Geç kalan sözler

Geç Kalan Sözler

5. Bölüm — “Yeni Hayat”

Telefonun kapanmasından sonra evin içinde ağır bir sessizlik oluştu.

Fadime hâlâ telefonuna bakıyordu.

İso onun yanına geldi.

— İyi misin?

Fadime başını kaldırdı.

— Bilmiyorum.

— Korkma. Kim olduğunu bulacağız.

— Ya gerçekten bizi izliyorlarsa?

İso sakin görünmeye çalıştı.

— O zaman daha dikkatli olacağız.

Fadime derin bir nefes aldı.

— İso, ben artık sadece kendim için korkmuyorum.

İso onun ne demek istediğini anladı.

— Biliyorum.

Fadime elini karnına koydu.

— Bebeğimiz için de korkuyorum.

İso onun elini tuttu.

— Ona hiçbir şey olmayacak.

— Bunu nasıl bu kadar emin söyleyebiliyorsun?

İso birkaç saniye sustu.

— Çünkü bu kez seni yalnız bırakmayacağım.

Fadime ona baktı.

— Gerçekten mi?

— Gerçekten.

---

Ertesi sabah İso erkenden uyandı.

Masaya oturup bir kağıda notlar yazmaya başladı.

Cemal.
Eski ev.
2001.
İki aile.
Büyük sır.

Fadime mutfağa geldi.

— Sabahın erken saatinde ne yapıyorsun?

İso kağıdı ona gösterdi.

— Dün öğrendiklerimizi araştırıyorum.

Fadime sandalyeye oturdu.

— Cemal'i nasıl bulacağız?

— Babam eski şehirde yaşadığını söyledi.

— Adres biliyor mu?

— Söylemedi.

— O zaman başka bir yol bulmalıyız.

İso düşündü.

— Eski evde daha fazla belge olabilir.

Fadime hemen:

— Oraya tekrar mı gideceğiz?

— Evet.

— Peki ya baban?

— Bu kez ondan izin istemeyeceğim.

Fadime hafifçe gülümsedi.

— İlk defa bu kadar kararlısın.

İso ona baktı.

— Çünkü artık kaybedecek çok şeyim var.

---

Öğleden sonra tekrar eski eve gittiler.

İso üst kattaki odayı dikkatlice incelemeye başladı.

Fadime ise eski kutuları açıyordu.

Bir süre sonra:

— İso!

İso yanına geldi.

Fadime elinde küçük bir defter tutuyordu.

— Bunu buldum.

İso defteri aldı.

Kapağında sadece bir tarih vardı:

2001

Defteri açtı.

İlk sayfada şu cümle yazıyordu:

“Bugün her şey değişti.”

İso okumaya devam etti.

— Burada ailelerimizden bahsediliyor.

Fadime yanına oturdu.

— Ne yazıyor?

İso sayfayı çevirdi.

— “İki aile arasında anlaşmazlık çıktı. Fakat gerçek henüz kimseye anlatılmadı.”

Fadime şaşkınlıkla:

— Yani kavga başlamadan önce bile biri gerçeği biliyormuş.

— Evet.

Bir sonraki sayfayı çevirdiler.

Sayfanın alt kısmında tek bir isim vardı:

Cemal.

Fadime'nin gözleri büyüdü.

— Demek gerçekten bu işin içinde.

İso başını salladı.

— Ve burada bir adres var.

Adresin altında küçük bir not yazıyordu:

“Gerçeği öğrenmek isteyen, eski tren istasyonuna gelsin.”

---

Akşam saatlerinde istasyona gittiler.

Eski istasyon neredeyse tamamen boştu.

İso etrafa baktı.

— Burada kimse yok.

Fadime:

— Belki bizi buraya getiren kişi birazdan gelir.

Dakikalar geçti.

Sonunda uzaktan yaşlı bir adam göründü.

İso ayağa kalktı.

Adam onlara doğru yürüdü.

— İso?

İso şaşırdı.

— Siz Cemal misiniz?

Adam başını salladı.

— Evet.

Fadime İso'nun yanına geçti.

Cemal ikisine dikkatle baktı.

— Babanızın çocukları olduğunuzu hemen anladım.

İso:

— Ailelerimiz hakkında gerçeği biliyor musunuz?

Cemal uzun süre sustu.

— Evet.

— O zaman anlatın.

Cemal gözlerini yere indirdi.

— Keşke bu sırrı yıllar önce anlatabilseydim.

Fadime:

— Neden anlatmadınız?

Cemal derin bir nefes aldı.

— Çünkü o gün yaşananların gerçek yüzünü kimse öğrenmek istemedi.

İso sabırsızlandı.

— Ne oldu?

Cemal tam cevap verecekken uzaktan bir araba sesi geldi.

Cemal bir anda endişelendi.

— Burada daha fazla kalmamalısınız.

İso:

— Neden?

Cemal:

— Çünkü sizi buraya kadar takip eden biri var.

Fadime korkuyla arkasına baktı.

Karanlıkta bir araba durmuştu.

Cemal hemen geri çekildi.

— Eve dönün.

İso:

— Ama gerçeği anlatmadınız!

Cemal cebinden küçük bir anahtar çıkardı ve İso'nun eline bıraktı.

— Bu anahtar, her şeyin başladığı yeri açacak.

İso anahtara baktı.

— Neresi?

Cemal sadece şunu söyledi:

— Eski evin bodrumu.

Sonra hızla uzaklaştı.

Fadime İso'ya baktı.

— Bodrum mu?

İso anahtarı sıkıca tuttu.

— Demek eski evde henüz görmediğimiz bir yer var.

Arabadaki kişi ise hâlâ uzaktan onları izliyordu.

Ve İso o an anladı:

Ailelerinin yıllardır sakladığı gerçek, düşündüklerinden çok daha büyüktü.

Devam edecek… 💔