2. 'ŞEYTAN TÜYÜ'

Seçkin Saygıner, arabasını park edip indi. Ağrıyan kafasını ellerinin arasına alıp gözlerini kapattı.

"Seçkin hayırdır?"

Seçkin arkadaşını görünce elini savurdu. "Boşver Furki."

"Sen iyi görünmüyorsun, gel şöyle içeri." Furkan, arkadaşı Seçkin'i mekana geçirdi. Seçkin bar taburesine oturdu.

Furkan, Seçkin'e içecek bir şeyler hazırlarken arkası dönüktü. "Seni dinliyorum." Dedi.

"Alara..." deyip nefes verdi Seçkin. "Alara, Serdengeçti'nin ajanı çıktı."

"Ne?" Furkan elindeki bardağı yere düşürdü.

"Aslında iyi oldu, bana bahane çıktı. Sıkılmıştım zaten." Deyip yüzünü ovdu Seçkin. Jöleli kızıl saçları dağılmıştı.

♠️

Gözlerimi araladım. Kulağıma şömine sesi geliyordu.

Üzerime kalın bir battaniye örtülüydü ama donuyordum. Islak kıyafetlerim üzerime yapışmıştı.

Yanımdaki sehpada dumanı yükselen mercimek çorbası vardı.

Yağmur damlaları pencereye vuruyor, şimşek çakıyordu.

Etrafı inceledim. Dizilerde gördüğüm dağ evlerin aynısıydı.

Karan Serdengeçti'yi görünce nefesimi içime çektim.

Gülümsedi. "Merhaba. Boğuluyordun. Yardım etmek istedim."

Battaniyeyi üzerimden kaldırdım. "Ne?"

"Bugün misafirim ol. Saat geç oldu." Deyip enerji içeceğini kafasına dikti.

"Ben alkol kullanmam. Bunlara bayılırım ama." Dedi tenekeyi sallayıp.

Kaşlarım havaya kalktı. Oda bira kokuyordu.

"Senin eline ne oldu?" Dedim elindeki kana bakarak.

"Ufak bir sıyırık. Canım tatlı değildir merak etme."

Elimi alnıma götürdüm. Magazinden tanıdığım bu adamı, kurduğum hayallerden birinde figüran yapmıştım.

"Bugün benim misafirimsin, itiraz istemiyorum. Çorbayı iç de için ısınsın. Ekmek de ister misin?"

İşaret parmağımı şakağıma bastırdım. "Lanet olsun senin gibi zihine. Hayal mi gerçek mi anlayamıyorum artık!"

"Bir sorun mu var?" Dedi Karan.

Islak saçımdan bir tutamı kulağımın arkasına aldım. "Ben uyuyacağım."

"Çorbanı içmedin."

Çorbaya baktım. İçinde ilaç olabilirdi. "Canım istemiyor." Deyip koltukta kıvrıldım ve uyur gibi yaptım.

Uyumayacaktım.

İçimden dört yüze kadar saymıştım. Telefon çaldı. Karan'ın sesini duydum.

"Tabii seve seve. Vakıf başkanı olarak elimden geleni yapacağımdan kuşkunuz olmasın."

Bine kadar saydıktan sonra Karan fısıldamaya başladı. Aynı şeyleri tekrarlıyordu.

"Ben yaptım. Ben yaptım. Ben yaptım. Bana itaat, itaat, bana itaat etmedi, etmedi. Ben yaptım."

Fısıltılarını dinlerken tüylerim ürperdi.

Boynumda el hissedince yerimde zıplayıp çığlık attım. Karan'ın kızarmış gözleri üzerimdeydi.

Boğazımı sıkmıyordu. Sadece kavramıştı. Elimi çorba kasesine uzattım.

Birden çorbayı Karan'a savurdum.

Alnından çorba dökülürken gülümsedi. Sıcaklığı kalmamıştı anlaşılan. Gözleri büyüdü.

Kavradığı boğazımı tüm gücüyle sıkmaya başladı. Nefesim kesilmişti. Ayaklarımı koltuğa vuruyordum.

"Beni sevdiğini söyle." Dedi kısık sesle.

Gözümden yaş geldi. "Beni sevdiğini söyle anne."

Boğazımı bırakınca öksürdüm. Karan'ı kendime çekip sıkıca sarıldım. Afalladı.

Çorba bulaşmış saçını okşadım. "Seni çok seviyorum." Dedim çatallaşmış sesimle.

Karan'a sarılırken gözüm sehpadaki bıçaktaydı.

Alıp bıçağı Karan'ın omzuna sapladım.