1.Bölüm/Dolunay

Sahilde sessizce yürüyordum; nedeni kesinlikle kendi rızam değildi, evden kovulmuştum.

Peki üzülüyor muydum? Pek sayılmaz. Zaten biraz sonra babam beni arayacak ve eve çağıracaktı.

Başına bela olmamı pek sevmezdi kendisi, oysa ben Dolunay; belanın ta kendisiyim.

Bunun sebebi belayı sevmem veya onu kendime çekmem değil, hırs ve intikam arzumdu.

Bana yapılan her yanlış harekette itibarını zedelemek için uğraşırdım. Çünkü baba olacak adam, itibarını biricik kızından önde tutardı.

Oysa şimdi yine damarıma basmış ve bir olay çıkarmam için bahane sunmuştu.

Eee, madem istiyor, bize de belasını vermek düşerdi, değil mi?

Tahminen yarım saattir yürüyordum ve bir arama geldi. Remzi arıyordu, yani baba denen şahıs...

Ama bu sefer açmadım. Üç dört kez daha aramaya devam etti. Yine açmayınca bir şeyler planladığımı anlamıştı sanırım.

Yüksek ihtimalle adamları birazdan burada olurdu, bu yüzden hızla harekete geçmem lazımdı.

Zaten tanıdığım bir magazinciyi aradım ve Remzi Zorlu’nun kızının birazdan yine olay çıkaracağından bahsettim.

Sahne bendeydi.

Elime bir alkol şişesi aldım. Elbette ki içmiyordum, hatta tiksinirdim; ancak şu anda sarhoş rolü yapmam lazımdı.

Ayyaş gibi yürüyordum ve tuttuğum kızlardan biri bana yanaştı. Beni eve bırakmak istediğini söyledi. Ona bir tokat attım ve yere düşmüş gibi yaptı; bu sırada flaşlar patladı tabii.

Plan tıkır tıkır işliyordu.

"Sen kimsin de beni evime bırakmaya kendini layık görüyorsun ya?" diye adeta cırladım.

Kendimden iğrendim şu an ıyyy.

Her neyse...

Kız yerden bana dolu gözleriyle bakıyordu ve ben hâlâ boş boş konuşuyordum:

"Ben koskoca Remzi Zorlu’nun kızıyım! Sen benimle aynı havayı soluduğuna şükredeceğine gelmiş 'Seni evine bırakayım mı?' diyorsun. Kimsin lan sen?"

Yalnız kız çok iyi rol kesiyordu, ben de fena sayılmazdım.

Zorluların zengin, şımarık veleti... Benim için hava hoş, soyadları benimle dahi kirlense, kirlenmesi yeterdi sonuçta.

Sonra bir koruma beni kolumdan tutup hızlıca arabaya çekti. Ben hâlâ cırlıyordum.

Arabaya bindiğimde histerik bir gülüşle güldüm.

Remzi Zorlu yine bir skandalda!