Bölümler 66Şu an: Abisinin Yüreğine Su Serpilen O Söz
- 1 Denizin Kıvrımında İlk Temas314 kelime
- 2 2. Bölüm40 kelime
- 3 İki Yabancı220 kelime
- 4 İZMİR RIHTIMINDA İKİ YABACI GENERAL269 kelime
- 5 İşgalin Gölgesi ve Sessiz Öfke183 kelime
- 6 Yuvanın Sıcağı ve Fırtınanın Eşiği335 kelime
- 7 Geçmişin Yarası ve Sofradaki Fırtına382 kelime
- 8 Gece Yarısı Duaları ve Sessiz Nöbet232 kelime
- 9 Lüks Odada Yankılanan Bakışlar266 kelime
- 10 Pazarda Çarpışan Gözler ve Ömer Usta’nın Dikduruşu379 kelime
- 11 Pazardaki Gerilim ve Leon’un Kararı312 kelime
- 12 Pazarın Ortasındaki Güven ve Saygı236 kelime
- 13 Pazarın Ardından Eve Dönüş292 kelime
- 14 Annemin Beklentisi ve Kalbimdeki Yalnızlık292 kelime
- 15 Sokak Arasında Beklenmeyen Bir Yüzleşme329 kelime
- 16 Şömine Başında Beklenmeyen Bir Misafir216 kelime
- 17 Dostluğun Başlangıcı ve Minik Sığınak158 kelime
- 18 Karargâhta Beklenmeyen Ziyaret ve Başkomutan’ın Emri261 kelime
- 19 Aynı Çatının Altındaki Fırtına280 kelime
- 20 Akşam Sofrasındaki Acı Haber286 kelime
- 21 Aynı Sırada Çarpışan Bakışlar260 kelime
- 22 Tenefüsteki Soğuk Rüzgâr ve Gözyaşları287 kelime
- 23 Okul Bahçesindeki Karşılaşma ve Beklenmeyen Şefkat343 kelime
- 24 İki Generalin Yüzleşmesi340 kelime
- 25 Yabancı Adımlar, Zihnimdeki Yankı220 kelime
- 26 Sırada Paylaşılan Gizli Tat328 kelime
- 27 Okul Çıkışı ve Kardeşimin İtirafı359 kelime
- 28 O Keki Yapan Eller286 kelime
- 29 Sofradaki İtiraf ve Annemin Yüreği436 kelime
- 30 Sokak Arasındaki Karanlık ve Azat’ın Yumruğu301 kelime
- 31 Konak Kapısındaki Hesaplaşma412 kelime
- 32 Kapıdaki Hesaplaşma326 kelime
- 33 Onurun ve Sözün Ağırlığı354 kelime
- 34 Sabaha Karşı Verilen Hesap267 kelime
- 35 Bahçedeki İp ve Uzatılan El239 kelime
- 36 Akşamüstü İtirafı ve İçimdeki Çözülme330 kelime
- 37 Kabustaki Düşman237 kelime
- 38 Mutfaktaki Sessizlik ve Annemin Şefkati277 kelime
- 39 Sabah Ayazı ve Zeynep’in Sepeti337 kelime
- 40 Taş Sokaktaki Bakış ve Kaybolan Silüet258 kelime
- 41 Zihnimdeki Çıkmaz Sokak216 kelime
- 42 Akşam Sükûneti ve Annemin Sorusu250 kelime
- 43 Annemin Gözünden Kaçmayanlar345 kelime
- 44 Annemin Hikmeti ve O Söz274 kelime
- 45 Tövbe De Oğlum!290 kelime
- 46 Taş Duvarın Gölgesinde Hesaplaşma216 kelime
- 47 Taş Duvarın Ardındaki Yalan205 kelime
- 48 Kolumdaki Parmaklar ve Saklanan Gerçek235 kelime
- 49 Yalanın Arkasındaki Gerçek157 kelime
- 50 Annemin Çığlığı ve Eve Düşen Ateş231 kelime
- 51 Taş Sokaktaki Karşılaşma ve Tahta Keman251 kelime
- 52 Abisinin Yüreğine Su Serpilen O Söz280 kelime · Okuduğun bölüm
- 53 Son Uyarı250 kelime
- 54 Tahta Kemanın Gölgesi (Leon'un Gözünden)249 kelime
