Bölümler 17Şu an: 1. Bölüm
- 1 1. Bölüm416 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 2. Bölüm189 kelime
- 3 3. Bölüm259 kelime
- 4 4. Bölüm146 kelime
- 5 5. Bölüm192 kelime
- 6 6. Bölüm323 kelime
- 7 7. Bölüm134 kelime
- 8 8. Bölüm306 kelime
- 9 9. Bölüm155 kelime
- 10 10. Bölüm287 kelime
- 11 11. Bölüm378 kelime
- 12 12. Bölüm1.000 kelime
- 13 13. Bölüm968 kelime
- 14 14. Bölüm326 kelime
- 15 15. Bölüm807 kelime
- 16 16. Bölüm358 kelime
- 17 17. Bölüm308 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Sabah havası oldukça serindi. Sena mutfakta neşeli haliyle kahvaltıyı topluyordu. Tam o anda pencerenin dışından bir hareket dikkatini çekti.
Parktaki çocuklara baktı. İçi burkuldu.
Ama bir tarafa döndüğünde donup kaldı.
Bu Yekta’nın aynısıydı.
Sanki onun çocuğu gibiydi.
Ama bu nasıl olurdu diye düşünmeye başladı. İçindeki merak duygusu ile elindeki bardağı bıraktı ve dışarıya adımladı.
Banka ilerlemeye başladı.
Bankın önüne geldiğinde durdu.
Kızı izlemeye başladı.
Sarı saçları ve küçük burnu ile Yektaydı.
“Merhaba” diyerek kızın yanına yaklaştı. Onu korkutmamaya çalıştı.
Kız kafasını kaldırdı.
“Meyhaba” dediğinde Sena tebessüm etti.
“Burada ne yapıyorsun acaba? Oyun da oynamıyorsun. Yanında kalmamı ister misin ailen gelene kadar” dedi Sena
Kız kafasını kaldırıp Senaya baktı.
“Annem ditti” dediğinde Sena ne diyeceğini bilemedi.
“Peki ya baban” dedi.
Kız parmağıyla bir yeri gösterdi. Sena oraya döndüğünde şaşırdı.
Kendi evlerini gösteriyordu.
“Orası mı?” dedi Sena.
Ne demek istiyordu bilmiyordu.
Sadece çocuğu korkutmak istemiyordu ve tepkilerini izlemek istiyordu en azından abileri gelene kadar bunu yapacaktı.
“Oratıymış. Annem meni babama bıratacatmış meni bıyatmış ölle sölledi” dediğinde Sena, kolunu kıza uzattı. Kız küçük gözleri ile onun koluna tutundu.
“Hava soğuk hadi eve gidelim sonra babanı bulalım” dedi Sena.
“Ama ya babam beni bulamassa” dedi küçük kız. Sena ise onun bu haline tebessüm etti ve ellerini tutarak önüne geçip eğildi. “Biz onu buluruz” dedi.
Birlikte el ele tutuşup eve girdiler. Küçük kız bu eve girdiklerinde şaşırdı. “Ama buyası babamın evi sen onun nesisin” dedi.
“Burası babanın evi olabilir evet ve ben onun kardeşiyim” dedi.
Küçük kız kafasını saklamakla yetindi.
Dışarda uzun bir süredir duruyordu. Ve üşümüştü.
Sena bunu anlayıp onun elini tutarak sıcak olan yere ilerletti.
Kız tebessüm ederek ona baktı.
Sena bir yandan onu izlerken mutfağa ilerledi.
“Senin adın ne bakalım” dedi Sena onu tanımak için.
“Gökçin” dediğinde Sena isminin güzelliğiyle tebessüm etti.
“Ne kadar güzel bir ismin var” dedi Sena. Gökçin kıkırdadı.
“Şenin adın ne?” dedi.
“Sena” dedi.
“Senin de çot düzel” dediğinde Sena güldü.
Tam o sırada o kapı açıldı.
Gökçin korkuyla Sena’nın yanına koştu.
“Korkma güzelim” dedi.
“Sena” diye içeriye girdi Mustafa.
“Abi” dedi Sena.
Mustafa, Senaya ve yanında duran minik kıza baktı.
“Bu kim?” dedi merakla.
“Gökçinim men” dedi Gökçin.
Mustafa tebessüm etti.
Kıza dikkatle baktığında küçük kardeşine bu kadar benzemesine şaşırdı.
“Sena” dedi Mustafa.
Sena derin bir nefes aldı.
“Abi biliyorum bende aynı şeyi düşündüm. Sadece annesinin onu bıraktığını ve babasının burada olduğunu söyledi” dedi.
Mustafa dondu kaldı. Ne demesi gerektiğini bilemedi.
“Herkesi çağıralım konuşalım” dediğinde Sena kafasını salladı.
Konuşmaları gereken çok şey vardı.
Gökçin, Yekta’nın kızımıydı.
Yeni hikayemin ilk bölümüne hoşgeldiniz
Umarım seversiniz
Bölüm etkileşimi
