İki Dünya Arasında 1: Külden Prenses kitap kapağı

10. bölüm / 13

Dumanlar Uyanırken

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 13Şu an: Dumanlar Uyanırken

Umay Ilgar, Akasra

Uyumuştum. Uyandığımda Kardelen uyuyor, Alaz uyukluyordu. Defalarca ama defalarca uyuyor; sonra yerinden sıçrayarak ya da acı içinde inleyerek uyanıyordu Alaz.

Parmaklarımla hafifçe koluna değdirdim. Bu sefer kısır döngüsünü bozmuş olmalıydım ki önce nerede olduğunu sorgularmışcasına etrafa dehşet içinde bakındı. Sonra, gözleri bana takıldı. Bakışları tanıdık bir yüz görmenin rahatlığıyla yumuşadı, gerilmiş kasları tekrar serbest kaldı.

"Umay, uyandın mı?" diye sordu. Hala yaşadığı döngünün etkisinden çıkamamış gibiydi.

"Uyandım, uyandım da. Senin bu halin ne Alaz? Ne oldu?" Arkasına yaslandı.

"Bilmiyorum, rüyamda siyah bir silüet vardı. Üzerime üzerime geliyordu, ben koştukça o hızlanıyordu. Tam beni yakalayacakken uyanıyordum."

Açıklaması yeterli olabilirdi evet; ama benim sorularım daha bitmemişti.

"Neden tekrar uyuyordun ki Alaz?" İçinden Meraklı Melahat diye geçirdiğine emindim.

"Bilmiyorum, o şey, sanki beni tekrar uykunun içine çekiyordu. Tekrardan uyumak bilinçli olarak yaptığım bir şey değildi. İstemsiz oluyordu."

Bu da neydi acaba? Büyü? Bilinçaltı? Lanet? Sorularımın cevapları belki de kilitli dosyalarda saklıydı.

Kızıla çalan kahverengi saçlarımı parmaklarımın arasına doladım. İpek gibi yumuşaklıklarından ve kokularından neredeyse hiçbir şey eksilmemişti. Sadece biraz, kırıkları vardı.

Biz bunları düşünürken Kübey nine geldi. İsmini Alaz'dan öğrenmiştim.

"Kızım, bu mektup sana gelmiş sanırım. Aç bakalım zarfı, ne var içinde?"

Parmaklarım zarfın üzerine değdi. Birkaç kalp atışı içinde açmıştım zarfı. İçinde parşömen kağıdından, kenarları hafifçe yanmış bir mektup vardı.

Katlanmış parşömeni açtığımda koyu mavi bir mürekkeple oldukça düzgün bir el yazısıyla yazılmış iki satırlık metinle karşılaştım.

İçindeki ateşi ortaya çıkarmanın vakti gelmedi mi?
Dumanlarla savaş! Hayatta kal!

Parşömenin köşesinde bir damga vardı. Sekiz köşeli, yanmış bir kar tanesive ondan dökülen küller resmedilmişti. Elle çizildiği oldukça belliydi.

Burnuma kağıdın yanmış köşelerinden yayılan hafif bir yanık kokusu erişti.

Kağıdın pütürlü yapısı terleyen parmak uçlarımda hamurlaşıyordu. Zihnime akın eden düşünceler arasında boğulmuş gibiydim.

"Bu, bu ne böyle?"
Kübey nine soruma cevap verdi.
"Şehirdeki dumanlarla savaşman gerekecek evlat. Ateşini kontrol et, gerisini o halleder." Derin bir nefes aldı ve devam etti.

"Akasra'da birkaç bölge var, bunlar lanetli gölgelerin uğrak noktalarıdır. Oralara gidip orada bulunan dumanları yok et. Ateşin, o bunu halledecektir. Yarın başla."

Alaz atıldı hemen.
"Ben de gideceğim. Umay, hiç kusura bakma ama seni böylesine tehlikeli bir şehirde yalnız bırakamam."

Gözlerimi devirdim. Her şeye burnunu sokmak zorunda mıydı?

"Az önce rüyanda gördüğün silüeti unuttun galiba Alaz. Rüyanın etkisinden mi çıkacaksın yoksa dışarıda dumanlarla mı savaşacaksın?"

"Sen benim işime karışamazsın küçük hanım. Gölgeleri de yenerim, dumanın içinden de geçerim. Bu seni ilgilendirmez."

Ellerimi göğsümde birleştirdim.
"Öyle mi beyefendi? Sen ilk önce mental sağlığını düzelt bence. Sonra savaşmak istersen, meydan orada duruyor."

"Meydanda dumanlar etrafını sardığında hiç bana ağlayarak koşma o zaman Umay."

Gözlerimi devirdim.
"Merak etme, kendimi de koruyabilirim, düşmanı da öldürebilirim."

"Etmiyorum ateş kız. Sadece seni korumaya çalışıyorum. Daha önce hiç silah kullanmışlığın var mı acaba?"

"Senin var sanki Alaz? Kılıç mı kullandın? Ya da ok mu attın? Söylesene bana, ne kullandın daha önce?"

"Kullanmamış olabilirim ama senden daha güçlüyüm, öyle değil mi ateş kız?"

"Ellerini saniyesinde yakabiliyorum, biliyorsun değil mi gölge adam?" Yüzümde bir gülümseme oluştu. Üstün gelmek, zevk vericiydi.

"Tamam, bu tartışma burada bitti. Birlikte gidiyoruz ateş kız." dedi ve kollarını göğsünde kavuşturdu.

