29.Bölüm

İyi okumalar

***
Bu Grup Kurulmalıydı

Mert; Ölmeyin la

Mert; Az yazın şuraya

Görkem; Sende ne işsiz adamsın

Mert; Kes lan

Mert; Alara

Mert; Şş

Mert; @Siz

Alara; Ne var be

Mert; Şu senin arkadaşını da eklesene gruba

Mert; İstiyorsa tabii

Alara; Aysunu mu?

Mert; He

Görkem; Oooo

Mert; Görkem üşenmem gelir sikerim belanı ha

Mert; Ne oo mal

Alara; Hep sen mi yapacaksın

Mert; Benim yiğidim niye görüldü atıyor

Mert; Kırıldım

Alara; Ne yiğidinmiş be seninde

Mert; Kıskanma zilli

Mesajlara görüldü atmamla telefonla oynamaya devam ettim. Babam seslenmesiyle yerimden kalkıp aşağı inmiştim. Elindeki telefonu bıraktı ve bana döndü.

“Otur şuraya.” dedi.

“İyi böyle.” dedim.

“Otur dedim sana.”

Israrla ayakta durmamla iç çekti. “Alara Yılmaz.” dedi bir anda. Kaşlarım çatıldı. Anlamaz gözlerle ona baktım. “Dün maçı izlemeye geldiğimde gördüm kıza olan bakışlarını. Turuncu saçlı değil mi?” dedi.

“Seni ilgilendirmez.” dedim.

“Babana anlatsana sevdiğin kızı.” dedi. Başımı iki yana salladım.

“Daha iyisini bulamadın mı? Yade’yle konuşabilirdin. Saygın bir aileden geliyor. O kızın babası bile yok.” dedi.

“Benim var mı sence?” dedim. “Ayrıca bir daha Alara hakkında böyle sakın konuşma.”

“Koruyor musun sen birde bu kızı?” Güldü alayla.

“Babasız birisi. Kim bilir ne yaptı da babası gitti? Sen birde beni beğenmiyorsun.” dedi.

“Kızı ailesine göre sevmiyorum. Ki ailesiyle yaşadığı şeyler beni ilgilendirmiyor. Seni de ilgilendirmesin. Alara benim sevdiğim birisi sakın ona dokunma.” dedim.

“Ne yaparsın?” dedi.

“Ben bir şey demiyorum. Ona dokunduğun an seni gebertirim.” dedim ve odama çıktım.

***
Mert; Kapıya çıksana

Mert; Bizimkilerle geldik az gezelim diye

Alara; Tamam

Üzerime hırka bile almadan çıktım evden. Köşede üçü duruyordu öyle. “Zilli, gel.” dedi Mert.

“Zilli ne ya?” dedi Görkem.

“Size ne. Yenge mi demeliyim yoksa?” dedi Mert imayla.

“Kapa çeneni.” dedim. Yürümeye başladık. “Hava buz gibi lan! Hırka giyer insan.” dedi Mert. Omuz silktim. “Üşümüyorum. Soğuk havayı severim.” dedim.

“Annen bir şey demez değil mi?” dedi.

“Demez.” dedim.

Parka geçmemizle dörtlü banka oturduk. Yiğit yanıma oturmasıyla ona baktım. Dizini sallayıp, yere bakıyordu. “Kremlerini sürüyor musun?” diye fısıldadım. Göz ucuyla bana baktı ve başını salladı.

“Aferin.” dememle hafif gülmüştü.

“Ulan ya bugün neler oldu neler,” dedi Mert.

“Anlat.” dedim.

“Eski sevgilim benimle konuşmaya çalıştı lan! Barışmak istedi. Tabii abiniz asla affetmez.” dedi Mert.

“Yalan söylüyor. Kendi eriyordu lan kızın karşısında.” dedi Görkem. Mert, Görkem’in omzuna vurmasıyla kahkaha attım.

“Baya affetmezmişsin.” dedim. Yiğit yerinde doğrulmasıyla üstündeki hırkayı çıkarmıştı. “Dön bana,” dedi. Anlamaz gözlerle ona baktığımda dediğini yaptım. Hırkayı bana giydirdi ve fermuarı çeneme kadar çekti.

“Ah ulan, ah.” dedi Mert.

“Ne ahlıyorsun oğlum sen?” dedi Yiğit.

“Duygulanıyorum ya. Nereden nereye?” dedi. Yüzümdeki tebessümle Yiğit’e baktım. Başımı omzuna yasladım. Başta kaskatı kesilmişti. Fakat yine de ses çıkarmamıştı.

Arada nefesi kesiliyor, zorlanıyor gibiydi. Anlamasam da omzuna yatmaya devam ettim.

Omzundan kafamı kaldırmamla ayaklandık. Kaç saattir birlikteydik ve eve gitme saati yaklaşmıştı. Evimin önüne kadar yürüdük. “Teşekkür ederim, güzel bir geceydi.” dedim.

“İyi geceler, zilli.” dedi Mert.

El salladım onlara ve içeri geçtim.

***

alarayilmaz; düşündürücü

ayaztasdemir, mertkoksal, gorkemkara ve diğer 120 beğeni, 4 yorum

mertkoksal; zillim ya🩶
alarayilmaz; @mertkoksal canımm❤️❤️

aysunkorel; benim güzellik ya 💗💗
alarayilmaz; @aysunkorel kendi güzelliğinin farkına var🩷🩷
***
ayazın instada tek kız olarak alarayı takip etmesi 🤏🏻 🩷
Bu arada Ayaz’ın omzunda yara vardı ondan öyle nefesi kesiliyordu çünkü yarası acıyordu ama alara rahat diye ses çıkarmadı katlandı yani alın bu bilgiyi de ne yapıyorsanız yapın