
Su Hoo'nun eli titredi.
— Sen...
Seon gülümsedi.
— Beni öldürdüğünü sanmıştın.
Su Hoo:
— Kadim Kral seni ele geçirdi.
— Yanılıyorsun.
Seon'un gözleri Min Seo'ya kaydı.
— Ben Kadim Kral'ın tarafında değilim.
Min Seo şaşkınlıkla baktı.
— O zaman neden onunla birliktesin?
Seon'un yüzündeki gülümseme kayboldu.
— Çünkü onu durdurmanın tek yolu...
Bakışları Min Seo'nun elindeki mühür parçasına indi.
— Mührü tamamen kırmak.
Su Hoo:
— Hayır.
Seon:
— Başka yol yok.
— Mühür kırılırsa Kadim Kral özgür kalır!
Seon başını salladı.
— Hayır.
Bir adım yaklaştı.
— Mühür zaten onun hapishanesi değil.
Min Seo'nun gözleri büyüdü.
Seon son cümleyi söyledi:
— Mühür, onu içeride tutan şey değil. Onu güçlendiren şey.
Min Seo'nun elindeki taş yeniden parladı.
Seon ona baktı.
— Ve bunu değiştirebilecek tek kişi sensin.
🩸 DEVAM EDECEK…