GİRİŞ

15 YIL ÖNCE

HAKAN ATEŞ

5 Yaşındaki kızımın gözleri önünde karımı öldürmüştüm, eğer hak etmeseydi bunu yapmazdım. Bütün bunları beni aldatmadan önce düşünecekti. Arkadan ağlama sesleri geliyordu, Hayat hıçkırıklar içinde ağlıyordu. Evet tam olarak öyleydi fakat yaptığım şeyi şuan yeni fark ediyordum.

Anlık bir sinirle karımı öldürmüştüm hem de kızımın gözleri önünde.

Hemen elimdeki kanlı bıçağı yere fırlattım ve mutfakta yerde kanlar içinde yatan karımın yanına çöktüm. Nabzını kontrol ettim, çok zayıf atıyordu. Hemen ambulansı aradım.

Sol göğsünün oradan kan geliyordu. Nereden isabet alıp bıçakladığımı bilmiyordum ama sanırım tam kalbine saplamıştım. Bunun dışında tek bildiğim anlık bir sinirle onu bıçaklamamdı. Ambulansı aradıktan sonra çok kısa bir sürede burada olacaklarını söylemişlerdi. Zaman kaybetmeden bıçaktaki parmak izlerimi temizledim ama bıçağın ucundaki kana hiç dokunmadım.

Kızım Hayat'ın kıyafetlerini değiştirip yüzünü yıkadıktan sonra kendime de aynılarını uyguladım. Hemen ardından ambulans geldi, yerde kanlar içinde yatan karımı sedyeye aldılar. O sırada Hayat yukarıdan aşağı iniyordu neyse ki erkenden fark edip elimle ona gitmesi için işaret ettim o da diretmeden tekrar yukarı çıktı. Karımı ambulansa bindirirlerken bir soru sordum " Hangi hastaneye götürüyorsunuz karımı?." diye sorduğumda çok geçmeden bir yanıt aldım " Hayat Hastanesi."

Hayat Hastanesi.

O an beynimden vurulmuşa döndüğümü hissettim. Yıllar önce çocuğum için onun adına bir hastane yaptırmıştım. Ondan önce üç çocuğumuzu kaybetmiştik ve eğer bir gün bir çocuğum sağlıklı bir şekilde dünyaya gelirse onun adına bir hastane yaptıracağıma söz vermiştim. Hastane yapılınca da doğumun orada olmasını sağlamıştım ve Hayat onun adına yaptırdığım ve şimdi karımı götürecekleri o hastanede doğmuştu.