12. bölüm · KABUSİMUS

9. Bölüm: Neden Buradasın?

Ecrin Zrpl

Saatlerdir yatakta dönüyordum. Kabusun neden gerçekleşmediğini düşünmekten uyuyamamıştım. Yataktan doğrulup yan taraftaki komidinin üstünde duran bardağı yanındaki sürahi ile doldurup içtim. Bardağı komidinin üstüne koyduğum sırada birilerinin kavga ettiğini farkettim. Koridora çıkıp sesi takip ettiğim sırada seslerin yatak odasından yani Mevia ile Sora'nın kaldığı odadan geldiğini anladım. Galiba kabus şimdi gerçekleşecekti. Kapının önüne kadar geldiğimde içeri girip girmemek arasında kaldım ama zaten kabusta bende odadaydım dimi? Tam içeri girecekken Sora'nın en son beni öldürmeye çalıştığı aklıma geldi. Kulağımı kapıya yaklaştırarak seslere odaklandım.

"Bak Sora, sırf Ely için buradayım sırf onun için seninle aynı odada kalıyorum. Lütfen sabrımı zorlama!"

"Ben sanki kendi rızamla seninle aynı odada kalıyorum Mevia."

"O zaman biraz insancıl davranda burada birkaç gün yaşayabilelim!"

"Ne hatamı gördün de böyle diyorsun acaba? Normalce uyuyordum işte!"

"Aynen normalce uyuyordun. Off neyse ben salonda yatacağım. Ne halin varsa gör."

"Hiç bir yere gitmiyorsun. Ely için buradayız sakince konuşalım işte!"

"Ahh... bırak saçımı!"

"O zaman uslu bir kız ol ve sakince konuşalım!"

"Sakince konuşmak mı? Sora b- ahh... saçımı bırak ya!"

"O zaman sessiz ol! Gece gece kavga etmek istemiyorum."

"Sora kavgayı sen başlattın neden benden kavgayı bitirmemi istiyorsun? Beynin var mı senin?

"Yaa sus be! Sus yoksa Ely gelecek!"

"Yaa bırak beni yaa. Dokunma bana!"

"O zaman bağırma!"

"Asıl sen bağırma!"

"O zaman hiç kusura bakma ama benden günah gitti."

"Unutma, bana hiçbir şey yapamazsın. Sen daha o potansiyele gelmedin."

"İzle bak, neyi yapamıyormuşum?"

İçeriden bir şey kırılmış gibi ses gelince ne yapacağımı bilemedim. Ya kırılan sey vazo ise? Acaba içeri girsem mi? Yavaşça kapı kolunu kavradığım sırada Mevia'nın sesini duyunca rahatladım ve odaya girmekten vazgeçtim.

"Beni vazo ile mi öldürecektin? Özür dilerim tatlım ama rüyanda görürsün."

"Seni öldüreceğimi kim söyledi, psikopat mıyım ben ya? Ben öldürmem süründürürüm."

"Sora kendine gel! Sen, sen değilsin."

Kavga uzamasın diye içeri mi girsem acaba? diye düşünürken içeriden cam kırılma sesine benzeyen bir ses geldi. Galiba bu sefer bir şeyler oldu. Kapıyı biraz aralayarak içeride olanları anlamaya çalıştım. Sora elindeki kanlı cam parçası ile yavaşça, yerdeki kırık vazo parçalarının üzerine yatmış başından kan akan Mevia'ya doğru yürüyordu. Mevia'ya iyice yaklaştıktan sonra eğildi ve o elini kanatan cam parçayı Mevia'nın karnına sapladı. Olanları ağzım açık izlerken ne yapacağımı bilememiştim. Çünkü benim yüzümden en yakın arkadaşlarımın canı yanıyordu ve ben sadece izliyordum.

Sora'nın olduğu yerde doğruldunu farkedip kapıyı kapattım ve odama koştum. Sadece yatağa girip olayı kafamda canlandırmaya çalıştım. Sora duvardaki tabloyu Mevia'nın kafasında kırıp düşen cam parçalardn biri ile Mevia'yı yaralamış mıydı? Olay bu muydu? Bu eğer Zayoni'nin oyunlarının bir parçasıysa, neden insanları öldürmeyi seviyor? Koridordan gelen adım seslerini aldırış etmeden sadece düşünüyordum. Sesler bir anda kesilince Sora'nın buraya gelmeyeceğini anladım ve dolaba yöneldim. Kapağı yavaşça açtığım anda birden içeriye ışınlandım.

