9.Bölüm

" her veda kötü değildir en azından bazılarına"

Yaprak gülerek " şimdi mert bizim babamız mı?"

Dedi söylediği şeyle bende güldüm mert ise göğsünü kagbartarak

" Evlenmeden çocuğu olmayanı da ne biliyim ."

" Tamam şimdi sen bizi evlat edindin zaten yaşımız büyük olduğu için pek sıkıntı olmadı allah razı olsun Ali amca da yardımcı oldu ." Dedim

" He yaa valla Ali amca kral yaa o olmasa yapamazdık." Dedi mert

Telefonu alıp " şimdi benim işi hallederim."

Diyip Sinan abiyi aradım çaldı çaldı ve açtı

" Alo ."

" Alo Sinan abi ben Ceylin."

" Efendim Ceylin."

" Sinan abi senden birşey isteyecektim."

" Tabi iste abicim ben ne dedim beni herzaman arayabilirsin o yüzden hiç çekinmeden söyle bakalım."

" Aslında Sinan abi arkadaşımız bizi evlat edindi ve ben anneannemin bana bıraktığı mirası alabilir miyim diye sorucaktım."

" Nasıl evlat edindi "

" Şimdi şöyleki arkadaşımız reşit oldu yaşımızda büyük olunca kolay oldu şimdi söyle mirası alabilir miyim?"

" Normalde reşit olmadan alamazsın ama anneannen bütün sorumluluğu bana bıraktığı için mirası alabilirsin."

" Tamam sen mi gelirsin yoksa ben mi geliyim?"

" Sen nerdesin şuanda."

" Okulda."

" Tamam ben bir yarım saate ordayım görüşürüz."

" Görüşürüz."

Diyip kapattım

Yaprak merakla sordu

" Peki kimin evinde kalıcaz?"

Merte baktım

" Bence iki evi gezelim hangisi hoşumuza giderse orda kalırız digerinide kiraya veririz nasıl Fikir?"

Dedi mert bencede en azından bir yerden gelirimiz olur

Kafamızı salladık

" Matamatik hocasıyla veda şalım."

Dedi yaprak kafamızı salladık ve sınıfa gittik derin bir nefes alıp kapıyı çaldım

Derste oldukları için herkes bize baktı, boğazımı temizleyip hocaya baktım

" Hocam biz vedalaşıp gidicez." Dedim

Hoca anlamayarak baktı " nereye gidiyorsunuz çocuklar?"

" Hocam biz taşınıyoruz o yüzden okulumuz değişiyor dedik biricik hocamızla vedalaşıp gidielim." Dedi mert

Hoca yanımıza gelip ilk bana sonra merte son olarak yaprağa sarıldı

" Bir sıkıntınız derdiniz olduğunda aramayı unutmayın üç silahşörler burda kapı gibi Aysel hocanız var ."

Yaprak dolu gözlerle " unutmayız hocam ."

" Biz artık gidelim hocam görüşmek üzere." Dedi mert

Sonra sınıfa döndü

" Kendinize iyi bakın sınıf görüşmek üzere."

Diyip sınıftan çıktık doruka hiç bakmadan çıktım.

Bahçeye çıktık ve Sinan abiyi beklemeye başladık karşıdan gelen üç kişiyle bakışlarım orda durdu

Kömür göz
Yeşil göz
Mavi gözlü

Kömür göz gelip karşımda durdu

" Gidiyormuşsunuz."

Kafamızı salladık

Mavi göz bize bakıp " vedalaşalim bari."

Ayağa kalkıp mavi gözle sarıldım diğerleride sarılıp vedalaşıyordu

" Kendine iyi bak Ceylin"

" Sende mavi göz" diyip ayrıldım

Gülümseyip yeşil göze döndüm onunla da sarıldım

" Belki çok samimi değiliz ama yinede bir derdiniz sıkıntınız olduğunda aramakta çekinmeyin." Diyip ayrılıp kart çıkardı cebinden

Ve bana uzattı alıp baktım okumamla güldüm ve ona baktım

Yeşil göz sermaye yazıyor altında da telefon numarası kartın arkasında da yeşil gözler

" Teşekkürler kendine iyi bak ve Kart şekil olmuş."

Diyimi diyip göz kırptı

Sonra kömür gözlüyle sarıldık

" Belki tekrar tanışırız başka bir zamanda başka bir halde ne dersin."

" Kim bilir?"