11. Bölüm: Sona Yaklaşmıştık

Misa kapıyı kilitledi ve dolaba girdi. Arkasından gelen Mayoki söylenirken Dyna onları görmeyi beklemiyor olacak ki anında sorusunu sordu.

D= "Niye buradasınız?"

Sesi, sanki aralarında kan davası varmış gibi çok soğuktu. Mayoki göz devirirken Misa durumu açıklamaya başladı.

Ms= "Zayoni, Mayoki'ye büyü yapmış. Yerimizi bulmadan önce büyüyü bozmalısın?"

D= "Ne? Büyü mü? O zaman neden hala burada? Tacını çıkarması gerekmiyor mu? Yoksa ben mi kuralları yanlış biliyorum?"

Mayoki sanki Dyna'nın konuşmalarından nefret eder gibi sürekli göz deviriyor, onu dinlememeye çalışıyordu. Misa ise bir yandan Mayoki ve Dyna'nın neden böyle olduğunu anlamaya çalışırken bir yandan da açıklama yapıyordu.

Ms= "Biliyoruz ama şu an olmaz. Lütfen büyüyü boz ve yarım kalan işimizi tamamlayalım. Zayoni burda olduğumuzu bilmeden lütfen şu büyüyü boz."

D= "O kadar da basit değil. Simalai ve Zayoni yıllardır sürekli anlaşma içindeler zaten. O yüzden burda olduğunuzu çok iyi biliyordur. Yerinizde olsam, şu anda sadece Fairymus'a ışınlanır hayatıma devam ederdim."

My= "Simalai ve Zayoni ne alaka peki?"

D= "Galiba bilmiyorsunuz, anlatayım: Yıllar önce Zayoni'nin büyülediği eve Simalai ve ailesi taşındı. Simalai, en küçük kızı Simdori'yi hiç sevmiyordu. Zayoni ile ilk anlaşmalarını yaptılar. Zayoni büyü yapmayacak ama Simdori'yi alacaktı. Simalai karşılık olarak kızını sattı. Tabii Zayoni Simdori'yi sadece köle gibi yetiştirdi. Simdori tam 10 yıl onunla kaldı ve hala orada kalıyor. Ha birde büyük kızı var. Kızın adı yok. Simalai, kızın ses tellerini kesti. Nedenini hatırlamıyorum. Ama kızına çok işkence ediyor."

My= "Ne? Ciddi misin? Ben büyü olmadığı için mi hatırlamıyorum?"

Ms= "Simdori mi? Bu olay ne zaman oldu ya? Sen tanıyor musun Mayoki?"

My= "Evet. Neyse hadi boz artık büyüyü. Kurbanlardan biri Zayoni'nin evinde kaldı. Onu kurtarmamız gerekiyor."

D= "O zaman tacını çıkar."

My= "Asla. Büyüyü bozdurmam daha iyi."

D= "Ya çıkarırsın ya da ben çıkarmak zorunda kalırım. Mayoki ver şunu. Kurallar basit, büyü varsa taç yok."

Ms= "Yeter! İstisnalar var. Çıkarmak zorunda değil. Sonra cezasını çeker. Sen şu büyüyü boz artık."

D= "İstisnaları bahane etme! Çıkarmak zorunda. Bu büyü tacı çıkararakta bozulabiliyor."

Ms= "Tehdit mi istiyorsun, ne yapalım? Boz şunu! Bu yaptığında kurallara aykırı. Bir başka perinin yardımına koşmak herkesin görevi. Yardım etmemek suç. Cezası tacı çıkarmamaktan ağır söyleyeyim. Aa evet. Senin aldığın cezanın tam dört katı."

D= "Tamam, bozacağım."

Ms= "Böyle yola getirirler işte."

My= "Merak etme. Zaten Kurbanı kurtardıktan sonra kendi ellerimle çıkaracağım."

~Büyü bozulur ve dolaptan çıkarlar~

Misa kilidi açar ve ikiside dışarı çıkar. Koridordan kapıya doğru ilerlerken onlara seslenen Simalai'nin sesi ile ikiside durdu.

"Bekleyin size su getireyim öyle gidin."

Simalai mutfağa giderken odalardan birinden bir kız çıktı. İşaret diliyle bir şeyler anlatmaya başladı.

"Annem size ilaçlı su getirecek. Cadı ile anlaşma yapıyor. Siz suyu içince cadı gelecek ve sizi yakalayacak. Hızlı olun, hemen çıkın."

Mayoki kızın kolundan tutup dışarı çıkardı ve Fairymus'a gittiler. Kızı Healing Springs'e götürdüler. Burada kıza ses tellerini geri getirebilirlerdi. Mayoki çıkarken Misa'da arkasından geldi.