"Kimse var mı?"

"Sen kimsin? Burada ne işin var?"

Mayoki'nin sesi sanki o değil gibiydi. Fazla soğuk konuşuyordu. Galiba beni tanımamıştı. O zaman başka biri gibi davranmalıyım.

"Neredeyim? Odamda neden böyle bir yer var? Burası neden karanlık?"

"Bir saniye... Ely? Sen misin? Neden buradasın? Neden tekrar geldin? Hayatını mahvetmek mi istiyorsun? O gün yaşadıklarını tekrar mı yaşamak istiyorsun?"

Soruları sinirli bir şekilde ve bağırarak soruyordu.

"Beynime oturmayan bazı şeyler vardı... Cadı yani Zayoni senin kardeşin mi?"

"Bunu... nereden biliyorsun?"

"Ben o gün bir odaya girmiştim ve cadının günlüğünü falan buldum. Orada yazıyordu ama hepsini okuyamadım. Çünkü birkaç sayfa sonra farklı bir alfabe ile yazılmaya başlanmış."

"O günlük yanında mı?"

"Evet yanımda."

"Getirebilir misin peki?"

"Evet ama bana her şeyi anlatacak mısın?"

Mayoki biraz düşündükten sonra cevapladı.

"Tamam."

"Birde ışıkları açabilirsen çok iyi olur çünkü çıkışı göremiyorum."

Mayoki birkaç mum yaktınkatn sonra dışarı çıktım. Masaya yönelip sandalyenin üzerine koyduğum çantayı elime aldım ve günlüğü içinden çıkardım. Dolaba tekrar girdim ve günlüğü Mayoki'ye verdim.

"Sen okuyabiliyor musun?"

"Ely... bu günlük değil."

"Ne? Ama ilk başlarda sevgili günlük falan yazmış."

"Evet ama bu günlük değil Ely. Diğer sayfalarda büyü, lanet gibi bazı şeylerin tarifi var. Belki buradan sana yaptığı büyüyü nasıl yaptığını öğrenebiliriz ve ona engel olabiliriz. Şimdi, dışarda neler olduğunu anlat."

Kabus gördüğümü, o kabusun hemen gerçekleşmediğini ve az önce gördüğüm şeyleri Mayoki'ye anlattım.

"O zaman Mevia esir, Sora da kukla dimi?" Tamam Mevia şu an burada değil. Sora da uyuyor. Sen sadece bana su ve Sora'nın saçından biraz kesip getir."

"Ya Sora uyumuyorsa?"

"Sora uyuyor Ely, görebiliyorum."

Dolaptan yine çıktım ve komidinin üzerindeki sudan bardağa biraz koyup dolabın önüne koydum. Sonra odadan çıkarak yatak odasına ilerledim kapı biraz açıktı ve Sora gerçekten de uyuyordu. Hatta yerdeki parçalarda yoktu. Masadaki makası aldım ve Sora'nın saçından bir tutam kestim. Makası yerine koyup olabildiğince sessiz ve hızlı şekilde odama ilerledim. Odamda elinde bardak ile bekleyen Mayoki'ye elimdeki saçıda verdim ve Mayoki dolaba girdi.

Birkaç dakika sonra biri kapıya vurmaya başladı. Sadece bekledim. Zaten bir kaç dakika sonra sesler kesilecekti. Kendimi yatağa atıp hayatın saçmalığını düşünmeye başladım. Kaderimi kim çiziyor bilmiyorum ama lütfen senden istediğim bu kadar klişe olmasın be! Beni neden perilerin cadıların içine attın? Oyuncak mıyım ben öyle her yere atılacak? Lütfen sonum iyi olsun ve istediğim hayatı yaşayayım.

Gözlerimi yumdum ve uyumaya çalıştım çünkü Mayoki hemen gelememişti.

____________________________________

Bölüm sonuu
Evet Ely bile benden bıktı ama o daah çok şey yaşayacakk
Nasılsınız buaradaaa??

💗🫶