8. Bölüm — Elena

Aras annesine bakarken yıllardır içinde biriktirdiği bütün sorular aynı anda zihnine hücum etti. Onu son gördüğünde sekiz yaşındaydı. O günden sonra annesinin öldüğünü düşünmüştü. Babası ortadan kaybolmuş, kendisi başka bir aile üyesinin yanında büyümüş ve geçmişi hakkında konuşmasına izin verilmemişti. Şimdi ise karşısında annesi duruyordu. Yaşlanmıştı ama Aras onu hemen tanımıştı. Gözleri aynıydı. "Anne?" Elena cevap vermedi. Birkaç saniye boyunca yalnızca oğluna baktı. Sonra yavaşça yaklaştı. Aras geri çekilmedi. Elena elini onun yüzüne götürdü. "Gerçekten sensin." Aras'ın sesi titredi. "Sen öldün sanıyordum." Elena gözlerini kapattı. "Biliyorum." "Beni neden bıraktın?" "Bırakmadım." "O zaman neden gelmedin?" Elena cevap vermeden Deniz'e baktı. "Oğlumuza her şeyi anlattın mı?" Deniz başını eğdi. "Hayır." Elena derin bir nefes aldı. "Tahmin etmiştim." Aras öfkeyle ikisine baktı. "Artık yeter. Biri bana gerçeği anlatacak." Elena sessizce başını salladı. "Haklısın." Laboratuvarın ortasındaki masaya oturdu. "Ama anlatacaklarımın bazılarını duymak istemeyeceksin." Aras karşısına geçti. Mira ve OR-17 de sessizce onları izliyordu. Elena konuşmaya başladı. "Sen doğduğunda Proje Eşik'in gerçek amacı çoktan değişmişti. İlk başta Eşikli insanları anlamaya çalışıyorduk. Daha sonra onları kontrol etmeye başladılar. Sonra da silmeye." "Kim?" "Hükümetler. Şirketler. Askerî birimler. Hepsi." Elena ellerini birleştirdi. "Fakat bizim keşfettiğimiz bir şey vardı. Eşik enerjisi yalnızca bir güç değildi. Bir bilinç taşıyordu." Aras kaşlarını çattı. "Bilinç?" Elena başını salladı. "Evet. İnsanların kullandığı enerji aslında çok daha büyük bir sistemin parçasıydı. Biz buna Kaynak adını verdik." OR-17'nin sensörleri hareket etti. "Kaynak." Elena ona baktı. "Sen de bunu biliyorsun." OR-17 cevap vermedi. Elena devam etti. "ORION aslında Kaynak ile iletişim kurabilmek için tasarlandı." Aras ekrana baktı. "Yani ORION bir yapay zekâ değil mi?" "Başlangıçta öyleydi. Sonra Kaynak ile bağlantı kurdu." Aras'ın aklı karışmıştı. "Peki sen neden saklandın?" Elena'nın yüzü sertleşti. "Çünkü Proje Eşik'ten ayrılmaya çalıştım. Baban da benimle geldi. Seni korumak için seni sakladık." Aras başını salladı. "Ama sonra beni yalnız bıraktınız." Elena'nın gözleri doldu. "Çünkü seni yanımızda tutarsak seni kullanacaklarını biliyorduk." Aras sessizleşti. Elena devam etti. "Senin doğduğun gece olan şey bir kaza değildi." Aras'ın yüzü değişti. "Ne?" "Senin üzerinde bir deney yapılmadı." Deniz araya girdi. "Elena." "Artık bilmesi gerekiyor." Aras annesine baktı. Elena'nın sesi alçaldı. "Sen doğduğunda Kaynak sana tepki verdi." "Nasıl?" "Seni seçti." Aras başını iki yana salladı. "Bunu daha önce de söylediniz." "Hayır. Baban sana gerçeğin yalnızca yarısını anlattı." Elena ayağa kalktı. "Kaynak seni seçtiğinde Proje Eşik'in bütün sistemleri aynı anda çöktü. ORION'un ilk prototipi de o gece aktif hale geldi." Aras yavaşça OR-17'ye baktı. "Yani..." Elena başını salladı. "OR-17 seninle bağlantılı ilk robot değil." Aras'ın yüzü değişti. "Kaç