Bölümler 17Şu an: 2. Bölüm
- 1 1. Bölüm416 kelime
- 2 2. Bölüm189 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3. Bölüm259 kelime
- 4 4. Bölüm146 kelime
- 5 5. Bölüm192 kelime
- 6 6. Bölüm323 kelime
- 7 7. Bölüm134 kelime
- 8 8. Bölüm306 kelime
- 9 9. Bölüm155 kelime
- 10 10. Bölüm287 kelime
- 11 11. Bölüm378 kelime
- 12 12. Bölüm1.000 kelime
- 13 13. Bölüm968 kelime
- 14 14. Bölüm326 kelime
- 15 15. Bölüm807 kelime
- 16 16. Bölüm358 kelime
- 17 17. Bölüm308 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Herkes geldiğinde sessizce Yekta’yı beklemeye başlamışlardı.
Sena, Gökçin’i yukarı çıkarmıştı.
Yekta eve girdiğinde bütün bakışlar ona çevrildi.
“Abi, ne oldu? Hemen gel demişsiniz,” dedi.
“Gel Yekta, bir konuşalım,” dedi Mustafa.
Yekta elindeki eşyaları kenara koyup salona ilerledi.
“Yekta, açık konuşacağım,” dedi Mustafa. “Nazenin’le bir ilişkin vardı, biliyorum. Ama çocuğunuz olma ihtimali var mıydı?”
Yekta, abisine baktı.
“Abi…” dedi ve sustu.
Cevap vermesine gerek kalmamıştı.
“Yekta, yukarıda bir kız var,” dedi Mustafa. “Annesinin onu bıraktığını ve babasının da burada olduğunu söylemiş.”
Yekta’nın yüzü bir anda bembeyaz oldu.
“Abi… Biz… Yani… Olamaz,” dedi zorlukla.
Mustafa birden ayağa kalktı.
“Oğlum siz bunu nasıl yaparsınız? Tamam, ilişki yaşadınız. Ama bu çocuk niye senin hayatında değildi?”
“Abi, biz birden ayrıldık. Bana hiçbir şey söylemedi. Beni birden terk etti, siz biliyorsunuz,” dedi Yekta. Herkes başını salladı.
“Biliyoruz oğlum,” dedi Mustafa. “Ama bu doğruysa… O kadın senin ve o çocuğun binlerce anısını çaldı.”
Yekta hızla ayağa kalktı, dışarı çıktı. Hışımla arabasına yürüdü ve içine bindi.
Direksiyonu yumrukladı.
Derin bir nefes alıp telefonunu çıkardı.
Nazenin’i defalarca aradı.
Ama hiçbir cevap yoktu.
“Bunu nasıl yapmıştı?” diye düşündü.
Çocuğuna geç mi kalmıştı?
Yektanın kendi ile yüzleşmesini okuduk bu bölümde
Bölüm etkileşimi
