Geç Kalan Sözler

1. Bölüm — “Beklenmedik Haber”

Akşam olmuştu. İso işten eve dönerken aklında sadece Fadime vardı. Gün boyunca ona söylemek istediği bir sürü şey birikmişti.

Kapıyı açtığında evin sessiz olduğunu fark etti.

— Fadime?

Cevap gelmedi.

İso salona geçtiğinde Fadime'yi koltukta otururken gördü. Fadime'nin yüzünde hem heyecan hem de endişe vardı.

İso yanına oturdu.

— Ne oldu? Bugün çok dalgınsın.

Fadime birkaç saniye sustu.

— İso, sana bir şey söylemem gerekiyor.

— Kötü bir şey mi oldu?

— Hayır... Ama hayatımızı değiştirecek bir şey.

İso dikkatle ona baktı.

— Söyle.

Fadime derin bir nefes aldı.

— Ben... hamileyim.

İso birkaç saniye konuşamadı.

— Gerçekten mi?

Fadime başını salladı.

İso'nun yüzünde büyük bir gülümseme oluştu.

— Fadime, bu hayatımızın en güzel haberi!

Ona sarıldı.

— Bir bebeğimiz olacak...

Fadime de gülümsedi.

— Evet.

O gece gelecek hakkında konuştular. Bebeğin odasını, birlikte kuracakları hayatı ve ona verebilecekleri isimleri düşündüler.

Fakat gece yarısı İso'nun telefonu çaldı.

Arayan babasıydı.

— Alo?

Babası ciddi bir sesle konuştu:

— İso, hemen eve gelmen gerekiyor.

— Neden?

— Sana anlatmam gereken bir şey var.

— Şimdi mi?

— Evet. Bu çok önemli.

İso telefonu kapattıktan sonra Fadime'ye baktı.

— Birazdan döneceğim.

— Ne oldu?

— Bilmiyorum. Babam önemli bir şey olduğunu söyledi.

İso evden çıktı.

---

Babasının evine vardığında onu salonda beklerken buldu.

— Ne oldu?

Babası uzun süre sustu.

Sonra:

— Fadime'yi tanıyorum.

İso şaşırdı.

— Nereden tanıyorsun?

Babası gözlerini kaçırdı.

— Onun ailesini tanıyorum.

— Ne demek bu?

Babası derin bir nefes aldı.

— Bizim ailelerimiz yıllardır düşman.

İso'nun yüzündeki gülümseme kayboldu.

— Ne?

— Fadime'nin ailesi bizim düşmanımız.

— Ama Fadime'nin bununla hiçbir ilgisi yok!

— İso, ondan uzak durmalısın.

— Hayır.

— Bu aile meselesi.

— Benim hayatım hakkında karar veremezsiniz!

Babası sertçe:

— Bu ilişki devam ederse her şey daha kötü olacak.

İso başını salladı.

— Fadime hamile.

Babası bir anda sustu.

— Ne dedin?

— Fadime hamile. Bizim bir çocuğumuz olacak.

Babası gözlerini kapattı.

— İso... Bu işi daha da zorlaştırdın.

İso öfkeyle ayağa kalktı.

— Ben ailelerin geçmişindeki kavgalarla ilgilenmiyorum. Ben Fadime'yi seviyorum.

Babası cevap vermedi.

İso evden çıkarken son kez arkasına baktı.

— Bu kararı siz vermeyeceksiniz.

---

Eve döndüğünde Fadime hâlâ onu bekliyordu.

— Ne oldu?

İso cevap vermekte zorlandı.

Fadime ayağa kalktı.

— İso?

İso ona baktı.

— Fadime... Sana anlatmam gereken bir şey var.

Fadime'nin yüzündeki gülümseme yavaşça kayboldu.

— Ne oldu?

İso sessizce:

— Ailelerimiz hakkında bilmediğimiz bir şey var.

Fadime şaşkınlıkla ona baktı.

— Ne gibi?

İso derin bir nefes aldı.

— Bizim ailelerimiz... yıllardır düşmanmış.

Fadime donup kaldı.

Ve o an, hayatlarının artık eskisi gibi olmayacağını ikisi de anladı.

Devam edecek… 💔