- 55 Eve Dönen Huzur ve Annemin Sorusu192 kelime
- 56 Gerçeğin Ağırlığı237 kelime
- 57 Annemin Derin Sessizliği290 kelime
- 58 Düşmanın Gölgesi Evimizde191 kelime
- 59 Kardeşimin Masum Cevabı192 kelime
- 60 Sınırların Ötesindeki Misafir307 kelime
- 61 Karargâhtan Eve Düşen Gölge220 kelime
- 62 Kapıdaki Karşılaşma ve Hesaplaşma236 kelime
- 63 Eşikteki Hesaplaşma305 kelime
- 64 Sessiz Veda242 kelime
- 65 Kalbimin İtirafı (Leon'un Gözünden)258 kelime
- 66 Sofradaki Tehlikeli Soru352 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Öfkeden gözü dönmüş bir halde Leon’u iterken, arkamdan uzanan küçük, titrek bir el ceketimin ucunu çekti. Derin, keskin nefesim boğazımda düğümlendi; başımı hızla aşağıya eğdiğimde, korkudan gözleri dolmuş ama bir o kadar da masum bakışlarla bana bakan Elif’i gördüm.
Elif, abisinin bu kadar öfkelendiğini, karşılarındaki adamın üstüne bir canavar gibi yürüdüğünü görünce daha da korkmuştu. Titreyen dudaklarıyla hemen araya girdi, sesindeki o çocuksu masumiyetle fısıldadı:
"Abicim... Dur, yalvarırım yapma!" dedi, küçük elleriyle ceketimi çekiştirerek. "O... O bana bir şey yapmadı ki..."
Sözleri boğazında düğümlenir gibi oldu, derin bir soluk alıp durumu anlatmaya başladı:
"Okuldan çıktıktan sonra yolumu kaybettim abicim... Hava kararınca korktum, ağlamaya başladım. Koşarken yanlışlıkla bu beyefendiye çarptım, düşüyordum... O tuttu beni. Ağladığımı görünce korkmayayım diye bana bu tahta parçasını verdi, bak..."
Elif, avucunda sıkıca tuttuğu o küçük, özenle yontulmuş tahta keman parçasını havaya kaldırıp bana gösterdi. Gözlerindeki o minnet dolu ifadeyle devam etti:
"Kötü bir şey yapmadı abicim, kasıtlı yapmadı... Korkutma beni böyle, ne olur yapma..."
Elif’in o saf ve titrek sesi, içimdeki o kavurucu öfke ateşine dökülen bir bardak su gibiydi. Yumruk yaptığım ellerim yavaş yavaş gevşedi. Gözlerim bir an Elif’in avucundaki o tahta parçasına, ardından da karşımda duran Leon’a kaydı.
Leon, üniformasını düzeltmeye bile tenezzül etmemişti. Buz mavisi gözleri, küçük kızın abisini savunmaya çalışan o cesur tavrında sabitlenmişti; yüzünde ne bir öfke ne de bir kibir vardı. Sadece derin, tarifi imkânsız bir sükûnet ve belki de biraz kırgınlık okunuyordu o bakışlarda.
Elif’i daha fazla korkutmamak için derin bir soluk aldım, öfkemi içime gömüp diz çöktüm ve kardeşimi sıkıca kollarımın arasına çektim. Saçlarından öpüp sakinleştirmeye çalışırken, kalbimdeki o taşın ağırlığı yerli yerinde duruyordu. Savaşın ortasında, düşmanla kurulan bu tuhaf ve tehlikeli köprü, artık kardeşimin ellerine kadar uzanmıştı.
Bölüm etkileşimi