6. bölüm · ✨️Dünyanın en ikonik şiirleri!!!✨️
Yaralar
Bu şiir ne anlatıyor?
Geçmişte yaşanan ağır bir olayın ardından geride kalan izlerle yaşamaya çalışan bir insanı anlatıyor. Anlatıcı, zaman geçtikçe yaşananları unutmak yerine onların kendisinde bıraktığı etkileri fark ediyor ve bazı şeylerin tamamen silinmeyebileceğini kabulleniyor. Şiir, geçmişin acısını, geç gelen farkındalığı ve insanın yaralarıyla birlikte yaşamayı öğrenmesini anlatıyor.
YARALAR
Bugün sesler çok yüksek, susmaya çalışıyorum
Adımlarım geri dönük, aynı yeri yaşıyorum
Zihnimdeki resimler hiç solup gitmiyor
Sebebini bilmiyorum, ama yine hissediyorum
Her şey aynı renkte, griye boyanmış gibi
Bırakamam geçmişi, içimde kilitli
Nefesim dar, "iyiyim" diyorum sessizce
Acı ağır olsa da, yürüyorum yine de
O gün ışık aldı elindeki bıçak
Yanımdaydın, canımı yakmadı hiç fakat
Soğukluğun sardı etrafımı yavaş
Ve ben seni okudum, satır satır, parça parça
Yakınlığın tuhaf bir sessizlikti bana
Kalbim sustu, anlam aramadı o anda
Pişmanlık çiçek açtı nefesimde birden
Ve ben seni çözdüm, ama çok geçken
Her şey silinse de, küle dönse sayfa
Anlamsız kalsa bile geçmişte kalanlar
Gittin diye bitmez, bu hikaye burada
Yaralar hatırlar, unutmaz asla
Seni bırakmak zor, adın içimde yazılı
Çiçekle küf yan yana, her yer kanlı
Gözler pas tutmuş, günler solar
Ama izler kalır, zaman unutturmaz
Dinlenecek bir köşe yok artık bana
Duvarlar kırışık, odam dar bana
Unutmadan önce kendime sarılırım
"İyiyim" derim, bugün de kandırırım
O kasvetli günde yağmur indi yere
Islak giysilerine tutundum sessizce
Neden böyleyim, anlamaya çalıştım
Ama seni yıkayamadım, leke kaldı
Ne kadar uğraşsam da akmadı iz
Zaman geçti, ben aynıyım sensiz
Buradayım şimdi, fark ederek geç kaldım
Gerçek ağırdı, ben onu çoktan anladım
Her şey silinse de, küle dönse sayfa
Anlamsız kalsa bile geçmişte kalanlar
Biliyorsun sen de, geride ne var
Yaralar her şeyi hatırlatır, gerçekten yok olmak sonsa
Bir gün belki adını bırakırım
Ama izlerini değil, onu biliyorum
Kaybolanlar, boşluklar, kurduğumuz ışık
Günler solar gider, yaralar kalır—tanık
