27. bölüm · İki İnat Bir hikaye
Bölüm 27
Nuray çayları hazırlayıp Deniz'in odasına geldi.
“Çocuklar, çayınız.”
Deniz kitabından başını kaldırdı.
“Sağ ol anne.”
Teoman da bardağı alırken:
“Teşekkür ederim Nuray teyze.”
Nuray masaya baktı.
Kitaplar açık, defterler yan yana duruyordu.
“Gerçekten ders çalışıyorsunuz demek.”
Deniz gülümsedi.
“Çalışıyoruz.”
Nuray Teoman'a baktı.
“Teoman, kızım seni çalıştırıyor mu bari?”
Teoman gülerek:
“Evet. Ama biraz fazla ciddi.”
Deniz hemen itiraz etti.
“Ders çalıştırıyorum tabii.”
Nuray güldü.
“İyi, iyi.”
Kapıdan çıkacakken durdu.
“Akşam yemeğine kalırsın değil mi Teoman?”
Teoman şaşırdı.
“Yok, zahmet olmasın.”
Nuray başını salladı.
“Ne zahmeti? Bir tabak fazla koyarım.”
Deniz de:
“Kal işte.”
Teoman birkaç saniye Deniz'e baktı.
Sonra başını salladı.
“Tamam, kalırım.”
Nuray gülümseyerek odadan çıktı.
Deniz Teoman'a döndü.
“Sen niye bu kadar çekiniyorsun?”
“Annenin yanında ilk defa bulunuyorum.”
“Annem seni sevdi.”
“Belli oluyor.”
Deniz kitabı önüne çekti.
“Şimdi konuya dön.”
Teoman başını kitaba eğdi.
“Tamam öğretmen hanım.”
Deniz güldü.
“Dalga geçme.”
---
Bir süre sonra Deniz soru çözmeye başladı.
Teoman ise birkaç soruda takıldı.
Deniz kağıdı kendine çekti.
“Burada yanlış yapmışsın.”
“Nasıl?”
“Şuraya dikkat et.”
Deniz Teoman'ın yanına biraz yaklaşıp soruyu gösterdi.
Teoman onun anlattıklarını dikkatle dinledi.
“Ha… şimdi anladım.”
“Gördün mü?”
“Evet.”
“Ben sana demiştim.”
Teoman gülümsedi.
“Tamam, kabul. İyi anlatıyorsun.”
Deniz zafer kazanmış gibi gülümsedi.
“Bunu bir yere yazalım.”
Tam o sırada kapının önünden geçen Nuray, ikisini birlikte görünce birkaç saniye durdu.
Deniz anlatıyor, Teoman da dikkatlice onu dinliyordu.
Nuray hafifçe gülümsedi ve sessizce mutfağa geri döndü.
Kendi kendine:
“Bunlar birbirine hiç benzemiyor…”
diye düşündü.
Ama Deniz'in yüzündeki gülümsemeyi görünce içi rahatladı.
Çünkü kızının yanında bu kadar rahat olabildiği birini görmek hoşuna gitmişti.