"Bende geleceğim."

Tam o sırada arkalarından bir ses daha geldi.

"Bende gelebilir miyim?"

Bu ses Simdori'ye aitti.

"Az önce getirdiğiniz kişi galiba ablamdı. Teşekkür ederim. Ama Ely'den özür dilemeliyim. Lütfen benide götürür müsünüz?"

(Yazar Notu= Maşallah parti var galiba herkes oraya gidiyor. Artı olarak senaryoyu unuttum sadece sonunu hatırlıyorum biraz sallicam buralari ve üşendim uzun uzun yazmayaa direk sahne atlicam)

~~~~Kahraman bakış açısı~~~~

Mevia ile yere oturmuş bekliyorduk.

"Ely çok sıkıldım. Biraz gezelim mi?"

"Bende bunaldım burada. Odalara bakalım mı?"

"Olur."

Mevia oturduğu yerden kalkınca ona beni kaldırması için elimi uzattım. Göz devirerek kalkmama yardım ettiğinde "Çok ağırsın Ely." dedi. Bu sefer göz deviren bendim.

Kapıdan çıktığımızda karşımıza o upuzun, karanlık ve korkunç koridor çıktı. Biraz ilerleyip birkaç odaya girdik. Odalarda dikkatimizi çeken hiçbir şey yoktu. Sadece yarım saatte bu upuzun koridoru tamamen yürüdük. 158 tane odanın hepsine girdik baktık ama hiçbir şey bulamadık.

"Ely, Mayoki ne zaman gelecek?"

"Bilmiyorum Mevia."

"Yukarı çıkalım mı?"

"Yukarıya mı çıkacağız?"

"Burada yapacak bir şey kalmadı ki."

"Ama Mayoki burada bekleyin dedi. Onun sözünden çıkmak iyi bir fikir değil."

"Gerçekten bekleyecek miyiz?"

"O bizden daha tecrübeli ve çoğu şeyi biliyor Mevia. Bence beklemeliyiz. Eğer cadı ile karşılaşırsak ne yapacağız?"

"Kızım sen onunla hiç mi karşılaşmadın? O zaman küçüktün ve yalnızdın ama şimdi büyüdün ve bende buradayım."

"Mevia ama ge-"

"Ely hadi ama ya. Burada ne yapacağız? Boş boş oturmayı tercih mi ediyorsun?"

"Off tamam, geliyorum."

Merdivenlere doğru yürümeye başladık. İçimden bir ses hiç iyi şeyler olmayacak diyordu. Bu durum beni korkutsada belli etmemeye çalışıyordum. Her basamakta çığlık atan o merdivenden çıkmaya başladık. Sadece birkaç basamak basmıştım ki ayağımın altındaki basamak bir anda kırıldı ve ben önümdeki diğer basamakların üstüne düştüm. Mevia arkasını döndüğünde bana ölmüşüm gibi bakıyordu.

"Ne duruyorsun kaldırsana."

"E-Ely iyi misin?"

"Evet çok iyiyim. Merdivenlerin rahatlığını test ediyordum. Ya Mevia kaldırsana."

Mevia aceleyle kolumdan tutup beni kaldırmaya çalışırken bu sefer düşen o oldu. Naneleri afiyetle yedik galiba. Çünkü Zayoni sesimizi duymuş olacak ki büyük adımlarla geliyordu. Onu göremiyordum ama adım sesleri her seferinde yakınlaşıyordu. Hızla yerimden kalkıp Mevia'yı yerden kaldırdım ve odalara doğru koşmaya başladık. İlk odalara girmek aptallık olacağı için ilerdeki odalardan birine girdik. Kapıyı kapatıp arkasına sandalye koydum. Odada bir masa, iki sandalye ve bir yatak vardı.

"Mevia sen yatağın altına saklan. Ben kapının arkasına saklanacağım."

Mevia başını salladı ve yatağın altına girdi. Ben de kapının arkasına geçtim ve sesleri dinlemeye çalıştım. Sürekli bir kapı açılıyor diğeri kapanıyordu. Adım sesleri ise hep yaklaşıyordu. Mevia görünmüyordu ama beni bulması çok kolay olacaktı.

Sesler iyice yaklaştı. Yan odanın kapısının sesini duyduğumda yutkunmuştum. İçimden bildiğim tüm duaları ediyordum. Sırtımı duvara iyice yasladım. Tam derin bir nefes alacakken duyduğum ses nefesimi kesmeye yetmişti bile. Kapı açıldı...