8. Bölüm: Uyan Ely

Akşam olmuş ve biz salonda oturmuş dizi izliyorduk. Tabii ki babamın dizisini çünkü Mevia babamın 1 numaralı fanıydı. Sora yüz maskesini yapmış tekli koltukta oturmus kitap okuyordu. Kalkıp mutfağa geçtim. Tencereyi ocağa koyup biraz yağ ekledim. Dolaptan mısır çıkardım ve onuda tencereye ekledim. Kapağını kapatıp arkama döndüğüm gibi ağzımdan minik bir çığlık yükseldi. Sora yüzünde maskesi ile bana şaşkın şaşkın bakıyordu.

"Su içecektim, korkuttum galiba?"

"Yaa kızım sessiz sessiz gelinir mi? Beni korkuttun. Hem yüzündeki maskeden tanıyamadım. Buarada içeride sürahi vardı onun içinde su var."

"Evet biliyorum ama bardak yok. Bardak almaya geldim." Yanıma gelerek dolabı açtı ve içinden su bardağı alarak mutfaktan çıktı. Bende patlamaya başlayan mısırların başına geçtim tekrardan. Mısırlar patlayınca büyük bir tabak bulup içine koyarak salona geçtim. Tabağı ortadaki büyük sehpaya koydum ve mutfağa tekrar giderek içecekleri getirdim.

"Ooo bakıyorum da pek bir hamaratmışsın."

Mevia bana imalı sözler söyleyerek mısırdan biraz aldı ve yemeye başladı. Sonra tekrar bana döndü ve;

"Diğer bölümde şu karakter ölecek mi? Baban böyle bir şey söyledi mi?"

Mevia'nın oturduğu üçlü büyük koltuğun sol tarafına oturdum ve;

"Babam dizi hakkında bir şey söylemedi ve bende sormadım çünkü dizi hakkında bilgi almak gram umrumda değil."

"Yaa ama benim umrumda Ely. Çok merak ediyorum."

"O zaman haftaya kadar bekle." Elime biraz mısır aldım ve yemeye başladım.

Mevia oflayarak diziye devam etti. Bende sürekli saati kontrol ediyordum.

~~Birkaç saat sonra~~

"Ely, uyudun mu?"

Sora'nın sesiyle gözlerimi açtım. Koltukta uyuyakalmışım.

"Kaç saat uyudum?"

"1 saat ya oldu ya olmadı. Buarada Ely bir şey soracağım. Ya kukla esir falan o dediğin şeyler ya farklı kişilerde olursa? Yani demek istediğim ya kurban sen değilde ben ya da Sora olursa? O zaman ne yapacağız?"

"İşte ben de bundan korkuyorum. Ama ben kukla olmadığım sürece hallederiz."

"Ama esir olursan bizi yalnız bırakıp gidecesin."

"Doğru. Esir olursam gideceğim. Ama eğer ikinizden biriniz kurban olursa dediğim o dolaba girin. Mayoki size yardımcı olur."

İç çekerek kapıya yöneldim.

"İyi geceler."

"Sanada iyi geceler."

Odama gelince yine 5 yıl önceki gibi gözlerim kapanmak için mücadele veriyordu. Zaten üzerimde olan pijamalarımla aynanın karşısına geçip kendime bakmaya çalıştım. Solgun yüzüm bana uyumamı söyler gibiydi. Galiba kurban yine bendim (ve zaten istediğimde buydu.)

~~

Gözlerimi yine birilerinin bağırmasıyla açtım. Doğruldum ve sesleri dinlemeye çalıştım. Mevia ve Sora kavga ediyor gibilerdi. Yataktan çıkarak koridora çıktım. Sesler yatak odasından yani Mevia ve Sora'nın kaldığı odadan geliyordu. Kapıyı yavaşça tıklatarak içeri girmemle Sora'nın kendi lafını bölerek beni içeri alması bir oldu.

