4. 'TANISAN SEVERSİN'

Yutkundum. "Bana zarar verecek misin?"

Karan gülümsedi. "Neye göre zarar? Dik şu yarayı. Ayrıca sana o kadar çorba hazırladım, sen kuru kuru cips kemirmeyi tercih ettin."

"Paketli diye. Güvenli." Deyip koltuktan indim.

"Ben daha güvenliyim." Dedi.

Kendimi tutamayıp güldüm. "Hayatımda hiç bir katilin ironisine gülmemiştim." Deyip nefes verdim. "Nerede malzemeler?"

"Bana oyun oynamaya kalkışma. Kendine edersin. Alt çekmecede."

"Ölseydin keşke." Diye mırıldandım. "Dünyadan bir manyak eksilirdi."

Karan kahkaha attı. "Dünyadan bir manyak daha eksilsin istiyorsan," deyip inledi. "Sen de ölmelisin."

Omzunu tutarken kaşlarını sıktı. "Senin bu soğukkanlı duruşun normal mi sence?" Dedi kısık sesle.

Boşluğa baktım.

"Tuhafsın, sevdim. Sana kafamda bir müddet belirledim." Dedi.

"Ne?"

"Söyleyemem. Öyle bakma. Zaten hayat da böyledir. Ne zaman öleceğini bilmezsin." Yere uzanıp tavana baktı. "Bilirsen yaşayamazsın."

♠️

Saygın malikaneye döndüğünde, çamurlu kıyafetleriyle aralık kapının önünde durdu ve uyuyan Selinay'a baktı.

Elindeki çikolatayla, olanları düşündü.

-1 saat önce-

Selinay Saygın'ın kolunu tutan eline dişlerini geçirdi.

Saygın tepki vermedi. Diş izleri çıkan eline baktı. "Seni bıraktığımda böyle değildin."

"Sen beni bırakmadın. Ben seni bıraktım."

Saygın arabayı açtı. "Tamam aferin sana. Bin."

"Binmeyeceğim."

"Ne işin var senin elin adamının evinde?"

"Sen de el adamısın. O yüzden senin arabanda da işim yok Saygın Saygıner."

Saygın Selinay'ı kucaklayıp ön koltuğa atınca bütün sesiyle çığlık attı.

Saygın eliyle ağzını sımsıkı kapattı. "Selinay ne yapıyorsun? Kaçırıyorum sanacaklar."

Saygın ağzından elini çekti. Tekrar bağıracağı sırada yüzüne yaklaştı.

"Beni dinlemen lazım. Fevri davranmayı bırak."

Saygın arabayı sessizce sürerken Selinay elleriyle yüzünü kapatıp ağlamaya başladı.

Saygın nefes verdi. "Selinay, kendine gel. Sen bir Saygıner'sin."

Saygın arabadaki şarkıyı kapattı. "Selinay biz kuzeniz. Çocukluğunu bilirim senin."

Kırmızı ışıkta durunca, gözleri ışıktayken Selinay'ın kafasını göğsüne yasladı. "Ötesi yok. Ben seni seviyorum. Kuzenim olduğun için. Kendine bunu yaptığın için de kızıyorum."

Sarı ışık yanınca kendini çekti. "Sen bana olan sevgini yanlış etiketlemişsin Selinay. Aşk bu değil." Dedi gaza basarken.

Selinay ellerini yüzünden çekip kızarmış gözleriyle Saygın'a baktı. "Aşkın ne olduğunu biliyor musun yani?"

"Merak etmiyorum ama aşkın bu olmadığına eminim. Sana marketten çikolata alayım mı?"

Selinay kafasını eğdi. Saygın benzinlikte durdu. "Bir yere kaybolma, geliyorum hemen."

♠️

Karan'ın üstündeki gömleği çıkarınca nefesimi içime çektim. Vücudunda morluklar vardı.

"Kanserim." Deyip kahkaha attı.

Omzundaki yaraya dokundum. Ellerim titriyordu.

"Öbür tarafa yalnız gitmek istemiyorum." Dedi kısık sesle. "Birkaç arkadaşım olsun orada."

Tüylerim ürperdi. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı. "Seni de istiyorum yanımda."

Yutkundum. Yakışıklıydı.

"Ben dikiş bilmem." Dedim.

Yüzünü buruşturdu. "Hiç hamarat değilsin."

"Bundan sana ne? Sanki beni alacaksın." Deyip titrek bir nefes verdim.

Gülümsedi. "Alacağım dedim ya. Süren belli."

Gök gürleyince yerimde zıpladım.

"Korkma," diye fısıldadı. "Beni tanısan seversin aslında."

"Hep böyle miydin? Herkes seni yardımlarınla biliyor." Dedim gözleri gözlerimdeyken.

"Kendin gelmek isteyeceksin," yarasına pansuman yapınca inledi. "Yanıma."