6. 'NAR VE MÜHÜR'

Saygın gece trafiğinde direksiyonun başındaydı.

"Saygın, Firuze açsana." Dedi Seçkin ön koltuğa gömülmüşken.

Saygın kırmızı ışıklarda nefes verip başka bir şarkı açtı. Cem Karaca’nın 'Sen De Başını Alıp Gitme' parçasıydı.

♠️

Seçkin korumaların yanından geçip merdivenlerden çıktı. Masadakilere selam verdi ve ceketini sandalyeye astı.

"Hayırdır Seçkin, dağılmışsın." Dedi gözlüklü yaşlı adam.

"Her zamanki halimiz Asaf Daddy."

Asaf Yücesan, gri dağınık saçlarıyla güldü.

Sahnede kalın sesli, şık bir kadın 'La Vie En Rose' söylüyordu.

Geniş salonun ortasında devasa, taşlı bir avize bulunuyordu.

Seçkin yanındaki siyah saçlı Rus kadının elini nazikçe öpüp gözlerine baktı. "Sizi görmek ne güzel Hanımefendi."

Kadın gülümsedi. "Sizi de öyle Seçkin Bey." Dedi aksanıyla.

Seçkin, içeri giren Alaz Yazgan'ı görünce alnındaki damar belirginleşti.

Arkasından gelip Yazgan'ın elini tutan kadınla dudakları aralandı.

Firuze, kırmızı elbisesinin üstündeki beyaz tüylü ceketine, kahverengi saçlarını salmıştı.

Seçkin gözlerini kapatıp dişlerini sıktı.

Alaz, Seçkin'le göz göze gelince yanındaki kadına zaferle baktı.

Seçkin'in burnundan solurken göğsü hızla inip kalkıyordu.

Firuze Seçkin'i görünce gözleri bir anlığına büyüdü. Yutkunup bozuntuya vermemeye çalıştı.

Masadaki boş iki sandalyeye oturduklarında masa tamamlanmıştı.

Firuze Seçkin'in yanına oturmuştu, diğer yanında kocası Alaz vardı.

Seçkin bir süre ikisine baktıktan sonra birden kahkaha attı. Kahkası o kadar uzun sürdü ki yüzü kızardı.

Firuze rahatsızca yerinde kıpırdandı. Asaf Yücesan gözlükleriyle, Seçkin'i ve Alaz'ı süzüyordu.

Seçkin kahkahalarının arasından konuştu. "Çöplüğümü karıştırmışsın Yazgan."

Garson sıcak çorbaları servis ederken, sahnedeki kadın 'Sous Le Ciel De Paris' söylüyordu.

Alaz Yazgan boynunu sıkan kravatını gevşetti. "Sen hep böyle laubaliydin Seçkin. Kendine yakışanı yapıyorsun, devam et."

"Seni aşağılık kö-" Asaf, Seçkin'in masadaki eline yavaşça dokununca Seçkin sustu.

Seçkin Firuze'nin gözlerine baktı. Firuze gözlerini kaçırdı.

Herkes çorbasını kaşıklarken sessizlik oldu. Seçkin tekrar kahkaha atmaya başlayınca endişeli gözler ona döndü.

Birden elini yumruk yapıp geniş sıcak çorba kasesine daldırdı.

Masadaki kadınlar iki elini ağızlarına götürüp nefeslerini içlerine çektiler.

Firuze'nin gözleri kocaman açıldı. Seçkin'in sıcak çorba kasesindeki eline ve gözlerine baktı.

Seçkin yanan elini kaseden çekmeden kesik kesik gülmeye devam ediyordu.

Firuze alt dudağını ısırdı. Dayanamayıp Seçkin'in elini kasenin içinden çekmeye çalıştı.

Seçkin bütün ağırlığını verince çekemedi.

"Seçkin yeter yapma!" Diye bağırdı Firuze.

Seçkin çorba bulaşmış, kıpkırmızı elini kaldırıp beyaz masa örtüsünün üzerine koydu. Dudakları yukarı kıvrıldı.

Firuze'nin gözlerine bakarken mırıldandı. "Dayanamadın."

♠️

Gözlerimi açtığımda oda aydınlanmıştı. Karan'ı gördüm. Şömine başındaydı.

Bakışları elindeki kırmızı nardaydı. "Nar mitolojide ne demek bilir misin?" Dedi.

"Hayır."

"Ölüm demek. Geri dönüşü olmayan lanetli bir bağ demek."

Birden narı ikiye ayırınca irkildim. Nar kokusu geldi. Etrafa birkaç nar tanesi saçıldı.

Yüzüme baktı. Dudağı yana kaydı.

Yakışıklı yüzüne bakarken kalbim hızlandı. Bu durumda bunu düşünmeme inanamıyordum.

Ellerine narın kırmızı suları aktı. Narı yere bıraktı. Kalkıp önümde durdu.

Birden çenemi kavradı. Baş parmağını alt dudağımın üzerine koydu.

Parmağından dudağıma narın suyu sızdı. Narın ekşi tadını aldım.

Çenemi sıkarak başımı arkaya doğru eğdi. "Seni," diye fısıldadı. "Gönderemeden gidersem,"

Hafifçe güldü. "Arkamdan gel."

Hipnotize olmuş gibiydim.

♠️

Saygın, malikanenin merdivenlerini çıkıp bir odanın kapısını açtı. Piyanonun başına oturdu. İnce uzun parmaklarını tuşların üzerine yerleştirdi.

Elmira Rəhimova'nın 'İntizar' parçasını çalmaya başladı.

Alkolün, maddenin veremeyeceği bir sarhoşluk bir uyuşma sardı bedenini çalarken.

Bitince parmakları hâlâ tuşlardayken gözlerini kapattı. İç çekip oturduğu yerden pencereye baktı. Dışarıda kar taneleri süzülüyordu.

♠️

Firuze, sabahlığıyla bahçede kafasını göğe çevirmişti. Yüzüne kar taneleri konuyordu.

Bahçede üşüyen çıplak ayaklarıyla yürüdü ve içeri girdi. Yanan şöminenin cızırtısı kulaklarındayken sessizce merdivenleri çıktı.

Yatakodasının aralık kapısından yüzüstü uyuyan Alaz Yazgan'a baktı. Bir an onu yastıkla boğmak istedi.

Kıyamayıp kollarını karnında bağladı ve iç çekti.

İnsanların neyi neden yaptığını kendi içinde analiz ediyordu.

Eski mesleğinin verdiği alışkanlıkla bir katili bile içselleştirebilirdi.

Yatağı ve Alaz'ı izlerken orada Seçkin'in yatıyor olduğunu hayal etti.

♠️

Furkan mekanın önünde yerde yatan Seçkin'i görünce yüksek sesle küfür etti.

Yere çöküp üzerine kar taneleri düşmüş Seçkin'i sarstı. Seçkin'in yanmış eline baktı.

Seçkin gözlerini araladı. Furkan'ın yüzünü görünce dudağı yukarı kıvrıldı.

"Furki aç da kahvaltı yapayım." Dedi kısık sesle.

Furkan'ın alnı kırıştı. "Ne kahvaltısı Seçkin?"

"Alkollü şeyler." Deyip kesik kesik güldü Seçkin.

"Sen beni korkutmaya başladın. Kalk şuradan, tutun bana. Bu elinin hali ne be kardeşim?"

Mekana girdiklerinde Furkan, Büyük Ev Ablukada'nın 'İhtimallerin Heyecanına Üzülüyorum' parçasını açtı.