30. bölüm / 66

Sokak Arasındaki Karanlık ve Azat’ın Yumruğu

Bölümler 66Şu an: Sokak Arasındaki Karanlık ve Azat’ın Yumruğu

İzmir’in akşamüstü gölgeleri dar ve kıvrımlı taş sokaklara uzanırken, okuldan evine doğru yürümekte olan Masal Hanım, adımlarını biraz daha hızlandırmıştı. Şehrin bu sakin mahallesinde bile işgalin getirdiği o huzursuzluk, her köşe başında insanı takip ediyordu.
Tam eski bir çeşmenin başındaki dar dönemeçten geçeceği sırada, önü iki Yunan askeri tarafından kesildi. Üzerlerindeki üniformanın verdiği cüretle yola dikilen askerler, yollarını kapatıp sırıtmaya başladılar. Aralarından biri, kaba ve küstah bir dille öğretmene sarkıntılık etmeye, kolundan tutup geçmesine izin vermemeye kalkıştı.
Masal Hanım öfkeyle bir adım geri çekildi, gözlerinden alev saçarak sertçe bağırdı:
"Haddinizi bilin! Çekilin önümden, ne sanıyorsunuz siz kendinizi!"
Ancak askerler bu tepkiyi alaylı bir gülüşle karşıladılar; kadının korkusundan ve çaresizliğinden keyif alıyormuş gibi üzerine doğru bir adım daha attılar. Masal Hanım’ın çaresizlikle imdat çığlığı atmaya hazırlandığı o anda, sokak başından yankılanan sert ve gür bir ses ortalığı inletti:
"Bırakın o kadını!"
Askerler şaşkınlıkla başlarını sesin geldiği yöne çevirdiklerinde, o an köşeden fırtına gibi çıkan General Azat’ı gördüler. Yüzündeki o çelikten sertlik ve öfke, gözlerindeki o ateş, karşısındakileri dehşete düşürmeye yetmişti.
Azat, saniyeler içinde aralarındaki mesafeyi kapattı. Öfkesi o kadar büyüktü ki, ne rütbe dinledi ne de başka bir şey. Üzerine atlayan ilk askerin göğsüne indirdiği sert yumrukla adamı kaldırım taşlarına serdi. İkinci asker silahına uzanmaya yeltendiğinde, Azat’ın savurduğu ikinci darbe onu da yere devirdi. Sokakta birkaç saniye boyunca sadece askerlerin iniltileri ve Azat’ın derin soluk alışları duyuldu.
Azat, yerde yatan askerlere son bir kez tehditkâr ve ölümcül bir bakış attıktan sonra, hızla Masal Hanım’ın yanına gitti. Endişeyle başını sallayıp genç kadının iyi olup olmadığını kontrol ederken, sesindeki o koruyucu tonla konuştu:"İyi misiniz Hanımefendi? Korkmayın, buralardalar artık... Size dokunamazlar."
Masal Hanım yaşadığı şokun etkisiyle titriyor olsa da, derin bir nefes alarak karşısındaki Türk komutana minnetle baktı. Bu sokaklarda hâlâ adaleti ve insanlığı savunanların olduğunu bilmek, o karanlık akşamda ruhuna bırakılan en büyük teselliydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.