5. bölüm / 66

İşgalin Gölgesi ve Sessiz Öfke

Bölümler 66Şu an: İşgalin Gölgesi ve Sessiz Öfke

Rıhtımdaki o keskin yüzleşmenin ardından, İzmir’in sokaklarına yavaş yavaş o acı dolu sessizlik ve işgalin soğuk çizmeleri çöktü. Yunan askerleri kordon boyunca kolları sıvayarak yerleşmeye, stratejik noktaları tutmaya ve şehri kendi denetimleri altına alımına başladılar.
Ben ise bin bir güçlükle toplandığımız o mahalleden, evlerinden edilen insanların çaresiz ama bir o kadar da intikam yeminli bakışlarını izliyordum. Arkamdaki halkın güvenliğini sağlamak, onları bu ilk büyük kaosun yıkıcı darbesinden korumak ve direnişin fitilini yakmak zorundaydım.
Kendi ağzımdan söylüyorum; o an içimdeki öfke bir volkan gibi kaynıyordu. Şehrin meydanlarına dikilen o yabancı bayraklar gözlerimi kanatıyordu. Her adımda, her yabancı marş sesinde göğsüm sıkışıyor ama bu acı beni zayıflatmak yerine daha da bellerimi bükülmez kılıyordu.
Uzaktan, karargâh haline getirdikleri binanın balkonundan şehri ve bizi izleyen o sarı saçlı adamı, General Leon’u gördüm. Gözlerimiz yeniden rüzgârın üstünden birbirini buldu. Aramızda kilometreler vardı belki ama o iki yabancı arasındaki o görünmez bağ, bu işgalin rengini belirleyecekti. O, bu toprakları sahiplenmeye çalışıyordu; ben ise o toprakların damarlarındaki kanın kendisiydim.
"Henüz hiçbir şey bitmedi," diye fısıldadım kendi kendime, yumruklarımı sıkarak. "Bu şehir size mezar olmadan, bu sokaklar bizim adımlarımızdan mahrum kalmayacak."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.