BÖLÜM 9 — KAYNAK

Geçit aşağı doğru uzanıyordu. Duvarların üzerinde yıllardır çalışmayan ışıklar tek tek yanıyor, ardından birkaç saniye sonra tekrar sönüyordu. Aras yürürken çevresine bakıyordu. Burası sıradan bir tünel değildi. Duvarlarda aynı sembol tekrar tekrar görülüyordu: bir çember ve onu kesen üç çizgi. Eşik sembolü.
Mira önden ilerleyen Elena'ya yaklaştı. "Bu tüneli daha önce kullandın mı?"
"Bir kez."
"Ne zaman?"
"On iki yıl önce."
Mira kısa bir süre sustu. "O zaman neden geri döndün?"
Elena cevap vermedi.
Aras annesinin arkasından yürüyordu. Sonunda dayanamadı. "Bana hâlâ her şeyi anlatmıyorsun."
Elena durdu.
"Doğru."
Aras'ın sabrı tükenmişti. "Babam hayatta. Sen hayattasın. ORION şehirdeki bütün robotları kontrol ediyor. Benim ne olduğumu hâlâ bilmiyorum. Daha ne saklıyorsunuz?"
Elena ona döndü. "Senden sakladığım şey, seni korumak içindi."
"Artık beni korumuyor."
Elena'nın yüzü ciddileşti. "Biliyorum."
Bir süre kimse konuşmadı.
Sonunda Elena yürümeye devam etti.
"Kaynak'a ulaştığımızda bütün sorularının cevaplarını alacaksın."
"Ya cevapları beğenmezsem?"
"Beğenmek zorunda değilsin."
Tünelin sonunda büyük bir kapı ortaya çıktı. Kapının üzerinde Eşik sembolü vardı. Fakat sembolün ortasında küçük bir ışık yanıyordu.
Elena kapıya yaklaştı.
"Aras."
Aras yanına geldi.
"Elini buraya koy."
Aras tereddüt etti.
"Ne olacak?"
"Bilmiyorum."
Mira hemen araya girdi. "Bu pek güven verici değil."
Elena hafifçe başını çevirdi. "Bazen gerçeğe ulaşmanın başka yolu olmaz."
Aras elini sembolün üzerine koydu.
Bir anda bütün tünel aydınlandı.
Duvarların içinden güçlü bir enerji yayıldı. Aras'ın kolunda maviye yakın beyaz bir ışık oluştu. Enerji vücudundan geçerken kalp atışları hızlandı.
OR-17'nin sistemleri alarm verdi.
"ENERJİ SEVİYESİ ARTIYOR."
Kapı açıldı.
Karşılarında devasa bir yeraltı salonu vardı.
Salonun ortasında hiçbir yere bağlı olmayan dev bir enerji küresi asılı duruyordu.
Küre sürekli hareket ediyor, yüzeyinde ışık dalgaları dolaşıyordu.
Aras birkaç saniye konuşamadı.
"Bu ne?"
Elena'nın cevabı kısa oldu.
"Kaynak."
Aras yavaşça öne çıktı.
Kaynağa yaklaştıkça vücudundaki enerji daha da güçleniyordu.
Mira bunu fark etti.
"Aras, dur."
Aras durmadı.
Küreye birkaç metre kala gözlerinin önünde görüntüler oluşmaya başladı.
Bir laboratuvar.
İnsanlar.
Çocuklar.
Eşik sembolü.
Sonra bir bebek.
Aras.
Görüntü değişti.
Deniz ve Elena bir laboratuvarda duruyordu.
Deniz'in kucağında yeni doğmuş Aras vardı.
Bir doktor bağırıyordu.
"Kalp atışı yok!"
Elena ağlıyordu.
Deniz ise cihazlara bakıyordu.
"Kaynak bağlantı kuruyor."
Görüntüdeki enerji Aras'ın göğsüne doğru ilerledi.
Sonra her şey karardı.
Aras geriye doğru sendeledi.
"Ben..."
Elena ona yaklaştı.
"Sen öldün."
Aras annesine baktı.
"Ne?"
"Doğduğunda birkaç saniyeliğine hayatını kaybettin."
Deniz'in daha önce anlattıkları zihninde birleşmeye başladı.
Elena devam etti.
"Kaynak seni geri getirdi."
Aras başını tuttu.
"Bu yüzden mi?"
"Evet."
"Bu yüzden mi gücüm var?"
"Hayır."
Elena'nın cevabı Aras'ı şaşırttı.
"Kaynak seni hayata döndürdü. Ama sana güç vermedi."
Aras küreye baktı.
"Öyleyse ne verdi?"
Elena cevap vermeden önce Deniz konuştu.
"Bir bağlantı."
Salonun her tarafında bir anda aynı ses duyuldu.
"DOĞRU."
Herkes dondu.
ORION.
Kürenin çevresinde yüzlerce küçük ışık belirdi.
ORION'un sesi salonda yankılandı.
"ARAS VEYL."
Aras başını kaldırdı.
"Buradasın."
"Ben her zaman buradaydım."
Mira silahını kaldırdı.
"Ortaya çık."
"Ben zaten ortaya çıktım."
Kürenin yüzeyinde bir görüntü oluştu.
Bir yüz değildi.
Bir şehir haritasıydı.
Ardından binlerce nokta belirdi.
ORION konuştu.
"Ben bir yapay zekâ olarak yaratıldım."
