23.Bölüm

ship bölümleri gelmiyor yeter be

***
“Sarma olayı ne oldu?” dedi annem. Formamı giyinmemle anneme döndüm. “Hiçbir şey olmadı anne. Beğendi işte.” dedim omuz silkerek.

“Çocuk iyi mi? Yakışıklı mı? Nasıl? Anlatsana kızım!” dedi heyecanla. Kaşlarım çatıldı ve gülmeye başladım. “Yani,” dedim. Ayaz’ın yüzü gözümün önüne gelmesiyle başımı iki yana salladım.

“Normal biri.” dedim. “Arkadaşız anne.” dedim.

“Ben ne arkadaşlar gördüm kızım.” dedi imayla. Göz ucuyla ona bakmamla sırıttı. “Şu sweatshirtler de ondan hediye herhalde?” dedi. Onları almamla poşete koymuştum.

“Hayır. Yardım etmişti işte. Geri iade edeceğim.” dedim.

“Hım, tişört vermeler falan. Baya yakınsınız?” dedi.

“Sana da görüşürüz anneciğim. Akşam erken gelirim,” dedim ve evden çıktım. Saçlarımı toplamamla gördüğüm manzarayla şaşkınlıkla bakıyordum. “Ne işiniz var burada?” diye sordum.

“Kankamsız okula girmek istemedim.” dedi Mert.

“Sende buna uydun mu?” dedim, Yiğit’e.

“Buna söz dinletmek mümkünmüş gibi konuşuyorsun.” dedi ellerini cebine sokarak. “Benim burada olduğumun farkındasınız değil mi?” dedi Mert.

“Annem görürse asla bırakmaz. Çabuk yürüyün.” dedim ve onlardan önde gitmeye başladım. Gülme sesi duymamla arkamı döndüm. Yiğit’le çarpışmamızla duraksadık. “Komik olan ne?” dedim.

“Annenden kaçman. Ne yapıyoruz sanki?” dedi.

“Yürü ya!” dedim kolundan tutarak. Okula gelmemizle bırakmıştım kolunu. “Çok dikkat çekeceğiz.” dedim.

“Neden?” dedi Mert.

“Yani sizinle asla takılmam diyordum.” dedim.

“Ve?” dedi Mert.

“Herkes taktik falan sanacak.” dedim.

“Değil mi?” dedi Yiğit. Ters ters bakmıştım ona.

“Elimin tersindesin.” dedim. Dudaklarını birbirine bastırmasıyla önüne dönmüştü. “Yeni bir başlangıç işte yengecim.” demesiyle Yiğit’le birlikte ona bakmıştık aynı hızda.

“Şaka ya.” dedi Mert. “Yengem değilsin. Şaka yaptım.” dedi.

“İnşallah öyledir Mert.” dedim.

“Zira bununla olmak korkunç.” dememle Yiğit’in bakışlarını üstümde hissettim. “Benimle olmanın nesi korkunç? Bence mükemmel.” dedi.

“Egonu toplayamıyorum Yiğitcim. Çok fazlalar.” dedim ve arkamı dönerek okula giriş yapmıştım. Sınıfa geçeceğim sırada, Mert kolumdan yakaladı. “Sahaya geçiyoruz.” dedi.

“Ne sahası?” dememle kaş göz yapıyordu. Susmuştum. Sahaya geçmemizle Mert’in yanına oturdum. “Ayaz’ın maçı var bugün.” dedi. Başımı sallayarak, dinlemeye başladım onu.

“Babası da izlemeye gelecek.” demesiyle göz göze geldik Yiğit’le. Antrenman yapıyordu. “O yüzden biraz nasıl davranacağını bilmiyor. İlk kez izlemeye gelecek babası.” dedi.

“Bana neden anlatıyorsun bunları?” dedim.

“Çünkü seni kabul etti Ayaz ve bende sana güvenmeyi seçiyorum. Umarım bundan sonra Ayaz’ı ailesiyle vururken iki kere düşünürsün Alara.” dedi ciddiyetle.

“Ailesiyle alıp veremediği ne var?” dedim.

“Bunu benim söylemem doğru değil. Eğer Ayaz’ın hayatında gerçekten bir yer edinirsen, sana güvenip zaten bunu sana anlatacaktır.” dedi. Başımı salladım.

