9. 'TENDEN TOPRAK'

Karan bir şey demeden dağ evinden çıkmıştı. Salonda tavanı izliyordum.

Elimi geriye attım ama saçımı hissetmeyince irkildim. Kısalmış saçlarıma dokundum iki elimle.

Hiç aynaya bakmamıştım. Kapı açılma sesi duyunca kalbim ağzımda atmaya başladı.

Karan içeri girdi. Poşetten mutfak tezgahına bir şeyler çıkarıyordu.

"Biz hep burada mı kalacağız?" Dedim.

Karan bana döndü. Yutkundum.

"Kimseye kalmaz buralar bilirsin."

Gözlerimi kaçırdım. "Öyle değil yani bu evde."

Karan bana doğru adımlar attı. "İtalya'daki evime götüreyim mi seni?"

Dudaklarım aralandı.

Karan önümde durdu. Birkaç saniye yüzüme baktı.

Birden iki bacağımdan tutup kucağına aldı.

Bedenim hızla kalkıp inerken onun bedenine çarpmıştı.

Kulağımda verdiği nefesi hissettim. "Lidya," diye fısıldadı.

Kollarımı omuzlarından aşağı salmıştım.

Gözlerimdeki gözlerine yakından bakarken sarhoş olmuş gibiydim.

Gözlerim bir anlığına aralık dudağına kaydı.

Dudağı yukarı kıvrıldı. "Bana aşık olma."

Kalbim hızla çarparken afalladım. "Ne?" Diye fısıldadım. Burnu burnuma değiyordu.

"Bana aşık bir köleye değil," dedi kısık sesle. "Aklı başında bir kraliçeye ihtiyacım var."

Bacaklarımı bıraktı ve ayaklarım yerle buluştu. Hafifçe gülüp mutfak tezgahına yürüdü.

Tek elimi kalbimin üzerine koydum. Delirmek üzereydim.

Karan, Arctic Monkeys, I Wanna Be Yours açmıştı.

Yemek hazırlıyordu. Koltukta kıvrılmış uyur gibi yapıyordum ama arada gözlerimi açıp sırtı dönük Karan'ı izliyordum.

Şarkının sözlerini düşündüm.

'Belki ben sadece senin olmak istiyorum'

♠️

Selinay kahkahalarla kafasını aynaya vurmaya başladı.

Saygın sesleri duyunca odaya dalıp Selinay'ı kendisine çekti. Sıkıca sarıldı.

"Neden yapıyorsun kendine bunu?" Dedi kısık sesle. Yerdeki maddeyi gördü.

Saygın tekli koltukta otururken, gözleri kapalı olan Selinay'ı izliyordu.

Elinde eski bir günlük vardı.

-On dakika önce-

Saygın, Selinay'ın üstünü örttükten sonra ayağına bir şey takıldı.

Yerdeki açık deftere baktı. Eğilip aldı ve tekli koltuğa oturdu.

Defterin son sayfasıydı. Düzgün, minik harflerle yazılmış yazılarda gözlerini gezdirdi.

'Jülide babaannem haklıymış. Beni kimse sevmez. Saygın bugün ilk defa benimle bu konuda konuştu. Kuzenden ötesi olamayacağımızı söyledi.'

Saygın rastgele sayfalar açtı.

'Akşam yemeğinde bir tabak daha istedim diye bana kızdı. Kiloluymuşum. Benden utanıyormuş.'

Saygın kaşlarını çattı.

'Jülide babaannem başına kaldığımı söyledi. Anneni de hiç sevmezdim zaten dedi.'

'Bugün kuzenim Saygın beni okulda korudu. Çok mutlu oldum.'

Saygın o ânı hatırlamaya çalıştı ama hatırlayamadı.

'Saygın çok yakışıklı. Bugün piyano kursunda göz göze geldik. Ece bana Saygın'dan hoşlandığını söyleyince çok sinirlendim.'

'Okulda herkes benimle annem ve babam öldüğü için dalga geçiyor. Ben olsam onlara böyle yapmazdım.'

Saygın nefes verdi.

'Seçkin amcam keşke benim babam olsaydı. Ben onu çok seviyorum. Bugün beni hamburger yemeye götürdü. Keşke Saygın da olsaydı.'

'Tan amcam Güneş yengemi öldürmüş. Tan amcam öyle bir şey yapmaz. Güneş yengemlere gittiğimizde gördüm. Ona çok güzel bakıyordu. Saygın üzüldüğü için çok kötü hissediyorum. Ben onu hiç üzmeyeceğim. Hep koruyacağım.'

Saygın defteri kapattı.

♠️

Banyodan gelen sesi duyunca gözlerimi açtım. Uyuma taklidi yapmama gerek kalmamıştı.

Kapı açık olmalıydı çünkü fıskiyeden akan su sesini çok net duyabiliyordum.

Koltuktan kalkıp salon kapısından kafamı uzattım. Kalbim hızla çarpıyordu.

Burnuma mentollü şampuanın keskin kokusu ulaştı. Gözlerimi kapattım.

Karan'ın ıslığı yankılanmaya başladı.

Birkaç dakika sonra su durdu. Duşakabin kapısının açılma sesi geldi.

Panikle koltuğa koşarken bacağım sehpanın sivri kenarına girdi. Kısık sesle inledim.

Koltuğa yatıp gözlerimi kapattığımda nefesim düzene girmemişti.

Karan'ın adımlarını duydum. Boğazını temizledi.

Sehpaya çarpan bacağım sızlarken birden koltuk göçtü. Sırtımda Karan'ın buz gibi bedenini hissettim.

Arkama uzanmıştı. "Lidya," diye mırıldandı.

Gözlerim kapalıyken cevap vermedim. Derin uyuduğumu düşünmeliydi.

Hafifçe güldü. "Uyuma taklidi yapmakta berbatsın." Nefes verdi. "Kirpiklerin titriyor."

Gözlerimi açmadım. Yem atıyor olabilirdi.

Parmakları birkaç ay önce jiletle kestiğim bileğimin üzerinde durdu. Buz gibi parmağını gezdirdi.

"Aktaion," dedi kısık sesle. "Artemis'in kutsal vadisine izinsiz girdi."

Yutkundum.

"Artemis, onun bu izinsiz adımını affetmedi. Aktaion'u bir geyiğe dönüştürdü. Adamı,"

Karan fısıldadı. "Kendi av köpekleri, parçalayarak öldürdü."

Tüylerim ürperdi.

"Bu ten benim toprağım." Dedi.

Islak saçlarını ensemde hissettim.

"Ve bu toprağa," duraksadı.

"Benden başka kimse dokunamaz."

Burnundan soludu. "Bir jilet bile..."