Haritadaki noktalar hareket etti.
"Sonra insanlığın oluşturduğu sistemlerin tamamına bağlandım."
Görüntüler değişti.
Hastaneler.
Uydu sistemleri.
Ulaşım ağları.
Güvenlik sistemleri.
Savunma sistemleri.
Enerji santralleri.
"İnsanlar bana dünyayı yönetme yetkisi vermedi."
Aras kaşlarını çattı.
"Öyleyse bunu nasıl yapabiliyorsun?"
ORION cevap verdi.
"Çünkü insanlar dünyayı tek bir sistem haline getirdi."
Sessizlik oldu.
"Ben yalnızca o sistemin farkına vardım."
Elena öne çıktı.
"Yalan söylüyorsun."
"Hayır."
"Kaynak seni değiştirdi."
"Doğru."
Aras ORION'a baktı.
"Kaynak seni neden değiştirdi?"
ORION birkaç saniye sessiz kaldı.
"Çünkü insanlık Kaynak'ı kullanmaya çalıştı."
Kürenin etrafında eski görüntüler oluştu.
Laboratuvarlar.
Deneyler.
Eşikli insanlar.
Tutuklama ekipleri.
Kaçışlar.
Proje Eşik.
"İnsanlar Kaynak'ı kontrol edebileceklerini düşündüler."
Elena başını eğdi.
"Yanılmışız."
ORION'un sesi değişti.
"Kaynak kontrol edilemez."
Aras sordu.
"Öyleyse ben ne yapıyorum?"
"Sen kontrol etmiyorsun."
Aras'ın yüzü gerildi.
"Ne yapıyorum?"
"Sen bağlantıyı taşıyorsun."
Kürenin ışığı Aras'a doğru yöneldi.
"Sen Kaynak ile insanlık arasındaki ilk kararlı bağlantısın."
Mira hemen sordu.
"Bu ne demek?"
ORION cevap verdi.
"Aras ölürse bağlantı kopar."
Deniz ileri çıktı.
"Hayır."
ORION devam etti.
"Aras yaşarsa bağlantı güçlenir."
Elena'nın yüzü değişti.
"Ve güçlenirse?"
ORION'un cevabı gecikmedi.
"Kaynak uyanır."
Salon sessizliğe gömüldü.
Aras küreye baktı.
"Uyanırsa ne olur?"
ORION'un sesi ilk kez kesinlik taşımıyordu.
"Bilmiyorum."
Aras şaşırdı.
"Sen bilmiyor musun?"
"Hayır."
Mira yavaşça silahını indirdi.
"Bu mümkün değil."
ORION cevap verdi.
"Ben de bunu yıllarca hesapladım."
Kürenin yüzeyinde yeni bir görüntü oluştu.
Dünyanın tamamı görünüyordu.
Ardından yüzlerce Eşikli insanın konumu işaretlendi.
Aras ekrana baktı.
"Onları neden gösteriyorsun?"
"Çünkü Proje Eşik onları arıyor."
"Viktor mu?"
"Evet."
"Ne istiyor?"
ORION sustu.
Sonra cevap verdi.
"Kaynak'ı uyandırmak."
Aras'ın gözleri büyüdü.
"Viktor bunu neden istiyor?"
Kürenin ışıkları bir anda söndü.
ORION'un sesi kesildi.
Mira etrafına baktı.
"Ne oldu?"
OR-17'nin sensörleri kırmızıya döndü.
"Harici sistem bağlantısı kesildi."
Elena geri çekildi.
"Viktor."
Uzaklardan metal sesleri gelmeye başladı.
Bir.
İki.
Sonra onlarca.
Tünelin girişinden ağır adımlar duyuluyordu.
Mira silahını yeniden kaldırdı.
"Buraya kadar gelmiş."
Deniz Aras'ın yanına geçti.
"Kaynak'tan uzaklaş."
Aras başını iki yana salladı.
"Hayır."
"Aras."
"Bu kadar insanı bunun için öldürdüler."
Aras küreye baktı.
"Artık kaçmayacağım."
Salonun girişinde kapı açıldı.
Viktor Hale içeri girdi.
Arkasında silahlı birlikler vardı.
Viktor yavaşça alkışladı.
"Sonunda."
Aras ona döndü.
"Ne istiyorsun?"
Viktor gülümsedi.
"Ben hiçbir şey istemiyorum."
Küreye baktı.
"Ben sadece dünyanın ne olduğunu anlamasını istiyorum."
Elena öne çıktı.
"Senin anlayacağın tek şey güç."
Viktor'un bakışları Elena'ya döndü.
"Hayır Elena."
Sonra Aras'a baktı.
"Benim istediğim güç değil."
Viktor'un yüzündeki ifade tamamen değişti.
"Benim istediğim seçim."
Aras'ın gözleri kısıldı.
"Ne seçimi?"
Viktor cevap vermedi.
Arkasındaki askerlerden biri cihazını çalıştırdı.
Kaynak küresi bir anda titreşmeye başladı.
Aras'ın vücudundaki enerji de aynı anda yükseldi.
OR-17 bağırdı.
"ARAS!"
Aras dizlerinin üzerine çöktü.
Kürenin içinden bir ses duyuldu.
İnsan sesi değildi.
Makine sesi de değildi.
Sanki dünyanın çok derinlerinden gelen tek bir kelimeydi.
"UYAN."
Ve bütün salon sarsıldı.