"Hayır efendim, sen gelmiyorsun. Kardelen'in yanında kalmak zorundasın. Aksi takdirde..." derken lafımı böldü. Sinirden gözlerim dönerken o yarıda kestiği lafımı devam ettirdi.

"Aksi takdirde sen onlarla başa çıkamayacaksın ve seni ben kurtarmak zorunda kalacağım. Yanlış mı söylüyorum ateş kız?"

"Yanlış söylüyorsun gölge adam çünkü ben onlarla gayet de başa çıkacağım. Sen de göreceksin."

"Evet, gördüğüm manzara ikimizin birlikte o dumanları yendiği anlar olacak. İkimiz. Birlikte." dedi son iki kelimeleri baskıyla vurgulayarak.

Dayanamadım. Onunla tartışmak everest dağına tırmanmaktan daha zordu.
"Tamam gölge adam, benimle geliyorsun. Sana daha fazla tahammül edecek gücüm kalmadı. Sayende."

Yüzündeki gülümseme otuz beş kilometre öteden anlaşılabilirdi. Kübey nine o sırada kapıdan içeri girdi. Elinde iki bardak ve bir çaydanlık vardı. Bize bitki çayı doldurduktan sonra karşıdaki koltuğa geçti.

"Çocuklar, büyük ihtimalle kafanızda bu dumanlar ile ilgili belki binlerce soru var. Sizin sorularınızın hepsini şimdi yanıtlayamam ama onları yenmek için size gereken birkaç bilgi ve püf nokta söyleyebilirim."

Çayından büyük bir yudum aldı ve konuşmasında devam etti.
"Dumanlar, şehrin bir lanetidir. Zamanında kraliçenin yaptığı ayıp bir davranış yüzünden doğan çocuk aklını kaçırmış. Bu çocuk krallığın bir mensubu olarak kabul edilmesine rağmen paranormal işlere bulaşmış.

Sonra bir rivayete göre hafızasını yitirmiş ve kraliyet ailesinin mensuplarını birer birer öldürmeye başlamış. Yakalanan çocuk büyük meydanda asılmış. O günden beri şehrin üzerinden kara kış eksik olmamış. Her gece dumanların çıktığı ve gece dışarıda olanların ruhlarını emdiğini söyleyenler var."

"Yani?" diye sordu Alaz.

"Bu sadece hikayeleri. Dumanları alt eden sadece bir kişi var. Benim dedem. Dedem dumanları yok edebilmek için özel bir teknik kullanırdı. Kılıcı al, kalbinden geçir, aynı anda bir bıçağı başından aşağı sok. Sonra gölgelerin içinden siyah bir sıvı dökülmeye başlayacak.

Yalnız iş burada bitmeyecek. Siyah sıvının üzerine kılıcınızla bir desen çizmeniz gerekecek. Sekiz köşeli bir kar tanesi. Bu şekilde sıvı yere sabitlenir ve tekrar dumanlaşması önlenir. Üzerine birkaç kar tanesi düştüğünde ise sıvı tamamen donacaktır. Bunları yapmazsanız sıvı tekrar dumanlaşır ve işiniz daha da zorlaşır."

Kardelen hala uyuyordu. Kübey nine son bir şey söyledi.
"Ateşini iyice bile kızım. Ateşten kılıçların sana lazım olacak."

Pencerenin yanına gittim. Elimdeki bardak oldukça sıcaktı, çayımın üzerinden dumanlar tütüyordu. Camın dışından Akasra'nın soğuk ve iç donduran manzarasına baktım. Herhangi biri için oldukça huzurlu, bizim için ise bir o kadar tehlikeliydi.

Gökyüzünden süzülen sekiz köşeli oldukça minik olan kar taneleri camın pürüzsüz yüzeyine çarpıp eriyordu. Şehrin üzerini kaplayan o karanlık, sisli tülün ardında bizi bekleyen tehlikelerin ne kadar büyük olduğunu hissedebiliyordum.

Alaz adımları gürleştirmeden yanıma yanaştı. Omuzlarımız birbirine hafifçe değdiğinde, ikimizin de aynı kapkara fırtınaya baktığımızı fark ettim.

"Korkmuyorsun, değil mi?" diye fısıldadı Alaz. Sesi bu kez alaycı değil, şaşırtıcı derecede dingindi.
Elimdeki çay bardağını biraz daha sıkı kavradım. İçimdeki o ateş nehrinin derimin altında yavaş yavaş kıpırdandığını, parmak uçlarıma doğru hücum ettiğini hissedebiliyordum.

"Korkmuyorum," dedim başımı ona doğru çevirmeden. "Sadece alevlerimin ilk kez birilerinin canını kurtarmak için yanacağını biliyorum. Ve yarın o dumanlar şehri sardığında... Hiçbiri şanslı olmayacak."

Alaz hafifçe gülümsedi. "Öyleyse gece yarısı gölgeleri yakıyoruz, ateş kız."

Soluğum camda dumanlı bir iz bırakırken gözlerimi karanlığa diktim. Yarın büyük gündü. Akasra'nın dumanları uyanacaktı ve biz de onların karşısına dikilecektik. Dudaklarım kıvrıldı.

"Yakıyoruz gölge adam."

***

Yeni bölüm nasıldı? Düşüncelerinizi bırakmayı unutmayın.

Sizce yeni bir kurguya başlayalım mı? Cevaplar buraya...

Eğer yeni kurguya başlayacaksak yine fantastik mi istersiniz yoksa askeri bir kurgu mu? Bu sorunun cevapları da buraya...

Bir dahaki bölümde görüşmek üzere. Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın. Bol bol çikolata yiyin. ❤️❤️❤️

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…