“Babası seni biliyor. Öğrenmiş yani. O yüzden bir şeyler duyarsan lütfen Ayaz’ın üstüne gitme.” dedi.

“Ne gibi?” dedim.

“Herhangi bir şey Alara.” dedi.

Ayaz yanımıza gelmesiyle yanımdaki şişeyi almıştı. “Levent amca ne zaman geliyor?” dedi Mert.

“Bilmem.” dedi Ayaz. “Heyecanlısın sanki? Baban izleyeceği için?” dedi.

“Değilim.” dedi Ayaz.

“Öylesin.” dedi Mert.

“Ne heyecan yapacağım o gelecek diye?” dedi Ayaz. Babasından o diye bahsetmesi kafamı kurcalıyordu.

Bir çocuk yanımıza gelmesiyle bana baktı. “Alara bu mu? Yakından daha güzelmiş. Keşke hasta olmak yerine gelseydim okula.” dedi.

“Bu kim?” diye fısıldadım, Mert’e.

“Görkem.” dedi, Mert.

“Gelseydin.” dedi Yiğit. Yiğit’le göz göze gelmemizle midem karıncalandı. Tuhaf hissediyordum bugün. “Görkem ben,” dedi elini uzatarak. “Grubun üçüncü üyesiyim de, gruba dördüncü gelmiş sanırım?” dedi.

“O pek üye sayılmaz ya. Yengemiz oluyor kendisi,” dedi Mert, omzumu sıkarak. “Ne yengesi? Mert senin mi sevgilin Alara?” dedi.

“Hayır, Ayaz’ın.” dedi Mert.

“Ayaz’ın mı? Ne alaka?” dedi Görkem.

“Niye olamaz mı?” dedi Yiğit. Gözlerim irileşti. Reddetmemesi midemi tuhaf hale sokmuştu. “Yani ne bileyim? Sen ve birini sevmek..” dedi Görkem şaşkınlıkla.

“Ne o? Yürüyecek miydin Alara’ya?” dedi Yiğit.

“Ne alaka oğlum? Yengemmiş meğer yürüme falan iptal.” dedi Görkem.

“İyi, isabet olur.” dedi Ayaz ve antrenmana devam etti.

“Bir saniye,” dedim ve yerimden kalkmamla Ayaz’ın yanına gittim. “Çifte kumrular ya, bir an bile ayrılmıyorlar.” dedi Mert arkamdan.

Ayaz basket atmasıyla topu alarak yanına gittim. “Neydi bu şimdi?” dedim.

“Ne?” dedi. Topu benden alacağı sırada geriye gittim. “Niye sevgili olduğumuzu söyledin ona?” dedim.

“Tanışma hayallerin mi vardı Alara?” dedi.

“Ne alakası var? Neden sevgili olduğumuzu düşünüyor o şuan?” dedim.

“Neden inkar etmedin Yiğit?” dememle topu benden almaya çalışıyordu. “Ya sana diyorum! Başlarım topuna şimdi.” dedim ve arkama sakladım.

Alnını sıvazladı. “Canım öyle istedi. Sende gözü vardı.” dedi.

“Ee?” dedim.

“Ne? Hayallerini suya düşürdüysem gidip söyleyeyim değiliz diye?” dedi ve gideceği sırada bileğinden yakalayıp durdurdum. Bu ufak temas bile karnımı karıncalandırıyordu.

“Öyle bir şey söylemedim. Şaşırdım sadece.” dedim.

“İyi. Başka bir şey yoksa?” dedi.

“Yok.” dedim.

“Güzel.” dedi ve topu benden almasıyla antrenmana devam etmişti. Mert’in yanına geri oturmamla Ayaz’ın maçını izlemeye başladık ilerleyen zamanda.

***

alarayilmaz; ayaza sermişler aşkı

1304 beğeni, 304 yorum

+799; HASSİKTİR İTİRAF ETMİŞ LAN SEVGİLİLER NET AMK

+478; oha ayaz ve alara oha oha oha

+374; net okulun best çifti olurlar var ya herkes başta yargılar da sonrasında herkes bayılacaakk

ayaztasdemir; öyle miymiş

alarayilmaz; @ayaztasdemir öyleymiş

***
görkeme sövmeyin ya oda iyi birisi tm susun dörtlü takılacaklar birde aysun gelince ööff müthisss
ayaza cok pis dusuyorum ya öf
benimm derdim seendin seninkii başkaaa biriii
nys bb