3.Bölüm

" Biz birbirimizi tanıyan birer yabancıydık ."

" Hayırrrr."

Ne mi oluyor evet bugün pazartesi ve okul var şuanda Mert'in bir kolunu ben diğer kolunu yaprak tuttu ve şuanda zorla Mert'i okula götürmeye çalısıyorduk

" Neden inat ediyorsun ki Mert meslek sahibi olmak istemiyormusun ?"

Durup bana baktı

" Tabiki istiyorum babam gibi şehit olucam ben o yüzünden polis olucam aslında kimsem yok diye asker olucaktım ama planlar değişti artık siz varsınız bacılarımı korumam gerek diyimi ."

Yaprakla birbirimize baktık " Bizim için asker olmaktan vazgeçtin ."

Kafasını salladın ona bakıp yaprakla ona sarıldık

" Şapşal seyy seni ama yinede bizim için vazgeçme."

" Yok benim amacım şehit olmak ha polis ha asker her türlü vatanıma hizmet edicem ."

" Sen bilirsin , ama hadi geç kalıcaz."

Diyip yeni okuluma doğru yürümeye başladım yetimhane eski okuluma uzak olduğu için yetimhaneye yakın olan okula gidiyorduk merakla onlara döndüm

" Sınıf nasıl."

Mert umursamazca

" Tahta var masa var işte nasıl olucak ."

Demsiyle yaprak onun kafasına vurdu

" Salak onumu diyo ."

" Oda düzgün sorsun hem vurma bee elin ağır ." Diyip kafasını sıvazladı

Yaprak ona göz devirip bana döndü

" Aslında genelde ben uyuyorum okulda o yüzden bende pek bilmiyorum merte de sorma onuda her gördüğümde uyuyor ."

" Siz nasıl üniveriste sınavına giriceksin acaba ."

" Kızım okul açılalı çok olmadı ki hallederiz ."

Doğru diyip kafamı salladım okula girip merdivenleri çıktık ve sınıfa girdik sınıfta sadece birkaç kişi vardı mert bana bakıp gülümsedi

" Gel Ceylin benim arka sıram boş ben arkaya geçiyim siz öne geçin bende canım sıkılınca saçınla oynayarım olurmu?"

Demesiyle kafamı salladım annesini anlatınca en çok annesinin saçıyla oynamayı sevdiğini söylemişti belki kendini daha rahat hisseder yaprakla birlikte ön sıraya oturduk merte arkaya sınıf gittikçe artmaya başladı bazıları bana bakıyor ve Kendi aralarında konuşuyordu umursamadım ve sıraya kafamı koydum mert ve yaprakta sohbet ediyordu öğrenci zili çalmasıyla sınıfa üç kişi girdi biri bana çok tanıdık geliyordu

" Ayy nasıl gol attım ama ." Diye konuştu biri diğeri ona bakıp

" Zaten tek Bir tane attın." Diğer arkadaşı öyle diyince dudak büzüp bana tanıdık gelen kişiye döndü

" Doruk şuna birşey de yaa ."

Demsiyle dondum adete doruk mu ? İkizim olan doruk pardon benim katil olduğumu söyleyen ve o gün benide toprağa gömen doruk ona birkez daha bakıp kafamı sıraya koydum oda buradaydı umarım beni tanımaz ben bile onu zor tanımıştım insan kendi ikizini kendi canın yarısını tanımaz mı? Ben tanımlamıştım işte

Öğretmenler zilinin çalmasıyla içeri öğretmen girdi herkes ayağa kalktık hocanın komutuyla oturduk hoca sınıfı sayarken gözü bende durdu

" Evet yeni bir arkadaşımız var evet canım kendini tanıt bakalım."

Demesiyle herkes bana baktı doruk bakışları da bende durdu inanmak istemiyormus gibi bana bakıyordu tanımıştı işte beni ayağa kalkıp

" Ben Ceylin soylu."

Hoca gülümseyip bana baktı

" Evet canım okul değiştirme nedenin ne peki."

Yani niye geldin lan desiydin az kaldı bacım

Ne diyicem diye mert ve yapraka baktım ne diyeceğimi bilmiyordum mert bana gülümseyip elini kaldırdı hoca şaşırıp

" Sende buradaydın mert hiç konuşmadığın için artık varlığını unutmuştuk evet ne söyleceksin."

Ayağa kalkıp " arkadaşımız Ceylin benim için geldi hocam ."

Hoca anlamayarak " akraban falan mı?"

" Yok hocam arkadaşım arkadaştan bile öte benim kardeşim o ."

Demesiyle ona gülümseyerek baktım sınıfta olmasak ona sıkıca sarıldım

" Anladım oturabilirsiniz bende matematik öğretmenin canım birşeye ihtiyaç in olduğunda yanıma gelebilirsin."