Sora: Ya Ely! Ben Mevia ile aynı yatakta yatmam! Koltukta yatarım daha iyi ve biliyorsun ki koltukta uyumak en nefret ettiğim şeydir.

Mevia: Ben sanki seninle aynı yatakta yatmayı çok istiyorum. Ely için iki gün sabret sonra ne halin varsa gör!

Sora: Zaten Ely için sana katlanmaya çalışıyorum ama sınırlarını aşıyorsun. Böyle arkadaşım olacaksa hiç olmasın daha iyi!

Mevia: Ne dedin sen? Tekrar söylesene!

Sora: Dedimki senin gibi arkadaşım olacaksa hiç olmasın daha iyi.

Olanları anlamaya çalışarak sadece izliyordum. Sora bir anda sehpanın üzerindeki vazoyu aldı ve içindeki çiçekleri çıkardı. Ne yapacağını anladım ve Sora ile Mevia'nın arasına girdim.

Ely: Sora dur, yapma! Kendini kaybediyorsun farkında mısın? Kendine gel lütfen.

Sora: Ely çekil lütfen. Sadece minik bir işim kaldı sonra bana ne söyleyeceksen söyle.

Sora beni kenara iterek elindeki vazoyu Mevia'nın kafasında parçaladı. Parçalar tek tek yere düşerken bir anda yere yığıldım. Sora bu kadar ileri gitmemeliydi. Mevia elini kafasına götürerek sendelemeye başladı. Elini indirip gözlerinin hizasına getirdiğinde eline hafifçe geçmiş kanı görmüş olacak ki bir anda yere düştü. Mevia kana bakamıyordu. Ne zaman kan görse bayılırdı. Sora ayakta durmuş hızlı hızlı nefes alarak yere yığılan Mevia'ya bakıyordu. Ben ise başımı ellerimin arasına almış dizlerimi kendime çekmiş bir şekilde oturuyordum. Bunlar gerçek olamazdı. Sora bunu yapacak bir insan değildi. Ah! Doğru ya. Bu kabus. Kabus görüyorum olmalıyım. Kurban benim, esir Mevia ve kukla da Sora. Ee? Şimdi ne yapacağım. 5 yıl önce odama kaçmış benim peşimden gelen anneme uyuyor numarası yapmıştım. Ama Sora beni kovalamıyor ki. Sadece Mevia'ya bakıyor. Yoksa bu kabus değil mi? Hayır hayır kabustayım ama uyanamıyorum. Uyanmam lazım ama uyanamıyorum. Uyan Ely uyan! Hayır olmuyor uyanamıyorum. Kabus bitmiyor. Konuşamıyorum da! Ağzımı açamıyorum. Uyan Ely uyan. Tam o sırada Sora aniden bana döndü.

"Ely? Uyanmaya yardım etmemi ister misin?"

Sora bana yavaş yavaş yaklaştı ve yanıma eğildi. Elini uzattı ve akan göz yaşımı sildi. Sonra bana korkunç bir şekilde gülümsedi ve bir anda boynuma atladı.

Yataktan fırlayacak uyandığımda yanımda duran Sora ve Mevia'ya baktım. Ne? Kabus gerçekleşmeyecek mi? Elimle terden yüzüme yapışmış olan saçlarımı düzelttim ve Mevia'ya döndüm.

Ely: İyi misin?

Mevia: Ben iyiyim de asıl sen iyi misin? Resmen uykunda ağladın.

Ely: Kızlar... kabus gördüm... ama gerçekleşmedi... olmadı...

Sora: Ne kabusu?

Ely: Siz kavga ediyordunuz. Sonra sen aniden Mevia'nın kafasına vazo fırlattın. Sonra... ben kabustan olduğumu anladım ama uyanamadım. Ve kabus gerçekleşmedi... Neyse boşverin. Uyuyun dinlenin. Sizi de yordum biraz kusura bakmayın.

Sora: Yok sorun değil. İyi geceler.

Ely: İyi geceler.

_____________________________

Bölüm sonuuuu