80. bölüm · ✨️Dünyanın en ikonik şiirleri!!!✨️
Beni Anlamıyorsun
Bu şiir ne anlatıyor?
Bir ayrılığın ardından sevdiği kişiyi hala düşünürken, aslında onu hiçbir zaman tam olarak anlayamadığını fark eden birini anlatıyor. Anlatıcı hem onun yeni hayatına mutluluk diliyor hem de kendi yalnızlığında onun geri dönme ihtimalini bekliyor; sevgiyle kırgınlık sürekli iç içe geçiyor. “Beni hiç anlamadın” ve “Belki de en başından beri seni tanımıyorum” sözleri, ilişkinin temelindeki iletişimsizliği ve anlatıcının sevdiği kişinin gerçek haline ulaşamamasını gösteriyor. Elveda demesine rağmen kapının açılıp onun geri dönmesini beklemesi, anlatıcının aslında vedayı değil, hala çözülememiş o bağı yaşattığını gösteriyor.
BENİ ANLAMIYORSUN
Uzaklarda kurduğun hayatı düşünürüm, sessizce,
Bensiz geçen yarınları izlerim gizlice.
Sana mutluluk dilerim, yolun olsun aydın,
Ben yokken bile gülümse, kalbin olsun baygın.
Yeni şehrin yabancılığı çözüldü mü gözünde,
Alışabildin mi artık o gri gökyüzünde?
Bugün ne yedin, hangi sokaklardan geçtin,
Beni böyle düşündürdüğün için mi seçtin?
Soğuk odalarda adını anarım gece,
Sanki sesin dönüp gelir uzaklarca hece hece.
Mutlu olacağını sanma, bu kadar kolay,
Bensiz kalan kalbin de alışamaz pek kolay.
Elveda, artık seni göremem bir daha,
Adını saklarım sessizce her vedada.
Kollarımda uyuyan o saf halin kaldı,
Böyle bir sonu en başından sen mi yazdın?
Beni hiç anlamadın, sustum yine de,
Her yalanını sakladım kendi içimde.
Ne kadar kaçsam da dönüyor aynı düşünce,
Ben seni tanıdım sandım, yanıldım her gece.
Ne zaman alışırım bu düzenli odaya,
Ne zaman sığar yalnızlığım dört duvara?
Pencereden süzülen bahar ışığı solgun,
Her zerresi üzerimde bir zincir, bir sorgun.
Şimdi neredesin, geceleri yalnız mısın,
Beni hatırlarken sessizce dalgın mısın?
Seni düşündükçe sevgim büyür içimde,
Mutluluk bana uzak artık, kendi biçimimde.
Elveda, artık seni göremem bir daha,
Yalanlarınla savruldum sessiz bir rüyada.
Ben de aptalca dans ettim kendi düşümde,
Hiçbir şey değişmedi, kaldım aynı biçimde.
Seni tanımak istedim, olmadı bir türlü,
Gülüşünün ardındaki anlam kaldı gizli.
Ne anlatırsan anlat, sana yabancıyım,
Belki de en başından beri seni tanımıyorum.
Bensiz kurduğun yarın, kendi yolunu bulsun,
Benim ardımdan değil, kendi yönünde dursun.
Gözyaşımı dokuduğum bezle silerim sessiz,
Her ilmeğini dişimle koparırım, izsiz.
Elveda, artık seni göremem bir daha,
Sevgimle lanet olsun sana her vedada.
Bilmediğin biriyle gülersin şimdi,
Benim kurduğum planlardan habersizsin şimdi.
Böyle olacağını biliyordum en başta,
Bilmezden gelmek istedim seni bu yaşta.
Ne yaparsam yapayım, yine aptalım ben,
Hiçbir şey değişmedi, aynı kaldım ben.
Yeni şehrindeki hayatına alıştın mı sonunda,
Bensiz geçen günlerin kaldı mı aklında?
Ben bu soğuk odada yaşlanırım sessizce,
Dönüşünü beklerim her akşam gizlice.
Bir gün kapım açılır, sesini duyarım,
Hiç gitmemişsin gibi sana bakarım.
Senin için hala burası evindir belki,
Benim içinse beklemekten başka yoktur derdi.
