32. bölüm / 66

Kapıdaki Hesaplaşma

Bölümler 66Şu an: Kapıdaki Hesaplaşma

Gözümdeki o kızıl öfke perdesi, etrafımdaki her şeyi silmişti. İçerideki lüks konağın ihtişamı, duvardaki tablolar, lambanın sarı ışığı... Hiçbiri umurumda değildi. Bütün o hırs, o biriken nefret ve masum bir kadına uzanan o kirli ellerin verdiği haysiyetsizlik, tüm bedenimi titretiyordu.
Öne atıldığım gibi ellerimi General Leon’un üniformalı yakasına geçirdim. Gücümün son damlasıyla onu geriye doğru ittim; sırtı konağın masif ahşap kapısına büyük bir gürültüyle çarptı. Kapı tahtaları inledi, ama o an ne ben ne de o bunu umursadı.
Yüzlerimiz birbirine sadece birkaç santim uzaklıktaydı. Soluklarımız birbirine karışıyor, ikimizin de gözlerinden öfke kıvılcımları saçılıyordu.Leon, ansızın gelen bu sert hamleye ne eliyle karşılık verdi ne de beni itmeye çalıştı. Sırtı kapıya yaslı hâlde, buz mavisi gözlerini doğrudan benim gözlerime dikti. O rütbenin, o kibirli komutan maskesinin arkasındaki adamla, iki düşman insan olarak karşı karşıyaydık. Ne bir general ne bir lider... Sadece onurunu korumaya çalışan iki adam.
Dişlerimin arasından, her kelimeyi birer kurşun gibi yüzüne fırlatarak öfkeyle konuşmaya başladım:
"İyi dinle beni, Leon!" dedim, sesim konağın boşluğunda yankılanarak. "Senin o masal gibi anlattığın disiplin, o büyük lafların bu sokaklarda beş para etmiyor! Sizin o üniformaya sığınan itleriniz, bu şehrin sokaklarında masum insanlara, kadınlara el uzatacak kadar alçaldı! Bugün o öğretmen kızın çığlığı, bu işgalin asıl yüzüdür! Eğer ben o sokaktan geçmiyor olsaydım... Eğer o şerefsizlerin ellerini kırmasaydım, o kadının hayatı karartılacaktı!"
Nefes nefese kalmıştım, göğsüm büyük bir hızla kalkıp iniyordu. Yakasını sıktığım ellerim titriyordu ama bırakmıyordum.
"Şimdi bana kalkmış 'haberim yoktu' diyorsun!" diye kükredim yüzüne doğru. "Eğer o adamların hak ettiği cezayı kendi ellerimle vermezsem, bizzat senin kılıcının ucundan dökülecek o kan! Söyle bana Leon, senin o temiz bildiğin ordu, bu halkın namusuna göz dikmekten başka ne arıyor bu topraklarda?!"
Leon, sırtı kapıya dayalı vaziyette dururken, yüzündeki o sert çizgiler daha da derinleşti. Beni engellemedi, yakasındaki ellerimi tutup savurmadı. Aksine, gözlerindeki o derin utanç ve öfke, benimkinden aşağı kalmıyordu. İki generalin arasında, tarihin ve kanın orta yerinde kopan o fırtına, şimdi en saf haliyle bu ahşap kapının eşiğinde hesaplaşıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.