" Sağolun hocam ."

Dedim ve derse geçtik ders boyunca dorukun bakışları üstümdeydi bu çok rahatsız ediciydi ona bakmamak icin çok uğraşıyordum

Teneffüs zilin çalmasıyla hemen merte döndüm

" Bahçeye çıkalım mı?"

Kafasını salladı yaprakla beraber sıramızdan çıktık tam kapıya doğru gidicektik ki arkamızda ki sesle durmak zorunda kaldım

" Merhaba yeni kız tanısmayacak mıyız?"

Doruk arkadaşlarından birinin sesiydi bu derin bir nefes alıp arkamı döndüm elini uzatmış bana bakıyordu diğerleri de bize

Elini tuttum

" Ceylin."

" Cenk canım."

" Memnun oldum ."

" Bende güzellik."

Güzellik demesi beni çok rahatsız etmişti mertte bunu anlamış olmalı ki kolunu omuzuma atıp

" Çok samimi olmayalım."

Cenk merte döndü gülerek

" Noldu mert sevgilinle arana girmiyicem merak etme ."

Yuh derste kardeşim dedi nerenden anladın sevgiliyi acaba salak

" Sevgilim değil kardeşim canım."

Diyip benimle beraber kapıya yöneldi yanımızda da yaprak arkamızdan birşeyler söylüyorlardı ama tam duyulmuyordu yavaş adımlarla merdivene yöneliyorduk ki kolumdan tutulup duvara itildim ve yere düştüm kimin beni attığına baktığımda

Onun olduğunu anladım bana nefretle bakıyordu mert ve yaprak telaşla yanıma eğilip beni ayağa kaldırdılar mert tam birşey söyleceken doruk kolumdan tutup arka bahçeye kadar götürdü o kadar çok sıkıyordu ki kolumu kızardı gına emindim

Peşimizden de mert ve yaprağın sesleri geliyordu kolumu bırakıp etrafa baktı kimsenin olmadığını bakıp bana döndü

" Senin burda ne işin var ."

" Seni ilgilendirmez doruk."

Alayla gülüp

" Noldu anneannen öldü yanlız mı kaldın yazık sana noldu yetimhaneye verilmiş sin acıyorum sana çok yazık."

Demesiyle gözlerim doldu

" Sanane doruk hatırla bizim aramızda hiçbir bağ yok tamam mı yokmuşum gibi davran ve bu okulda olduğunu bilmiyordum artık öğrendim ve gidicem merak etme sen rahat ol ."

Diyip arkamı döndüm mert ve yaprak bana üzgün bir şekilde bakıyordu kolumu açıp onlara baktım

Hemen gelip sarıldılar mert saçımı okşayıp öptü

" Herzaman yanındayız kardeşim ."

Yaprakta sıkıca sarılıp " hatırla biz üç silahşörleriz."

Demesiyle güldüm doruk yanımızdan çekip gitti bizde ayrılıp banklardan birine oturduk ve onlara baktım

" Bu okuldan gitmek istiyorum onunla aynı okulda olmaz."

Merte gülümseyip " birlikte gidicez."

Yaprak olumsuzca kafa salladı " tek okul burası yetimhaneye."

Aklıma gelen şeyle gülümsedim

" Ee bizde yetimhanede kalmayız."

Mert ve yaprak bana anlamazca baktı

" Nerde kalıcaz akılım biz reşit değiliz ki "

" Bakın şimdi beni yetimhaneye Sinan abi diye biri getirdi ondan yardım isteyip bizi evlat edinsin bizde benim eskiden kalan evime yani benim olan evime gidip orda kalalım okuldan artan kalan zamanda çalışırız nasıl fikir ."

Mert ve yaprakta heycanla bana baktı

" Bu çok iyi fikir tamam yapalım bu işi tamam ben arıyorum o zaman ."

Yaprak heycanla " ara Hadi."

Mert " lan bana kalan mirası da erkenden alabilir miyiz acaba evi kiraya veririz ordan para alırız bide bankada para da babamın şehit parası da bankaya yatıyor."

" Oldu bu iş o zaman."

" Heycanla oldu oldu ."

Tam arıyacakken mert telefonu elimden aldı

" Dur ."

Yaprak ona baktı " noldu lan ."

" Oğlum ben bir ay sonra reşit oluyorum." Dedi

" Eee."

" Salaklar ben reşit olunca sizi evlat edinirim Sinan dediğin kişiye gerek kalmaz sadece senin miras kalır onu da bir ay sonra hallederiz ha nasıl Fikir."

Diyip bize heycanla baktı

Yapraka baktım oda bana bakıyordu heycanla aynı anda kafamızı salladık

" Olurrr."