Bölüm 40

Ertesi gün matematik sınavı vardı.
Sınıfta herkes sınav kâğıtlarını beklerken Teoman oldukça sakindi.
Deniz ona dönüp:
“Hazır mısın?”
Teoman iç çekti.
“Sen çalıştırdın. Artık kaçış yok.”
Deniz gülümsedi.
“Güven bana.”
Bir hafta sonra öğretmen sınıfa elinde kâğıtlarla girdi.
“Arkadaşlar, sınav sonuçlarını açıklıyorum.”
Sınıfta bir anda sessizlik oldu.
Notlar tek tek okunmaya başladı.
Sonunda öğretmen Teoman'ın kâğıdını eline aldı.
“Teoman… 92.”
Sınıftan birkaç kişi aynı anda:
“Ne?!”
Teoman bile şaşırmıştı.
“Hocam, benim mi?”
Öğretmen gülerek kâğıdı ona uzattı.
“Evet, senin.”
Deniz hemen ona döndü.
“Ben sana demiştim!”
Teoman kâğıda bakıp gülümsedi.
“Gerçekten 92.”
Leyla arka sıradan seslendi:
“Teoman matematikten 92 mi aldı? Dünyanın sonu geliyor!”
Sınıf gülmeye başladı.
Teoman da gülerek:
“Kesin artık.”
Deniz ona bakıp:
“Helal.”
Teoman başını salladı.
“Sen olmasan alamazdım.”
Deniz'in yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
Akşam Teoman eve geldiğinde Hakan salondaydı.
Teoman çantasını bıraktı.
“Baba.”
“Hoş geldin oğlum.”
Teoman kâğıdı çıkardı.
“Bak.”
Hakan kâğıdı aldı.
“Ne bu?”
“Matematik sınavı.”
Hakan nota baktı.
92
Bir süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra tekrar kâğıda baktı.
“Teoman… bu gerçekten senin kâğıdın mı?”
Teoman güldü.
“Evet.”
Hakan şaşkınlıkla:
“Sen matematikten 92 mi aldın?”
Leyla da salona gelip kâğıdı gördü.
“Yok artık!”
Teoman:
“Abartmayın.”
Hakan oğlunun omzuna elini koydu.
“Ben senden 50 bekliyordum.”
Teoman kaşını kaldırdı.
“Sağ ol baba.”
Hakan gülmeye başladı.
“Şaka yapıyorum oğlum. Helal olsun.”
Sonra Hakan'ın aklına geldi.
“Deniz çalıştırmıştı seni, değil mi?”
Teoman istemsizce gülümsedi.
“Evet.”
Leyla hemen:
“Ben biliyordum!”
Hakan başını sallayıp gülümsedi.
Hakan başını sallayıp gülümsedi.
“Demek Deniz'in gerçekten faydası dokundu.”
Teoman kâğıda bir kez daha baktı.
Sonra telefonunu çıkarıp Deniz'e mesaj attı:
“92 aldım.”
Cevap birkaç saniye sonra geldi:
“Sana demiştim 😌”
Teoman gülümsedi.
“Teşekkür ederim.”
Deniz:
“Rica ederim. Bir dahaki sınav 100.”
Teoman telefonu kapatırken gülümsüyordu.
Hakan bunu fark etti.
“Ne sırıtıyorsun?”
Teoman hemen toparlandı.
“Bir şey yok.”
Ama Hakan artık oğlunun yüzündeki o gülümsemenin nedenini az çok anlamaya başlamıştı.