25. bölüm · ✨️Dünyanın en ikonik şiirleri!!!✨️
Çok Azdı, Çok Geçti💠💀
Bu şiir ne anlatıyor?
Sevdiği kişiyi kaybettikten sonra, onun artık başka biriyle mutlu olduğunu görmek zorunda kalan bir insanın geç kalmışlık ve pişmanlık duygusunu anlatıyor. Anlatıcı, geçmişte kendisine ait olabilecek bir ihtimali zamanında değerlendiremediğini ve yaptığı hataların sonucunda sevdiği kişinin hayatında artık kendisine yer kalmadığını düşünüyor. Krallık, hükümdar ve soytarı imgeleri, anlatıcının kendisini sevdiği kişinin yanında yetersiz ve değersiz görmesini temsil ederken; “yüzüğün başka bir ele ait” dizesi, artık geri dönülemeyecek bir gerçeği simgeliyor. Buna rağmen anlatıcı, başka bir zamanda birlikte olabileceklerine dair ihtimali zihninde yaşatıyor; fakat bunun yalnızca bir ihtimal olduğunu da biliyor. Şiirin adı olan “Çok Azdı, Çok Geçti” ise bütün bu duyguların özünü oluşturuyor: Sevgi vardı, ihtimal vardı, belki bir şans da vardı, ancak anlatıcı bunları değerlendirmek için gereken zamanı çoktan kaybetmişti.
ÇOK AZDI, ÇOK GEÇTİ
Kasaba fısıldar adınu her sokakta,
Onunla yan yana, herkes bakmakta.
Hikayen yazılmış mutlu son gibi,
Ben sadece izlerim, sen başka birinin kalbi.
Bir krallığın tepesinde, güçlü bir hükümdar,
Bense bir soytarı, bana düşmez diyar.
O ışığıyla parlıyor, sağlam, eksiksiz,
Benimse sahte alkışlarla kalbim açmıyor filiz.
Onunla gülüşün içimi parçalıyor,
Adını onunla duymak canımı yakıyor.
Benimle kurduğun o eski cümleler,
Şimdi başkasına ait, eksik ve keder.
Dün gece sesin düştü karanlığıma,
Bir an zayıflık gibi değdi yarama.
Adımı söyledin, kalbim daraldı,
Ama o an bile aklın onda kaldı.
"Nasılsın?" dedin, sustum o anda,
Cevaplar boğuldu içimde, zamanda.
Sana söylemeliydim, koşmalıydım sana,
Ama geç kaldım, yenildim zamana.
Kılıcımı bıraktım kaderin önüne,
Direnmek yorucu, kaldım yine düğümde.
Azdı yaptıklarım, eksikti her şey,
Geç kaldım sana, bitti bu hikaye.
Yanlışlarımın yankısı susmuyor hala,
Verdiğim sözler kırık bir masalda.
Şarkılar bile taşıyor o yükü,
Kendi hatamla çizdim bu çöküşü.
Belki ruh eşiyiz, başka bir zamanda,
Bıraksan onu, hayat versen bana.
Şimdi sadece ihtimallerde kaldık,
Aynı hikayede ama ayrı yazıldık.
Mutlu olduğunu biliyorum ama,
Bu yüzden beni öldürüyor bu yara.
Seni sevmek bile yasak gibi,
Adını anmak bile ağır şimdi.
Adımı duymak bir röntgen gibi,
Saklanamadım, içimi gösterdi.
Kalsaydım belki değişirdi son,
Ama şimdi sadece ağır bir ton.
Senin yanında olmalıydım belki,
Ama hiçbir zaman olamadım "o" kişi.
Yüzüğün başka bir ele ait,
Ben sadece eksik bir ihtimaldim, basit.
Hayatla savaştım, gücüm yetmedi,
Gitmekle kalmak arasında bir halat çekmeydi.
İpim gerildi, feragat ettim,
Kılıcım yerde, ben vazgeçtim.
Belki cennet kapısında karşılaşırız,
Geçmişsiz, yüklerden arınırız.
Ama şimdi gerçek net ve sade,
Çok azdı, çok geçti... sadece.
