4.Bölüm

" Asla asla deme ."

Sınıfta boş boş otuyoruz son dersteydik ve dersin hocası yoktu bizde ne yapacağımızı bilmediğimiz için sınıfta oturuyorduk tek başımıza değildik doruk ve şu iki arkadaşı vardı birde üç kız

O kızlarda doruk ve arkadaşları olduğu için burda durduklarına eminim çünkü bütün dakika başı onların yanına yaklaşıp ' nasıl doruk um gibi şeyler diyorlardı '

Yani biraz şeyler aman siz anladınız yaprak yanımda kağıda resim çiziyordu çizdiği resimler gerçekten çok güzel ve başarılıydı

Mert ise arkada uyuyordu bu da anca uyuyor başka bildiği birşey yok bende kurgu yazmayı sevdiğim için önümdeki deftere kurgu yazıyordum en azından birşeyler yazarken kafam dağılıyor ve o kurgudaki karakterin yerine kendimi koyarak biraz da olsa mutlu olmaya çalışıyorum

Dorukla konuştuğum o günden sonra asla birdaha konuşmadık ama hayla bana nefretle baktığını görebiliyorum

Arkamdan kafama vurulmasıyla kafamın üstüne elimi koydum kim vurduysa kafamı yaramıştı sanki

Sinirle arkamı döndüm mert bana bakıyor

" Yuh mert kafam yarıldı nasıl vurmak bu yaa beyin kanaması geçirdim burda ."

Diyip kafamı sıvazladım gerçekten çok acımıştı mert gerçekten sert vurduğunu anlamış olmalı ki üzgünce bana bakıp kafamı öptü

" Valla özür dilerim elimin ayarı yok ki çok acıdımı ?"

Kafamı salladım tekrar kafamı öptü

" Tamam öptün yaa geçti sen ne diyecek tin?"

" Şey saçınla oynayabilir miyim diyicektim."

Belkide annesini hatırlatmıştı gülümseyip kafamı salladım

" Saçını bozup örebilirmiyim?"

" Örmeyi biliyormusun ?"

Kafasını salladı

" Lan ben bile bilmiyorum sen nerden biliyorsun."

Gülümseyip

" Annemde senin gibi saçını öremezdi bende onun için öğrenmiştim."

" Hadi ör bakalım."

Diyip arkamı döndüm ilk nazikçe saçımda ki tokayı çıkardı sonra yavaşça kafama masaj yapıp örmeye başladı o kadar yavaş ve dikkatli yapıyordu ki saçımı acıtmak tan korkar gibi davranıyordu bu bana birini hatırlatmıştı

~7 yıl önce ~

" Dorukkkkk"

Diye bağırarak kitap okuyan ikizinin yanına oturdu küçük kız heycanla elindeki tokayı ona uzattı

" Saçımı örer misin ?"

İkizinin tatlı tatlı bakmasına kıyamayıp elindeki toka ve tarağı alıp saçını yavaş ve dikkatlice örmeye başladı

Küçük kız bu durumdan sıkılıp ikizine

" Biraz hızlı ol Doruk çok yavaş sın."

" Hızlı olursam saçın acır ikizim ve ben senin canın acımasını istemiyorum"

" İyiki varsın doruk ."

" Sende iyiki varsın Ceylin."

Doruk kardeşinin saçını örüp heyecanla kardeşine baktı

" Nasıl oldu ?"

Ceylin hızlıca ayağa kalkıp içeri gidip aynayla geri döndü ve saçına baktı mutlulukla ikizine baktı

" Çok güzel herzamanki gibi ."

" Doruk."

" Söyle güzelim."

" Biz hiç ayrılmayalım olur mu ?"

Doruk ikizinin birden böyle birşey demesiyle durdu ve sıkıca ikizine sarıldı

" Asla asla ayrılmayacaz Ceylin ben seni asla bırakmam bırakamam ."

Ceylin sıkıca ikizine sarıldı

~ Günümüz ~

O anlar aklıma geldikçe gözlerim doluyordu gözlerimi sıkıca yumdum gözümden yaşlar akıyordu bunu hissediyordum yüzümdeki yaşları birinin silmesiyle gözlerimi açtım yaprak bana bakıyordu

" Noldu kardeşim iyi misin ?"

Yüzümü silip " iyiyim aklıma birşey geldi ."

Mert saçımı örmeyi bitirip bana heycanla baktı

" Nasıl oldu ... Niye ağladın canımı yaktım kardeşim."

Yüzümü görmesiyle telaşla konuştu

" Hayır hayır sadece aklıma birşey geldi."

Cebimden telefonu çıkarıp ön kamerayı açıp saçıma baktım çok güzel olmuştu

" Mükemmel olmuş ellerine sağlık."

Yaprak heycanla " knk bence sen evlenirken saçını merte yaptır hem bedava hemde mükemmel yapıyor."

Mert kaşlarını çatıp " kimse evlenmiyor ben kız kardeşlerimi kimseyle paylaşamam."

Yaprak ellerini kaldırıp " sakin ol şampiyon kimse evlenmiyor ."

" Bize diyorsun ama bizde seni paylaşmayız sende evlenmeyeceksin ."

Mert olmayan saçlarını savurup

" Kızlar üzgün desene böyle bir mükemmelliği kaybedecekler." Dedi

Göz devirdim

Yan masadan sesle oraya döndük doruk elini sıkmış ve sinirle bize bakıyordu hızla sıradan kalkıp sınıftan çıktı öbürleride peşinden

Bütün bunların olmasını doruk istedi belkide annemiz ve babamızın katili olarak gördüğü kardeşinin mutlu olması ona acı veriyordur hem onun için hemde kendim için bu okuldan en erken gitmem gerekiyor.