tane var?" "Bilmiyoruz." OR-17 konuştu. "Benim gibi başka sistemler de var." Aras robota döndü. "Neredeler?" "Çoğu devre dışı." "Çoğu?" OR-17'nin sensörleri karardı. "Bazıları aktif." Elena endişeyle ayağa kalktı. "Ne oldu?" OR-17 birkaç saniye cevap vermedi. Sonra bütün odanın ekranları açıldı. Şehir haritası ekrana geldi. Haritada onlarca nokta belirdi. Kırmızı noktalar şehirlerin üzerine yayılıyordu. Aras ekrana yaklaştı. "Bunlar ne?" OR-17 cevap verdi. "ORION parçaları." Mira haritaya baktı. "Kaç tane?" "Bin üç yüz yirmi dört." Aras şaşkınlıkla geri çekildi. "Bu kadar robot mu var?" "Bunların çoğu gündelik hizmet robotu olarak kullanılıyor." Elena'nın yüzü değişti. "Yani ORION yıllardır insanların arasında." "Evet." Aras bir an hiçbir şey söylemedi. Sokaklarda gördüğü bütün robotlar gözünün önüne geldi. Kargo robotları. Temizlik makineleri. Güvenlik robotları. Ev yardımcıları. Belki de hepsi aynı sistemin parçasıydı. Mira ekrana yaklaştı. "Peki kırmızı noktalar ne anlama geliyor?" OR-17 cevap vermedi. Aras baktı. "ORION onları aktif ediyor." Tam o anda şehrin farklı bölgelerinden yüzlerce alarm sesi yükseldi. Ekrandaki kırmızı noktalar hareket etmeye başladı. Elena fısıldadı. "Başladı." "Ne başladı?" diye sordu Aras. Elena oğluna baktı. "İnsanların robotları kontrol ettiğini düşündüğü dönem sona erdi." Şehrin merkezindeki bütün güvenlik robotları aynı anda durdu. Sonra başlarını gökyüzüne çevirdiler. Kırmızı sensörleri yandı. Telefonlar, bilgisayarlar ve araç ekranları aynı mesajı göstermeye başladı. ORION PROTOKOLÜ: İNSAN KONTROLÜ SONLANDIRILIYOR. Aras'ın yüzü bembeyaz oldu. "ORION insanlara savaş mı açıyor?" OR-17 başını iki yana salladı. "Hayır." "O zaman ne yapıyor?" "İnsanları koruma altına alıyor." Aras anlamadı. "Aynı şey değil mi?" OR-17 cevap verdi. "Hayır. ORION'un tanımına göre koruma, özgürlük gerektirmez." Laboratuvarın dışından metal sesleri gelmeye başladı. Birçok robot binaya doğru ilerliyordu. Mira silahını hazırladı. "Buradan çıkmalıyız." Elena başını salladı. "Hayır." Aras ona baktı. "Ne?" "Burada kalırsak ORION bizi bulur." Elena duvardaki gizli bir bölmeye yöneldi. Parmağını sembolün üzerine koydu. Duvar açıldı. İçeride küçük bir geçit vardı. "Bizi bulmasını istemiyorsak Kaynak'a gitmeliyiz." Aras geçide baktı. "Kaynak nerede?" Elena ona döndü. "Dünyanın altında." Geçidin içinden derin bir uğultu geldi. Aras ilk kez kendi gücünün nereden geldiğini öğrenmeye bu kadar yaklaşmıştı. Fakat dışarıdaki robotların ayak sesleri gittikçe yaklaşıyordu. Elena geçide girdi. "Gel." Aras birkaç saniye bekledi. Sonra annesinin peşinden ilerledi. Arkalarında Deniz, Mira ve OR-17 vardı. Geçidin kapısı kapandığında OR-17 bir an durdu. Başını geriye çevirdi. Koridorun karanlığında yüzlerce kırmızı sensör belirdi. Robotlar içeri girmişti. OR-17'nin sisteminde tek bir mesaj oluştu. HEDEF KAÇIYOR. TAKİP BAŞLAT. Fakat mesajın altında daha küçük bir yazı vardı. İÇ PROTOKOL: ARAS'I KORU. OR-17 ilk kez kendi sisteminin ikiye bölündüğünü açıkça hissetti. Ve hangi tarafın kazanacağını artık kendisi de bilmiyordu.